Volledig scherm
© ANP

Verdachte (57) van straatroof vindt alibi in verlies Feyenoord

Waar precies was Riginald P. vorig jaar in de 68ste minuut van de wedstrijd tussen Shaktar Donetsk en Feyenoord? Voor de tv bij vriendinnen, beweert de 57-jarige Amersfoorter. Met een mes in zijn hand tegenover een doodsbange voorbijganger, zegt het Openbaar Ministerie.

De rechtbank heeft twee weken om uit te maken wie er gelijk heeft: de kleine man met de lange rastaharen en zijn onafscheidelijke joint of het onderzoeksteam, dat hem koppelt aan een gewelddadige straatroof op 1 november vóor een van de flats aan de Van Randwijcklaan in Amersfoort.

Volgens zijn slachtoffer dook Riginald P. de bewuste avond om 22.10 uur plotseling op bij de flat. Hij zou geld hebben geëist en zijn woorden kracht hebben bijgezet door een mes tevoorschijn te halen. Bij zijn ontsnapping liep het slachtoffer een diepe snee op in zijn duim. Nadat het bloeden was gestelpt door een restauranteigenaar op het Neptunusplein, meldde hij zich op het politiebureau voor aangifte van geweld.

Agenten hielden P. een half uur na het incident aan in de omgeving van de Van Randwijcklaan. Hij droeg de felgekleurde Jamaicaanse muts die het slachtoffer had beschreven en voldeed ook verder aan het signalement. Toch was hij het niet, zei de verdachte vandaag tegen de rechter. ,,Er zijn meer donkere mensen met een rastamuts in Amersfoort. Ik kan het niet zijn geweest, want ik keek bij twee vriendinnen naar de wedstrijd van Feyenoord. Die duurde tot iets na half elf.’’

Doelpunten

Zijn advocaat Paul Emmelot deed er nog een schepje bovenop. ,,Teruggerekend vond de beroving plaats op het moment van de 3-1 voor Shaktar. Mijn cliënt had alle doelpunten gezien. Dus hoe kan dat? U zult hem vrij moeten spreken.’’

Officier van Justitie Trijnet van Haaren-Paulus hechtte meer waarde aan de woorden van de vriendinnen, dat Riginald opstapte tussen 20.00 en 21.00 uur. Dat ze hun verklaring later bijstelden (‘we keken met zijn drieën de hele wedstrijd’) was volgens haar afgesproken werk.

Van Haaren-Paulus eiste een onvoorwaardelijke celstraf van vier maanden, gevolgd door een verplichte opname van een jaar in een afkickkliniek. De verdachte vond het allemaal best, zei hij tot slot. ,,Als ik mijn hond maar terug krijg. De rest maakt me niet uit.’’

In samenwerking met indebuurt Amersfoort