Vlak voor de opening zijn medewerkers nog druk met de laatste puntjes op de i.
Volledig scherm
Vlak voor de opening zijn medewerkers nog druk met de laatste puntjes op de i. © Saskia Berdenis van Berlekom

Amicitia Food Village verlost koopgoot van leegstand

Donderdag opent Amicitia Food Village. Dat klinkt als iets groots en dat is het ook. De verdiepte winkelpromenade langs de Stadsring n Amersfoort wordt in één klap verlost van zijn leegstand. Met een invulling, die er alles aan doet af te rekenen met het slechte imago van koopgoot.

Quote

In de naam zit niet voor niets 'village'. Geen hal maar een dorp met verschil­len­de eetwinkel­tjes

Nursel van Oene

Waagstuk? Nerveus? Dat zijn woorden waarmee je niet moet aankomen bij Nursel van Oene, de projectdirecteur van Amicitia Food Village. ,,Het zou me verbazen als dit mislukt,'' zegt zij. ,,Ik ben een perfectionist. Als ik er niet voor honderd procent in had geloofd dan was ik er niet aan begonnen. Je kunt niet tegen de restauranthouders zeggen: stap maar in, investeer maar, en we zien wel of het gaat lopen. Alles ligt op schema. De spanning die ik voel, is de spanning van het willen beginnen. Ik kan niet meer wachten.''

Onherkenbaar
De volledig doorgebroken westzijde van het winkelcentrum ligt er onherkenbaar mooi bij. Het onpersoonlijke beton maakte plaats voor een lange kelderachtige ruimte met een speelse indeling van zitjes. Het hout van het meubilair en de veertien verschillende kookunits zorgen voor een marktachtige sfeer. Informeel, maar niet rommelig, want voelbaar ontworpen met vaste architectenhand.

Quote

Ik weet dat veel Amersfoor­ters er anders over denken, maar ik zag een mooi ruim pand op een toplocatie

,,Kelderachtig?,'' reageert Van Oene, ,,Dat vind ik niet. Ik kan zelf slecht tegen ruimtes zonder daglicht. Hier heb je over de hele breedte ramen. Er is volop contact met buiten mogelijk.''

,,Wil de afzuiginstallatie zien?,'' vervolgt Van Oene ,,Je weet niet wat je ziet: zo groot. Daar zijn we trots op. Meestal wordt daarop bezuinigd, zelfs bij de Markthal in Rotterdam. Terwijl het zo belangrijk is. Als je geurtjes ruikt, als de lucht niet goed is, dan zit je gewoon niet lekker. Hetzelfde geldt voor de akoestiek. Het plafond is niet alleen technisch in de zin dat er voor een goede luchtcirculatie wordt gezorgd, er zitten ook platen tegen aan die maken dat je elkaar normaal kunt verstaan.'' En nu ze toch bezig is. ,,We hebben extra veel vrouwentoiletten. In drukke horecagelegenheden sta je als vrouw in de rij en als een man nooit.''

Eetwinkeltjes
We lopen langs de veertien kramen, of beter gezegd goed geoutilleerde keukens met toonbanken. Van Oene: ,,In de naam zit niet voor niets 'village'. Geen hal maar een dorp met verschillende eetwinkeltjes.'' Elke aanbieder uit de wereldkeuken heeft een eigen verhaal en Van Oene, die bovenop de acquisitie heeft gezeten, kent ze allemaal. De Italiaan laat zijn personeel opleiden door een 70-jarige kokkin. De biologische hamburgermaker is zo superkritisch dat hij alleen met speciaal uit Antwerpen gehaald brood genoeg neemt. En zo verder. De gemeenschappelijke noemer: kwaliteit, vers en betaalbaar. Een gerecht, zelf bij één van de keukens te bestellen en op te halen, kost nooit meer dan 9,50 euro.

Niet alleen aan de luchtcirculatie is veel aandacht besteed. Het plafond bevat ook platen die voor een goede akoestiek zorgen.
Volledig scherm
Niet alleen aan de luchtcirculatie is veel aandacht besteed. Het plafond bevat ook platen die voor een goede akoestiek zorgen. © Saskia Berdenis van Berlekom

Inhaalslag
De foodhal is in Nederland begonnen aan een inhaalslag. In veel andere landen bewijst hij al heel lang zijn bestaansrecht als culinair alternatief voor fastfood. Dat Van Oene deze eetformule in Amersfoort introduceert, ligt niet voor de hand. Samen met echtgenoot Cees heeft zij een adviesbureau voor conceptontwikkeling, verandermanagement en interim management.

