Dappere tienermeiden halen bloedende man uit de sloot

VIDEOHet zijn heldinnen uit Vlaardingen: Margaret (10), Djeda (11) en Demi (14). Ze vonden een bloedende man in een sloot, stapten van hun fiets en schrééuwden om hulp. ,,Ik dacht: waarom bloedt die man zo?’’

Quote

Ik dacht: waarom ligt hij daar? Waarom bloedt hij zo?

Demi

Bloemen, cadeaubonnen, lovende toespraken. Zelfs een handgeschreven brief – ‘met meiden zoals jullie ben ik dik tevreden’ – van de burgemeester. De presentjes bléven gisteren maar komen tijdens de huldiging op het politiebureau. De wijkagenten - ‘wat goed dat jullie stopten’ – zijn trots, de moeders nog trotser.

De meiden zijn minder van zichzelf onder de indruk. Want: zoiets dóe je gewoon. ,,Zo zijn we opgevoed’’, licht Demi Boomsma toe. Ze fietste deze week met zusje Djeda naar de handbaltraining. De twee stoppen wanneer ze een meisje, Margaret Klusenko, langs een sloot zien staan. Drie heldinnen in de maak.

In het water ligt een bloedende, 54-jarige man, die zichzelf niet meer op de kant krijgt. Margaret ziet dat ook: ,,Ik dacht: waarom ligt hij daar? Waarom bloedt hij zo? Ik zag ook een fiets in het gras liggen.’’

Volledig scherm
Tienerheldinnen worden gehuldigd bij politie Vlaardingen. Margaret, wijkagent Goran Oosterhuis en Djeda. Demi wilde niet op de foto. © Frank de Roo

Het drietal is niet sterk genoeg om de man uit het water te halen. Demi belt het alarmnummer, de anderen proberen omstanders te laten stoppen. Tot hun teleurstelling fietsen verschillende passanten door. Demi: ,,Een mevrouw keek ons allemaal aan, maar stopt niet. Ik heb geschreeuwd: kunt u ons misschien helpen? Toen keerde ze alsnog om.’’

Twee automobilisten stoppen en weten het slachtoffer op het droge te krijgen. De man – die volgens de politie al fietsend zijn evenwicht verloor – is inmiddels uit het zieken’huis ontslagen. Eén oog is dichtgehecht, de snee op zijn hoofd groot. Djeda schrok van de wond, vertelt ze twee dagen na het ongeluk. ,,Want het is gevaarlijk als je iets aan je hoofd hebt.’’ Van het bloed had ze minder last. ,,Ik ben ook wel eens op mijn knie gevallen en vorig jaar is mijn vinger nog gehecht.’’

Op school is ze deze week als heldin onthaald. ,,Ik kreeg een staande ovatie. Ze vonden met een topper. Thuis noemden ze me de heldin van de wijk.’’ Leuk, maar ook wel ‘een beetje gek’. Ze blijven hun heldendaad de normaalste zaak van de wereld vinden. Demi: ,,Je stopt gewoon. Wat als iedereen door was gereden? Dan had hij er nog gelegen.’’

Djeda: ,,We wilden hem graag helpen en voorkomen dat iets ergs zou gebeuren.’’ En Margaret, die lacht nu vooral om de aandacht. ,,Volgens mij weet half Zuid-Holland inmiddels wat we gedaan hebben.’