Volledig scherm
PREMIUM
Nienke Gorter, columnist. © Marco de Swart

Afscheid nemen, het raakt me diep

column,,Je kust me, je sust me, omhelst me, gerust me...’’ De stem van Pien klinkt helder, haar gitaarspel is subtiel. Ze zingt het nummer van Maaike Ouboter. Loepzuiver, met grote overtuiging. Naast me zitten Teun en meneer Enzofoort. Ik kijk achter me. Mijn moeder, broer en zijn vriendin zijn er ook. Op het balkon mijn vriendinnen. Verder veel familieleden.

Quote

Er zaten steeds minder krenten in zijn havermout­pap

,,Met je krullen als nacht, hoe je praat hoe je lacht’’, Pien zingt verder. Het is muisstil in de zaal. Iedereen luistert. Bijna iedereen. Juist degene voor wie ze dit lied zingt hoort haar niet. Haar opa Cees. Hij ligt in de kist die naast Pien staat. Achter me hoor ik mensen snikken. Het liedje komt binnen.

Het was een bizarre week. Ik heb hem in een roes beleefd. Het telefoontje dat het slecht ging met Cees, zijn dode lichaam op het ziekenhuisbed, het uitzoeken van foto’s, het bedenken van de tekst op de kaart en nu de uitvaart.

In samenwerking met indebuurt Amersfoort

Amersfoort