Volledig scherm
Marinka en Paul de Jong vangen volgend voorjaar een kind op uit Tsjernobyl. Zoon Remco kan de regio moeiteloos aanwijzen op de enorme landkaart in de huiskamer. © Ricardo Smit

‘Je gunt zo’n kind iets van je eigen weelde’

Zelf hebben ze een fijn, warm gezin, vinden Marinka en Paul de Jong uit Alphen. Waarom dat niet delen met een kind dat het minder getroffen heeft? Daarom zijn ze gastgezin voor een Tsjernobyl-kind.

Met drie pubers in huis is het best druk. Toch besloot de familie De Jong al eens eerder om een kind uit Wit-Rusland een tijdlang in hun gezin op te nemen. Een unaniem besluit, want ook hun eigen kinderen Tessa (19), Sander (17) en Remco (13) waren het ermee eens. En ze hebben zich opnieuw aangemeld: in maart komt er weer een Tjernobyl-kind logeren.

,,Ik vind het wel leuk dat er weer iemand komt om dingen mee te doen’’, zegt Remco. ,,Ik wil wel graag weer een jongen, dat is leuker dan een meisje.’’ Zijn moeder Marinka (47) vertelt dat ze vorig jaar de 11-jarige Andrei hebben opgevangen. ,,Die was toen bijna van dezelfde leeftijd als Remco, dat leek ons wel leuk voor hen allebei.’’

Kernramp

Als gezin zijn ze aangesloten bij Stichting Tsjernobyl Kinderen Alphen aan den Rijn. Die zorgt ervoor dat kinderen uit gebieden die zwaar getroffen werden door de kernramp kunnen opfleuren in een andere omgeving. Bij de ramp in 1986 ontplofte een kernreactor. Inmiddels is het gebied weer bewoonbaar, maar wel sociaaleconomisch achtergebleven. ,,Er is veel armoede en isolement’’, zegt Marinka. ,,Werkeloosheid, gebroken gezinnen. De kinderen leven er niet echt gezond, ze missen structuur en een normaal gezinsleven. Dat willen wij hen wel bieden.’’

Quote

De kinderen missen structuur en een normaal gezinsle­ven. Dat willen wij hen wel bieden

Marinka de Jong

Om het jaar wordt een groep van 25 kinderen met een juf en een tolk ontvangen in Alphen. De kinderen gaan hier naar school en er worden veel activiteiten voor ze georganiseerd. De stichting is nu op zoek naar gastgezinnen, waar de kinderen in maart kunnen worden ondergebracht.

De familie De Jong hoefde er niet lang over te denken, zegt Marinka. ,,Je gunt zo’n kind wat van onze weelde. Iets delen van je warme gezin, laten zien hoe het ook kan zijn.’’ Haar echtgenoot Paul (46) zag hun vorige opvangkind opbloeien, vertelt hij. ,,Toen hij hier kwam was Andrei heel timide, hij zag ook heel bleek. Wij hebben hem rust, reinheid en regelmaat gegeven, hem helemaal opgenomen in ons gezin. Binnen een paar weken zag je hem veranderen, veel levendiger en met kleur op de wangen.’’

Wereldreis

Ze kunnen zich iets voorstellen bij het leven dat de kinderen in Wit-Rusland hebben. Het gezin was bijna een jaar op wereldreis. ,,We werden ondergedompeld in vaak arme landen’’, vertellen de ouders. ,,Dan besef je hoe anders het leven van andere mensen kan zijn.’’

Als gastgezin willen ze een bijdrage leveren, zeggen ze. Marinka is daarnaast ook voor de stichting aan de slag gegaan. ,,Ik vind dit een waanzinnig mooi project.’’