‘Ongekende netwerker’ Erik van Bruggen groots herdacht in Paradiso

Ter nagedachtenis van BKB-oprichter en politiek strateeg Erik van Bruggen vond woensdagmiddag een bijeenkomst plaats in Paradiso. Er waren 21 sprekers, onder wie Femke Halsema, Lodewijk Asscher en Bill Clinton. Geheel in de geest van de ‘ongekende netwerker’ Van Bruggen.

Volledig scherm
© Dingena Mol

Een uitvaartdienst in een stampvol Paradiso, met een eigen hashtag op Twitter en met Bill Clinton als spreker. Oprichter van campagnebureau BKB en PvdA-prominent Erik van Bruggen, die op 14 februari op 51-jarige leeftijd overleed, werd woensdag herdacht, en dat gebeurde zoals hij zijn leven leidde: groots en meeslepend.

“Je mag je telefoon aan laten staan,” zei vriend en compagnon Alex Klusman bij aanvang van de bijeenkomst. “Gebruik hem in de geest van Erik.”

Want als iets Van Bruggen definieerde was het wel dat hij op ieder moment van de dag ‘communicabel’ was. De hoeveelheid mensen met wie hij dagelijks belde, appte en mailde grensde aan het onvoorstelbare. Hij was een ‘ongekende netwerker’, zei Lennart Booij. “Hoe lukt het je om altijd bereikbaar te zijn?,” had Felix Rottenberg hem ooit gevraagd. “Gewoon doen,” luidde het antwoord.

Hoe groot het netwerk van Van Bruggen was bleek woensdagmiddag wel in Paradiso. Tot het hoogste balkon was de poptempel afgeladen vol, maar liefst 21 mensen, onder wie burgemeester Femke Halsema, PvdA-leider Lodewijk Asscher en journalist Leon Verdonschot die spraken. Ook waren er optredens van onder anderen Henk Hofstede van de Nits en Meindert Talma, bijgestaan door een twintigkoppig koor. De dienst was een evenement, zoals Van Bruggen die zelf ook voortdurend organiseerde en bedacht: het moest groot, spectaculair en, zoals hij zelf voortdurend zei, ‘geniaal’. Dream out loud, was zijn motto, tevens de hashtag van zijn uitvaart.

Burgemeester Femke Halsema. De vrouw met de rode bloem in het haar is de weduwe van Van Bruggen.
Volledig scherm
Burgemeester Femke Halsema. De vrouw met de rode bloem in het haar is de weduwe van Van Bruggen. © Dingena Mol

Elfstedentocht

Burgemeester Halsema memoreerde de eerste campagne die Van Bruggen had gevoerd, in 1996. Het was een strenge winter, maar in Friesland waren er nog te veel wakken om een Elfstedentocht te organiseren. Van Bruggen bracht grote blokken ijs uit de Amsterdamse grachten naar Friesland, en riep alle Amsterdammers op hetzelfde te doen.

Daarna volgde nog vele politieke campagnes, voornamelijk voor de PvdA. Samen met Lennart Booij en onder de vleugels van Rottenberg richtte Van Bruggen de vernieuwingsbeweging Niet Nix op, en in 1999 deden ze een gooi naar het partijvoorzitterschap van de PvdA. Die mislukte, maar Van Bruggen bleef zich met dezelfde geestdrift inspannen voor progressieve ideeën in de samenleving.

“Bij Erik liepen dagdromen, plannen maken en de realiteit voortdurend dwars door elkaar,” zei Verdonschot, met wie Van Bruggen onder meer een bijna obsessieve liefde voor Bruce Springsteen deelde.

Remarkable life

Spektakelstuk van de middag was het filmpje dat op een groot scherm in Paradiso verscheen, waarin oud-president van de Verenigde Staten Bill Clinton sprak over het ‘remarkable life’ van Van Bruggen, die er in 2011 in slaagde om voor het jubileum van verzekeraar Achmea Clinton naar Nederland te halen. Ze hadden samen geluncht in Amsterdam, maar behalve voor de appeltaart bedankte Clinton Van Bruggen ook voor zijn inspanningen voor de progressieve zaak.

“Erik kende Amsterdam als zijn broekzak, maar in die broekzak paste een hele progressieve planeet,” zei Lodewijk Asscher. En al bleven Van Bruggens inspanningen niet beperkt tot de PvdA, de sociaal-democratie was ook in Paradiso nooit ver weg. Meindert Talma zong liederen van De Domela Passie, een album dat hij maakte ter nagedachtenis van de oprichter van het socialisme in Nederland Ferdinand Domela Nieuwenhuis. Rottenberg droeg ‘De mars der arbeiders’ voor, een door SDAP-oprichter Pieter Jelles Troelstra vertaald gedicht.

“Politiek was voor Erik het leven zelf,” zei Halsema, maar Van Bruggens leven was ook meer dan politiek. Dat kwam naar voren in de persoonlijke verhalen van zijn jeugdvrienden, zijn broer en zus, zijn vader en zijn vrouw, met wie hij twee kinderen had. Dan klonk er in het muisstille Paradiso opeens een snik. Een vriend zei: “Het is zo ongelooflijk dat het nooit meer kan: even Erik bellen.”