Amsterdam krijgt nieuwe Obesitaskliniek bij Sloterdijk

Amsterdam krijgt bij Sloterdijk een nieuwe kliniek voor mensen die ­morbide obees zijn. De grootste ­afdeling voor maagverkleiningen is eind vorig jaar met het faillissement van het MC Slotervaart uit de stad verdwenen.

Volledig scherm
Door het faillissement van het MC Slotervaart verdween de grootste afdeling voor maagverkleiningen uit de stad. © Joris Van Gennip

Het OLVG en de Nederlandse Obesitas Kliniek (NOK) springen in het gat dat is achtergebleven. De bedoeling is dat de kliniek aan het Orlyplein, die in augustus opent, in 2020 meer dan 1400 patiënten heeft. De operaties worden in het OLVG uitgevoerd, maar het hele voor- en natraject, waarbij patiënten een programma volgen om hun leefstijl te veranderen, voltrekt zich in de nieuwe kliniek. Daar worden ze gezien door diëtisten, psychologen en gespecialiseerde artsen.

Volgens chirurg Ruben van Veen van het OLVG is er sinds het faillissement van het Slotervaart, waar jaarlijks 1200 maagverkleiningen werden gedaan, een enorme toestroom van nieuwe patiënten. “We opereerden in het OLVG jaarlijks rond de 750 mensen. Maar dat worden er dit jaar waarschijnlijk al 1000. De Amsterdamse patiënt wil toch graag in Amsterdam worden geopereerd en behandeld. Dat zet een enorme druk op ons. Het past niet meer in het OLVG West en dus breiden we uit.”

Tijdwinst

Overigens neemt het aantal mensen met morbide obesitas én het aantal maagverkleiningen al jaren toe. Volgens schattingen worden er circa 12.000 van deze ingrepen per jaar ­gedaan. Kregen in 2008 nog slechts 340 mensen een maagverkleining, zeven jaar later waren dat er al 7546, blijkt uit cijfers van de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa).

OLVG en de NOK werkten al jaren samen, maar die samenwerking wordt nu dus verder geïntensiveerd.

De bariatrisch chirurgen en hun complete team uit het Slotervaart zijn neergestreken in het Spaarne Gasthuis in Hoofddorp. Hoewel dat in ­afstand voor Amsterdammers goed te overbruggen is, ziet het OLVG veel ­patiënten die liever in eigen stad worden behandeld. Van Veen: “Zo gek is dat niet: in een grote stad hoort een obesitas ­centrum. Rotterdam heeft er twee.”

Volgens Van Veen moest het bariatrische team, net als alle OLVG-collega’s, hard aan de bak om alle Slotervaartpatiënten op te vangen. “We groeiden en groeiden, maar kwamen veel zwakke schakels tegen. Een tekort aan operatiepersoneel en toen we dat hadden opgelost, hadden we een tekort aan verplegend personeel. Maar het was ook moeilijk om de juiste mensen te vinden om de patiënten te begeleiden in het voor- en natraject. Door allemaal dingen die wij niet in de hand hebben gehad, moesten wij heel snel schakelen. Dat is uiteindelijk goed gelukt.”

Het personeelstekort is voorlopig niet opgelost, dus zoeken Van Veen en zijn collega’s naar hoe ze zo efficiënt mogelijk kunnen opereren. Voorbeeld: Er wordt nu gekeken naar de aanschaf van bariatrische stoelen, een noviteit die naar verwachting veel tijdwinst kan opleveren. 

“Het kost veel tijd om patiënten zelf op en van de operatietafel te laten stappen. Als een patiënt wakker wordt na de operatie, dan is hij nog versuft. Maar met zo’n bariatrische stoel hoef je ­iemand helemaal niet over te hevelen. Je wordt gemotoriseerd de OK ­ingereden, waarna de stoel in de ligstand wordt gezet. Na de operatie kan de patiënt weer met een druk op de knop in de zitstand worden gezet, wat ook beter is voor de longen van de patiënt.” 

“Wij hebben uitgerekend dat het bij elkaar per patiënt twintig minuten tijd scheelt. We opereren vijf à zes keer per dag. Nou ja, tel maar uit, dat is een uur winst. Dan kan je op een dag één patiënt extra opereren. We blijven voorlopig kampen met een tekort aan gespecialiseerd personeel en we moeten dus, met de handen die we hebben, efficiënter werken.”