Thijs Zonneveld
Volledig scherm
PREMIUM
Thijs Zonneveld © AD

Er is niks vitaals aan de gemengde estafette op het WK onderwater-dammen

ColumnColumnist Thijs Zonneveld begrijpt wel waarom sport het allerbelangrijkste is van de onbelangrijke dingen. ‘Het is  niet veel meer dan inzoomen op pietluttigheden.’

Verpleger. Politieagent. Dokter. Brandweervrouw. Buschauffeur. Juf. Meester. Conducteur. Huisarts. Vakkenvuller. Vrachtwagenchauffeur. Vuilnisman. Opvangleidster. Ambulancemedewerker. Cipier. Anesthesist. Soldaat. Caissière.

De lijst van vitale beroepen in tijden van crisis bleek eindeloos te zijn. Maar waar ik ook keek: voetballer stond er niet op. Wielrenner ook niet. Basketballer, hockeyer, zwemmer: nop, nop, nop. Mijn eigen baan zag ik er ook niet tussen staan; ik geloof niet dat sportjournalistiek in deze tijd valt onder essentiële informatievoorziening.

(Al zou ik persoonlijk álles uit mijn handen laten vallen voor een zes uur durende analyse van de waaieretappe naar Saint-Amand-Montrond uit de Tour van 2013, maar dat terzijde.)