Angst voor volbouwen Noordzee: op ons kleine zeetje wordt het dringen

Energie-eilanden, offshore windparken, Schiphol op zee: het wordt vechten om ruimte voor onze kust. Stichting De Noordzee maakt zich zorgen, maar droomt ook van oesterriffen en een rijkere onderwaternatuur.

Ineens, zo lijkt het, zijn alle ballen op de Noordzee gericht. Deze week werden plannen gepresenteerd voor acht tot tien ‘energie-eilanden’ als locatie voor waterstoffabrieken en stekkerdoos voor windparken. Want daarvan komen er snel veel meer bij. ,,De oogsttijd is aangebroken’’, meldde het ministerie van Economische Zaken en Klimaat woensdag. In 2030 moet het aantal windmolens voor de Nederlandse kust – nu 289 – minimaal vertienvoudigd zijn: 40 procent van onze elektriciteit wordt dan op zee opgewekt. En daar blijft het niet bij, als het aan het bedrijfsleven ligt. Zo loopt er onderzoek naar de optie om Schiphol te verplaatsen naar zee – een vurig gekoesterde wens van waterbouwers én omwonenden van de lawaaierige luchthaven. En dan hebben we het nog niet eens over de groeiende kluwen kabels en gaspijpleidingen die over de zeebodem worden getrokken. Of de sterk toenemende zandwinning. Om ons land te beschermen tegen de stijgende zeespiegel, moet komende jaren namelijk fors meer zand worden opgebaggerd.