Volledig scherm
Foto ter illustratie. © ANP

Buitenlandse studenten zijn prooi voor ongure huisbazen

De krappe, Nederlandse woningmarkt is een mijnenveld voor internationale studenten. ,,Ze worden uitgebuit met hoge prijzen en rare clausules, dit kan zo niet langer", vindt de Landelijke Studenten Vakbond.

Quote

Ze hebben niet de keuze om géén kamer te vinden, dat maakt hun wanhoop zo groot

Geertje Hulzebos, bestuurslid, Landelijke Studenten Vakbond

,,Er vinden ontzettend veel wanpraktijken plaats, internationale studenten worden uitgebuit”, zegt Geertje Hulzebos, bestuurslid van de Landelijke Studenten Vakbond. ,,Dat is allemaal mogelijk door het grote tekort aan kamers.”

Het aantal internationale studenten in Nederland verdubbelde in vier jaar tijd, van 58.000 in 2013 naar 122.000 vorig jaar. Elke international zoekt woonruimte en tijdens die huizenjacht zijn ze kwetsbaar. Meestal zoeken zij vanuit hun thuisland naar een slaapplek in Nederland, waardoor een bezichtiging of kennismaking met de verhuurder onmogelijk is. ,,Ze hebben niet de keuze om géén kamer te vinden, dat maakt hun wanhoop zo groot”, zegt Hulzebos. Daarbij kennen ze vaak de Nederlandse regels en rechten niet, waardoor internationale studenten akkoord gaan met kleine hokjes, hoge prijzen, vreemde contracten of ongure verhuurders.

Makkelijke prooi

De Woonbond noemt internationale studenten ‘een makkelijke prooi’. ,,Ze kennen de weg niet en daardoor wordt misbruik van ze gemaakt”, zegt woordvoerder Marcel Trip. ,,Wij proberen hier zoveel mogelijk voorlichting over te geven maar de groep is lastig te bereiken.”

De LSVB, die veel hulpvragen van buitenlandse studiebollen ontvangt, vindt dat het zo niet langer kan. Hulzebos: ,,Op dit moment worden internationals ingevlogen als melkkoeien die het vervolgens zelf uit moeten zoeken. Wij roepen universiteiten op om hun verantwoordelijkheid te nemen. Stop met internationaliseren als je je studenten geen woning kunt bieden.”

Bij benen

Universiteiten zeggen op hun beurt dat ze Europese studenten niet zomaar kunnen weigeren. Veel universiteiten proberen daarom de groei bij te benen door krampachtig te zoeken naar uitbreiding van het aantal bedden. Bij de woningcorporaties is de rek er echter uit. Daarom wijken de Universiteit van Amsterdam en Utrecht uit naar vakantieparken en de Rijksuniversiteit Groningen kan een beroep doen op een boot, leegstaand bejaardentehuis en eventueel een tentenkamp.

Ardin Mourik van Kences, het samenwerkingsverband van grote studentenhuisvesters, herkent de misstanden met huisjesmelkers. ,,De kwetsbaarheid van internationale studenten is een groot probleem en dat trekken wij ons als woningcorporaties aan. Wij lossen echter het tekort aan kamers niet in één zelf keer zelf op. Er moet genoeg geld en grond zijn om bij te bouwen.” Dit moet nu onder grote druk gebeuren, benadrukt hij. ,,Wij, de woningcorporaties, én gemeentes en onderwijsinstellingen hebben de vloedgolf aan internationale studenten onderschat.”