500 man duiken in de gracht voor Maarten

videoMaarten Jorissen (26) dook drie jaar geleden in een zwembad en brak zijn nek. Zijn vrienden, die geen dag van zijn zijde weken, kregen vijfhonderd man zo gek om vandaag in de gracht van Leiden te zwemmen voor een goed doel.

Of ze al eens in het Rapenburg hebben gelegen? Maarten Jorissen kijkt zijn vrienden aan en schiet in de lach. Is de Paus katholiek? Zo’n beetje elke Leidse student is na een avondje stappen wel eens in de bekendste gracht van de stad beland. ,,Of na de 5-1 tegen Spanje op het WK,” voegt zijn vriend Jort van Gent met brede grijns toe.

Afgelopen week zijn de laatste verroeste fietsen uit het water gevist om ruim baan te maken voor de deelnemers van de Rapenburgrace die vanmiddag achthonderd meter gaan afleggen.

Mee langs de kant

Volledig scherm
Maarten Jorissen.v.l.n.r. Okker, Maarten en Jort.Maarten heeft drie jaar geleden zijn nek gebroken bij een duik in het zwembad. Daardoor zit hij nu in een rolstoel. Maarten en zijn vrienden organiseren de Rapenburgrace, dat om geld in te zamelen voor mensen met een dwarslaesie. © Frank jansen

Jorissen zal het zwemevenement vanaf de kant volgen. Maar niet passief, zegt hij stellig. Demonstratief tikt hij met zijn neus op zijn horloge, gevolgd door twee klapjes op de zijkant van zijn rolstoel. Daarmee zet hij ‘het dopingstandje’, oftewel de elektrische ondersteuning van zijn hulpmiddel uit. ,,Als er zoveel mensen voor mij in de gracht liggen, wil ik op eigen kracht de hele route meerollen langs de kant.”

Jorissen heeft ‘gewoon pech’ gehad, vindt hij zelf. ,,Twee weken voor mijn ongeluk ben ik met zestien vrienden naar Indonesië geweest. Iedereen huurde daar een scooter, behalve ik. Ik vond het te gevaarlijk. Moet je nagaan..” Hij doelt op het fatale feestje in zijn studentenhuis, waar hij ’s nachts in het zwembad duikt dat hij notabene die middag zelf heeft opgebouwd in de tuin. Hij klapt daar met zijn hoofd tegen de wand en breekt zijn nek. ,,Ik ben niet medisch onderlegd, maar ik voelde gelijk dat het een dwarslaesie was. Ik moet rustig blijven, dacht ik.”

In het ziekenhuis vraagt het personeel of hij geopereerd wil worden. ,,Ja natuurlijk. Maar is er een kans dat ik het niet ga overleven, vroeg ik. Want dan wil ik nog wat dingen tegen mijn ouders zeggen.” Een operatieteam in het LUMC is bijna 12 uur aan het opereren. De breuk is zo lelijk dat het niet duidelijk is of Jorissen tot zijn nek verlamd zal blijven of meer functies terug zal krijgen.

Exoskelet
De opbrengst van de Rapenburgrace gaat onder meer naar de ontwikkeling van het exoskelet. Dit is een robocop-achtig harnas waardoor mensen met een dwarslaesie weer kunnen staan en lopen. De rolstoel moet daarmee overbodig zijn. Studenten van de TU Delft hebben inmiddels een vierde prototype van dit exoskelet ontwikkeld, de March IV maar deze is nog te zwaar en groot om in de dagelijkse praktijk te gebruiken. Het is de vraag of Maarten Jorissen deze elektrische benen ooit zal kunnen gebruiken. Zijn bovenlichaam lijkt daar nu te zwak voor. De organisatie van de Rapenburgrace zamelt ook geld in voor de ontwikkeling van een exoskelet voor de armen en handen. 

Onderzoek

Neurochirurg Wilco Peul, bekend uit de RTL-serie Topdokters, is ’s nachts uit zijn bed gebeld en past een nieuwe techniek toe. Zijn patiënt krijgt kunstwervels van titanium in zijn nek. Een deel van de opbrengst van de Rapenburgrace – het streefbedrag is 120 duizend euro – gaat naar Peuls onderzoek. De neurochirurg wil aantonen dat patiënten meer kans op herstel hebben wanneer zij binnen acht uur worden geopereerd. Nu zijn er nog veel ziekenhuizen in het land waar artsen pas opereren wanneer de zwelling in de nek is afgenomen.

Peul: ,,Vergelijk het beschadigde ruggenmerg met een tuinslang die afgeklemd is. Wij geloven dat we de druk op het ruggenmerg gelijk moeten wegnemen, zodat de zenuwbanen die hier doorheen lopen niet verder beschadigd raken.”

Quote

Ik heb vrij snel tegen mezelf gezegd: ik ga niet zitten verpiete­ren

Nooit meer lopen

Jorissen kreeg deels het gevoel in zijn armen en romp terug, maar zal nooit meer kunnen lopen. ,,Ik heb vrij snel tegen mezelf gezegd: ik ga niet zitten verpieteren. Er zijn nog heel veel dingen die ik wél kan.” Hij wijst naar zijn biertje op tafel, dat hij na een operatie aan zijn handen weer kan oppakken. ,,Niet onbelangrijk.”

Drie weken geleden studeerde hij af in het ondernemingsrecht. Binnenkort gaat hij aan de slag bij een groot advocatenkantoor op de Zuidas. En verder is het een kwestie van ‘het leven herontdekken’ vertelt hij opgewekt. Zijn eerste Tinderdate is al achter de rug. ,,Alles voelt weer als de eerste keer en dat is hartstikke spannend. Na mijn eerste zoen met een meisje heb ik gelijk een vriend opgebeld.”

Volledig scherm
v.l.n.r. Maarten, Jort en Okker © Frank jansen

Rapenburgrace

Zijn uitgesproken positivisme komt onder andere door steun van zijn vrienden en familie, vertelt hij. ,,In de elf maanden dat ik in een revalidatiekliniek zat, ben ik geen enkele avond alleen geweest.” Een paar van die vrienden, Jort van Gent en Okker Bijlstra, zitten hier nu aan tafel in een cafeetje in Den Haag. Afspreken in het oude, vertrouwde Leiden kan niet, want de kroegen zijn volgens Jorissen niet rolstoeltoegankelijk. Van Gent en Bijlstra waren liefst 1,5 jaar bezig met de organisatie van de Rapenburgrace, zamelden al 80 duizend euro in voor het onderzoek voor dwarslaesiepatiënten en strikten cabaretier Jochem Myjer voor het startschot om 13.15 uur.

Jorissen: ,,Ik vind het ontzettend gaaf dat het zo’n groot evenement is geworden. Langs de kant rol ik elke meter mee.”

Klik hier om ook te doneren