Volledig scherm
De geluidswal langs de Ring A10 is bij Zeeburgereiland zo lek als een mandje. © Jakob Van Vliet

Geluidswal A10 bij Zeeburgereiland zo lek als een mandje

ReportageDe geluidswal van de A10 is ter hoogte van het Zeeburgereiland sinds april zo lek als een mandje. Omwonenden zitten al ruim een half jaar in de herrie.

Het is een continu geruis en geronk. Hoe dichter bij de snelweg je komt, hoe luider het wordt. Als je op de Leo Hornstraat staat, heb je zelfs het gevoel dat het van twee kanten komt: het geluid weerkaatst tegen de huizen waardoor je zowel van voren als van achteren gedreun hoort. En dan valt het vandaag nog mee: doordat de wind uit het westen komt, waait de meeste snelwegherrie vooral weg van het Zeeburger­eiland, richting IJburg.

Snelwegen maken geluid, daar valt – zolang auto’s verbrandingsmotoren hebben – niet zo veel aan te doen. Maar hier, op het Zeeburger­eiland, dat de laatste jaren hoe langer hoe meer wordt volgebouwd, is het lawaai van auto’s wel heel indringend. De oorzaak hoeft niet meer te worden onderzocht. Wie alleen maar kijkt naar de geluidswal die hier de A10 flankeert, ziet waarom het zo’n herrie is: op allerlei plaatsen ontbreken hier panelen.

Het moet gezegd: waar de transparante panelen aanwezig zijn, zien ze er spic en span uit. Maar op tal van plekken zie je de auto’s voorbij­razen. Met name op de plek waar de ringweg over de IJburglaan loopt, is het gat in de wal ­opvallend, enkele tientallen meters. Maar ook aan de zijkanten ontbreken her en der delen.

In april ging het mis: inspecteurs ontdekten dat enkele van de glazen panelen barsten vertoonden. Uit voorzorg heeft de gemeente toen het deel van de wal boven de drukke IJburglaan verwijderd om te voorkomen dat vallende panelen op langsrijdende auto’s terecht zouden komen. Sindsdien staat alleen het skelet van de geluidswal hier nog.

Aannemer failliet

Het was de bedoeling dat de aannemer die de wal had geplaatst de vervanging voor zijn rekening zou nemen, maar die bleek ondertussen failliet te zijn gegaan. De gemeente moest op zoek naar een nieuwe aannemer om de klus te klaren, er moest weer worden aanbesteed, waardoor het allemaal lang duurt.

En dat merken de omwonenden van de ­snelweg: zij hebben de hele zomer in de herrie gezeten, zegt Sydney Vollmer, die op het Zeeburgereiland woont. “Sinds de schermen weg zijn, slaap ik met oordoppen in. En op ons terras hebben we afgelopen zomer helemaal niet kunnen zitten. Het is simpelweg te lawaaiig.”

Vollmer is kritisch over de manier waarop het lawaaiprobleem wordt aangepakt. “Ik heb er al met heel veel ambtenaren over gesproken. Aan hun instelling ligt het niet: ze begrijpen dat we er last van hebben en vinden ook dat er een oplossing moet komen. Maar echt iets voor elkaar krijgen, lukt gewoon niet. Ze zitten in een systeem waarin in hokjes wordt gedacht, zij hebben niet het mandaat om echt verschil te maken.”