,,Ik kwam in contact met Zegwaard Beheer, de eigenaar van Amicitia. Het was duidelijk dat er met dit vastgoed iets moest gebeuren. Of ik een plan wilde maken. Analyseren waar de kansen liggen. Kijken met andere ogen. Dat is mijn vak. Ik weet dat veel Amersfoorters er anders over denken, maar ik zag een mooi ruim pand op een toplocatie. Aan de Stadsring, met van twee kanten hoofdingangen naar de oude stad, drie parkeergarages om je heen, een bushalte waar heel veel lijnen stoppen en straks een grote gratis fietsenstalling in de nabijheid. Al snel kwam ik uit op een foodhal. Ook, omdat er geen al te hoge investeringen voor nodig zijn.''

Zegwaard reageerde enthousiast. ,,Normaal laat je de uitvoering dan aan een ander over, maar ik kon het niet loslaten. Het moest precies zo worden als ik mijn hoofd had. Zegwaard had zelf ook al bedacht dat dit project een persoonlijk stempel kon gebruiken.''

Amicitia Food Village heeft drie geldschieters: Zegwaard, Van Oene en de restauranthouders, die niet alleen huren maar ook de inrichting van hun winkeltjes bekostigen.

Restauranthouders van buiten Amersfoort stonden vooraan in de rij. ,,Die zagen direct de kansen. Amersfoortse ondernemers vroegen lange bedenktijden. Ik heb ervan geleerd dat je niet te veel tijd moet stoppen in mensen die niet direct enthousiast zijn. Als het positieve gevoel er in begin al niet is dan komt het later meestal ook niet.''

Quote

Mijn zus Aysel Erbudak heeft er helemaal niets mee te maken

Aysel Erbudak
Van Oene, meisjesnaam Erbudak, heeft een Turkse achtergrond. Haar vader verliet een bergdorpje om als gastarbeider bij Polynorm in Bunschoten te gaan werken. In 1979 haalde hij zijn gezin naar het Soesterkwartier. Nursel is een jongere zus van Aysel, de in opspraak geraakte voormalige bestuursvoorzitter van het Slotervaartziekenhuis. Aysel is bevriend met de eigenaar van Amicitia, zo valt in het boek 'De Kraak van het Slotervaartziekenhuis' te lezen.

De vraag of Aysel op de achtergrond betrokken is bij Food Village bevalt Van Oene in het geheel niet. Toch geeft zij een duidelijk antwoord. ,,Mijn zus heeft er helemaal niets mee te maken. Vanaf mijn twintigste ben ik mijn eigen zakelijke weg gegaan. Om samen te werken, moet je Yin en Yang kunnen zijn. Dan ben ik wel met mijn andere zus Gulsen. Maar van Aysel ben ik te verschillend. We hebben andere kwaliteiten en ambities.'' Wim Zegwaard zegt zij één keer ontmoet te hebben. ,,De gesprekken verlopen via zijn beheerder.''

Nursel van Oene, projectdirecteur van Amicita Food Village.
Volledig scherm
Nursel van Oene, projectdirecteur van Amicita Food Village. © Saskia Berdenis van Berlekom

Nursel woont sinds zes jaar weer in Amersfoort. ,,Ik wilde dat mijn twee kinderen een band met hun opa en oma konden opbouwen. Amsterdam bleek daarvoor net even te ver weg. Bovendien wilde ik in buurt zijn als mijn ouders hulp nodig hebben, zij zijn immers op leeftijd. We eten twee keer per week bij elkaar. Heel leuk. Ik ben supertrots op mijn ouders. Wij hebben berberbloed. Dat bracht mijn vader naar Nederland. Dat brengt mij tot dit project. Wij zijn daar waar 'brood en water' is. Ik geloof zo in Amicitia Food Village dat ik nu al zoek naar locaties in nog vijf andere steden. Maar alleen ben je helemaal niets. We zijn de afgelopen maanden een hecht team geworden. Met deze mensen kan ik verder.''

In samenwerking met indebuurt Amersfoort

Amersfoort