Emiel Garstenveld (links) wandelt met vriend Jesse Jordens in januari 2020 de route van de Birma-spoorlijn.
Volledig scherm
Emiel Garstenveld (links) wandelt met vriend Jesse Jordens in januari 2020 de route van de Birma-spoorlijn. © Sjoerd Van Der Werf

Achterhoeker Emiel (32) marcheert als eerbetoon ‘Dodenspoorlijn’ af

Zijn moeder Thea maakt zich er, thuis in Groenlo, wel een beetje druk over. Wat gaat haar zoon allemaal in die verre zompige jungle tegenkomen? Maar sergeant Emiel Garstenveld ziet zijn mars dwars door Thailand, ter herdenking van de slachtoffers van de beruchte Birmaspoorweg, helemaal zitten. ,,Als het om hiken gaat, ben, ik wel wat gewend.’’

Achterhoeker Garstenveld (32) loopt samen met kompaan en marinier Jesse Jordens (24) vrijdag de eerste etappe van de 450 kilometer lange tocht die in Thailand begint en in Birma eindigt. De twee - tegenwoordig beiden‘recruiter’ bij Defensie - hopen met een bepakking van zo’n 25 kilo iedere dag zo’n 25 kilometer af te leggen en eind januari bij het eindpunt te arriveren. Grootste barrière: de hitte. ,,De temperatuur loopt hier overdag al op tot zo’n 35 graden, dus zo snel lopen als in Nederland gaat natuurlijk niet.’’

Het idee voor een mars langs de spoorlijn die de Japanners in de Tweede Wereldoorlog met hulp van honderdduizenden dwangarbeiders aan lieten leggen, kwam niet zo maar uit de lucht vallen. Vorig jaar liep Garstenveld ook al een herdenkingstocht van zo’n 600 kilometer, van Normandië naar Arnhem. Nu was hij op zoek naar iets ‘extremers’. ,,Wandelen door West-Europa is toch iets anders dan hiken door Azië. Toen reed er bijvoorbeeld nog een auto met eten en drinken met me mee. Dit keer dragen we alles zelf, zullen zelf koken als het nodig is, en in een tentje kamperen.’’

Quote

De hashtag 'geen4meivoormij’ ergerde me enorm

Emiel Garstenveld, Sergeant

Garstenveld – zelf natuurlijk van ver ná de oorlog - vindt het ‘super belangrijk’ om aandacht te blijven besteden aan de gruwelen van 1940-1945. ,,Ik kwam op het idee voor die eerste tocht toen die hashtag #geen4meivoormij voor het eerst rondging. Die kreet ergerde me enorm. Dat mensen wel lekker vrij willen hebben voor 5 mei, maar er niet bij stil willen staan wat er voor nodig was om nu nog in vrijheid te leven, om in vrijheid je eigen mening te kunnen geven op, bijvoorbeeld, het internet.’’

Met de expeditie door Thailand en Birma hoopt hij, via de vlogs en foto’s die hij en Jesse op Facebook, Youtube en Instagram plaatsen, ook jongeren weer geïnteresseerd te krijgen voor de zwarte historie van de ‘Dodenspoorlijn’. ,,Ik heb het idee dat die geschiedenis voor velen een beetje is weggezonken en ik moet eerlijk zeggen dat ik er vóór deze reis ook niet zoveel van afwist. Welke jongere weet bijvoorbeeld nog dat er zo’n 3000 Nederlandse krijgsgevangen bij de bouw van de spoorlijn omkwamen?’’

Tijdens hun reis brengen de twee de 115.000 mannen, die tijdens de aanleg het leven lieten, een eerbetoon. ,,We zullen op de erevelden van Kanchanaburi een kaars voor hen branden.’’

De reis van Emiel en Jesse kan je hier volgen

Resten van de Birma-spoorweg nu.
Volledig scherm
Resten van de Birma-spoorweg nu. © GPD