Marrit Steenbergen verrast door dik persoonlijk record: ‘Wel echt vet!’

Steenbergen klokte in de ochtend 2.10,60 minuten, ’s avonds opgevolgd met 2.11,20 resulterend in de tiende plaats. ,,Heel goede tijden. Wie had verwacht dat mijn eerste halve finale individueel op de ‘twee wissel’ zou zijn? Ik niet, wel echt vet! Pas sinds dit jaar ben ik meer begonnen met het zwemmen van de wisselslag, dan zie je dat ik mijn pr dit jaar meteen met drie seconden verbeter. Er zit echt wel potentie in”, aldus Steenbergen.

De 22-jarige Friezin verhuisde op haar 17de voor haar sport naar Eindhoven. Na moeilijke jaren beginnen de laatste tijd de prestaties dan eindelijk te komen. Ze zwemt deze week in de Hongaarse hoofdstad nog de 200 en 100 meter vrije slag. ,,En daar heb ik na de estafette heel veel zin in.” 

Steenbergen opende in een snelle 53,51 seconden, waarmee ze haar pr uit 2015 verbrak. Met Tessa Giele, Kim Busch en Valerie van Roon werd ze uiteindelijk zevende op de 4x100 meter vrije slag estafette. De wereldtitel ging naar Australië in 3.30,96 minuten, Nederland kwam tot 3.38,18. ,,Wie kan nou zeggen dat ie zevende van de wereld is geworden. Dit is hartstikke goed voor nu. We staan er toch maar mooi tussen met z’n vieren”, toonde Steenbergen zich na dag 1 van de WK een meer dan tevreden zwemster. 

Het ging voorheen bij het Oranje-kwartet zeker een seconde per zwemster harder. Bondscoach Mark Faber had daarom gedubd of Nederland wel een team moest inschrijven bij deze wereldkampioenschappen. De keuze om dat wel te doen pakte goed uit, want met de zesde tijd in de series bewees de nieuwe lichting na de befaamde Golden Girls dat ook zij finalewaardig zijn. ,,Dat konden we vooraf niet met zekerheid zeggen”, zegt WK-debutante Giele. ,,Ik voelde me heel zenuwachtig. Dit is mijn eerste WK langebaan, alles was vanochtend nog nieuw. Met de zekerheid dat het allemaal goed is gegaan, was het iets makkelijker focussen.”

Slotzwemster Van Roon was uiteraard ook blij dat na de serie 3.37,56 op het scorebord stond. ,,De finale halen was het doel deze ochtend. Als zesde door en vervolgens zevende worden is een heel mooi resultaat. We vormen een nieuw team, gaan we dan zwemmen met het risico dat we de finale kunnen missen. Daar toch voor gekozen, want het is juist goed voor onze ontwikkeling. We moeten ergens beginnen en dan is dit best een mooi begin, denk ik.”

In de serie stond de druk er als een erfenis uit het verleden vol op, in de finale werd er geen uitschieter naar een medaille meer verwacht. ,,We hebben er vooral van genoten dat we een finale mochten zwemmen”, aldus Busch.

Of het gat de komende jaren weer te dichten is? Steenbergen: ,,Dat hoop ik wel. Dat wij zelf doorgroeien en met Kira Toussaint en de meiden die erachter zitten de onderlinge concurrentie aan kunnen gaan. Dan helpen we elkaar naar een beter niveau.”