Volledig scherm
Michel Spekkers (32) geeft ondanks alles niet op. ,,Ook al is de situatie op het moment niet best." © Alisa Beudeker

Dakloze (32) schrijft zichzelf naar een betere toekomst

Twee onafgemaakte hbo-studies, een strafblad, geen kans op een baan en dakloos. De situatie van Michel Spekkers (32) is allesbehalve rooskleurig te noemen. Hij geeft niet op, vanuit een daklozenopvang, winkelcentrum en bibliotheek schrijft hij van zich af. En daar verdient hij een zakcentje mee.

Quote

Ik besefte dat ik ouder word. Ik ben net 32, ik heb geen huis, geen relatie, ik bouw geen pensioen op

Michel Spekkers (32)

Er zijn twee manieren waarop ik op dit moment kan terugkijken op mijn leven. Ik zou kunnen beginnen met 'Dakloze ex-crimineel, zonder afgeronde opleiding zoekt werk' of  'Innovatieve prijswinnende ondernemer begint aan nieuw hoofdstuk'. Een wereld van verschil, maar beide treffend als het maar kan.

Daarmee begint Spekkers zijn verhaal over het leven van een dakloze, dat hij voor een luttel bedrag aan de man brengt via digitale kiosken als Blendle. En met succes. Hij weet het zelfs te schoppen tot best gelezen stuk van Reporters Online. ,,Op dat plekje ben ik best trots", biecht hij op. 

Zijn verhalenserie noemt hij niet voor niets 'Van niets naar iets'. Alleen is dat 'iets' volgens Spekkers nog ver weg. ,,Ik zie heus wel in dat ik zelf de persoon ben die deze situatie heeft gecreëerd. Ik heb geen diploma's en een strafblad, maar ik neem het heft in eigen hand."

Vluchten
Als tiener raakte Spekkers al flink in de problemen. ,,Ik vluchtte weg uit Nederland, onder meer naar Mexico. Daar ging ik op dezelfde voet door", blikt hij terug. Fraude en valsheid in geschrifte kwamen hem op bijna twee jaar cel in Texas te staan.

Na zijn straf uitgezeten te hebben, woonde hij nog enige tijd in Breda, maar kwam via via in Venezuela terecht. ,,De studentenprotesten waren daar toen aan de gang (2014). Ik wilde met eigen ogen de gruwelijkheden zien en er vooral over schrijven. Zo liet ik me daar opsluiten in de gevangenis. Het land is gevaarlijk en corrupt, ik kon er geen stabiele toekomst opbouwen en maakte mijzelf door mijn acties niet populair."

In oktober kwam hij terug naar Nederland. ,,Voor een vakantie van twee weken, niet eens voor lange tijd. Mijn grootouders waren 65 jaar getrouwd, ik was oom geworden en ik had mijn moeder al bijna drie jaar niet gezien. Ik zou eigenlijk weer terugvliegen naar Zuid Amerika. Toch liep het anders. Ik besefte dat ik ouder word. Ik ben net 32, ik heb geen huis, geen relatie, ik bouw geen pensioen op."

Volledig scherm
Michel Spekkers (32) weet het zelfs te schoppen tot best gelezen stuk uit Reporters Online. © Reporters Online
Quote

Ik probeer een plekje in de maatschappij te krijgen, maar ik loop tegen zoveel dingen aan. Nederland werkt met een systeem dat kant nog wal slaat

Michel Spekkers (32)

Te min
De eerste weken in Nederland probeerde Spekkers zichzelf te redden. ,,Maar dat is niet makkelijk. Er verkeren veel mensen in dezelfde situatie als ik. Voor een woning kom je niet in aanmerking, zelfs voor een baan in een callcentrum vond een medewerkster van de sociale dienst, die net van school kwam, me te min", vertelt hij.

Nu slaapt hij in een daklozenopvang en spendeert zijn tijd in de plaatselijke bibliotheek of in het winkelcentrum. ,,Ik blijf op de been door te schrijven. Het kan altijd erger, ik heb genoeg gezien. Mensen die 8 uur in de rij staan voor een pak brood of met een kogelvrij vest door de stad heen lopen. Venezuela ligt op zijn gat, daar is nog veel meer armoede."

Toch gaat het ook in Nederland goed mis, ervaart Spekkers. ,,Ik probeer een plekje in de maatschappij te krijgen, maar ik loop tegen zoveel dingen aan. Nederland werkt met een systeem dat kant noch wal raakt. Zo steekt de gemeente Purmerend veel geld in projecten voor daklozen, maar wordt er niks opgelost. Het is een bodemloze put, daar moet echt verandering in komen. Ook 18-jarigen staan tien maanden lang op een wachtlijst, ze kunnen tot die tijd geen onderdak krijgen bij de daklozenopvang. Ze krijgen ook geen begeleiding en worden niet gestimuleerd. Zo vallen ze alleen maar in een dieper gat."

Stukje van mezelf
Daarom blijft Spekkers schrijven, gewoon op zijn laptop, of via zijn mobiele telefoon als hij geen stroom kan vinden. Het vierde deel van zijn verhaal staat net online en hij is nog veel meer van plan. ,,Via Twitter kunnen mensen mij volgen, elke week publiceer ik een nieuw verhaal en ik werk aan een blog waar ik zo nu en dan updates zal plaatsen. Het geld dat ik daar via de digitale kiosk mee verdien houdt me niet van de straat, maar ik geef er een stukje van mezelf voor weg."

Zijn verhalen worden opgepakt. ,,Ik merk dat het onderwerp algemeen bespreekbaar wordt. Ik hoor het in de lokale politiek rommelen. Door mijn verhalen lukt het sommige dingen veel sneller voor elkaar te krijgen, maar het heeft me nog geen baan of woonruimte opgeleverd. Ik hoop dat de toekomst mij dat wel brengt."

poll

Welk team kies jij?

  • Friet (41%)
  • Patat (59%)
53503 stemmen