Volledig scherm
Jairo Riedewald (nu Crystal Palace) en Noussair Mazraoui (rechts) op de training van Ajax © Pro Shots

Alphenaar Mazraoui leeft zijn droom tussen de sterren bij Ajax

SPORTHet is een droom voor velen: spelen voor Ajax. Voor Alphenaar Noussair Mazraoui (19) werd het werkelijkheid. Na elf jaar vechten voor zijn plek maakte Mazraoui onlangs zijn debuut in het eerste elftal van de Amsterdammers.

Een paar tafels achter Noussair Mazraoui zitten Marc Overmars, Michael Reiziger en Winston Bogarde. Vlak voordat Mazraoui de kantine van sportpark De Toekomst binnenliep, ging 'Mister Ajax' Sjaak Swart even een luchtje scheppen. Mazraoui kijkt er niet van op. Hij is het wel gewend. De 19-jarige Alphenaar is al elf jaar vrijwel dagelijks op De Toekomst te vinden. ,,Voor mij is het normaal. In het begin was het wel een beetje spannend en gek", zegt Mazraoui, terwijl hij op een barkruk zit in de kantine. Zijn petje heeft hij netjes af gedaan en ligt voor hem op de tafel.

Voordat de droom van Mazraoui uitkwam, voetbalde hij elke dag op straat in Alphen. Toen hij vier jaar oud was begon hij al bij de 'guppies' van AVV Alphen. ,,Mijn vader zag dat ik vaker scoorde en meer acties maakte dan mijn teamgenoten. We gingen vaak samen trainen in de tuin of voor ons huis en met jongens van oudere leeftijd op de pleintjes bij de Diamantstraat en Argostraat in Alphen. We gingen vooral hooghouden en als ik de bal had, moest ik hooghoudend aan de kant gaan en kijken wat voor kleur de auto had. Zo keek ik niet alleen naar de bal, maar bewaarde ik het overzicht." Vader Mustafa speelde jarenlang in het eerste elftal van Alphen. Noussair kwam drie jaar uit voor de Alphenaren. ,,Mijn vader wilde op een gegeven moment dat ik zou doorstromen naar de E-pupillen, maar Alphen wilde dat ik nog een jaar bij de F-jes zou blijven. Toen ben ik naar Alphense Boys gegaan."

In dienst van Alphen ontving Mazraoui zijn eerste uitnodiging voor Ajax, maar werd te licht bevonden. ,,Dat deed pijn en ik moest als kleine jongen eerlijk gezegd ook huilen." Tijdens zijn jaar bij Alphense Boys mocht hij weer op stage komen in Amsterdam. ,,Na elke stage kreeg ik ongeveer een week later een brief met de boodschap of ik door was naar de volgende stage. Bij mijn vierde brief kreeg ik te horen dat ik in het nieuwe seizoen bij Ajax mocht beginnen. Dat was geweldig. Mijn ouders waren erg trots en de jongens waarmee ik altijd voetbalde waren erg blij voor mij. Voor mijn vader was het wel zwaar, want pas vanaf de D1 werden we gehaald en gebracht met een busje. Hij moest mij dus vier keer per week heen en weer brengen. Daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor. Ik begon in de E3 en het was enorm wennen. Ik ken die jongens nog allemaal en met veel van hen ben ik nog goed bevriend. We zijn echt een team gebleven."

Zwaar

Vijf dagen per week traint de Alphenaar, met Marokkaans bloed, bij de Amsterdammers. In het weekeinde volgt een wedstrijd. ,,Op sommige momenten is het wel zwaar. Bijvoorbeeld als we in de ochtend en middag moeten trainen. Dan kom je gesloopt thuis. Ook als je de volgende dag weer opnieuw begint. Wat het toch leuk maakt? Ik weet waar ik het voor doe. Dit is mijn droom en daar leef ik voor. Niets komt zomaar naar je toe, soms moet je pijn lijden. Ik probeer van elk moment te genieten. Als ik erover nadenk dat ik voor Ajax speel, ben ik met mijn hoofd in de wolken. Ik krijg daar een enorme boost van en voel geen druk."

Op 8 juli 2017 maakte Mazraoui in het oefenduel met Werder Bremen zijn officieuze debuut in het eerste elftal van Ajax. Hij startte in de tweede helft, maar de wedstrijd werd nooit uitgespeeld. Teamgenoot Abdelhak Nouri zakte in elkaar. 'Appie' ligt momenteel met een hersenbeschadiging in het ziekenhuis. Op de beelden is te zien hoe Mazraoui nog even bij Nouri ging kijken. Erover praten is te moeilijk voor hem. ,,Mijn debuut vind ik eigenlijk niet meer belangrijk. De gezondheid van Abdelhak is belangrijker", zegt hij er kort over.

Debuut

Zijn officiële debuut laat nog op zich wachten. Wel deed Mazraoui mee in de oefenduels met PAOK Saloniki, Olympique Lyon en, gistermiddag, Hull City. Ook mocht hij mee op trainingskamp naar het Oostenrijkse Zillertal.

,,Ik heb al aardig wat trainingen meegedaan met het eerste. Ik kan goed mee met het niveau van de trainingen. Het is niet dat ik dan extra mijn best moet doen. Ik geef elke training alles wat ik heb en hoop daardoor dit seizoen mijn officiële debuut te maken. Ik hoop dat dit mijn jaar gaat worden, maar het kan anders uitpakken. Ik train er in elk geval elke dag keihard voor, want het komt niet zomaar. Ik moet een keer het geluk hebben dat er een plek vrij is en ik op de bank mag zitten. Misschien krijg ik dan een keer, bijvoorbeeld bij een 4-0 voorsprong, aan het eind van de wedstrijd mijn kans. Mijn 'debuutje' maken zou geweldig zijn."

Mazraoui is een multifunctionele speler die op beide kanten voorin en achterin uit de voeten kan. Hij ziet dat als een voordeel. ,,Als er een keer een plaats vrijkomt, heb ik een grotere kans omdat ik op meerdere plekken inzetbaar ben. Pas als je echt bij het eerste hoort, moet je gaan zoeken naar een vaste positie. Dat zit er voorlopig nog niet in."

Falen

Angst om te falen heeft de jongeling niet. ,,Maar als ik een slechte wedstrijd heb gespeeld krijg ik van iedereen commentaar. Van de trainers en mijn vader. Natuurlijk vraag ik mezelf dan soms af of ik wel goed genoeg ben, maar aan de andere kant kan niemand elke wedstrijd goed spelen. Ondanks dat je daarnaar streeft. We hebben allemaal een keertje een mindere dag. Als ik een wedstrijd slecht heb gespeeld, moet ik de volgende wedstrijd weer goed spelen. Je bent zo goed als je laatste wedstrijd."

Trainen en spelen met Hakim Ziyech is voor hem een feestje. ,,Ik kijk wel een beetje naar hem op. Hij geeft briljante ballen en maakt ongelooflijke doelpunten. De laatste weken heb ik goed contact met hem. Ik kan altijd bij hem terecht, voor vragen over het voetbal maar ook privé. Hetzelfde geldt voor mijn manager Mustapha Nakhli. Ook met mijn vader praat ik na de wedstrijd altijd even na. Dan weet ik wat ik moet verbeteren. Hij heeft een grote rol in mijn leven. Toen ik vroeger klein was ging ik altijd na de moskee, waar we les hadden, bij de wedstrijd van mijn vader bij Alphen kijken. Toch was ik niet echt met zijn wedstrijd bezig. Ik ging vaak zelf voetballen of een patatje eten", zegt Mazraoui lachend.

Mazraoui heeft bij Ajax een contract tot de zomer van 2018. ,,Dit seizoen wil ik mijn debuut maken en werken naar een vaste plek. Dat kost tijd en geduld. Toch zal ik nooit opgeven, dat is de belangrijkste les die ik heb geleerd. Het is vallen en opstaan. Na tegenslag moet je nóg harder werken.''

Moeilijk

,,Ook ik heb een moeilijke periode gehad bij Ajax'', vervolgt de jonge Alphenaar. ,,Vorig jaar zat ik in de A1 en tijdens mijn laatste gesprek zou ik te horen krijgen dat ik weg moest of mocht blijven. Bij dat laatste ging ik ervan uit dat ik dan een contract zou krijgen. Dat zat er dus niet in. Ik moest eerst een half jaar op amateurbasis blijven. Ik was namelijk een twijfelgeval, omdat ik ongeveer vier maanden aan de kant stond met een ingescheurde voorste enkelband. Dat was een klap voor me. In de auto terug naar huis had ik het daar wel moeilijk mee. Toen dacht ik even aan stoppen met voetballen. Elke voetballer maakt een keer zoiets mee. Ik begon vorig seizoen als enige van het team zonder contract, maar gaf alles wat ik had en nu heb ik een contract. Dat heeft mij als voetballer en als persoon sterker gemaakt. Ik blijf altijd doorgaan. Vallen en opstaan."

Mazraoui eindigt het gesprek met een glimlach. Als hij even later op het veld met het eerste traint, zie je nog steeds die grijns op zijn gezicht. Hij geniet.