Volledig scherm
Ouders van stilgeboren Raven © Ton van de Meulenhof

'Doodgeboren kind moet plek krijgen in geboorteregister'

Als hun dochtertje Raven na de geboorte één keertje haar ogen had opengedaan, hadden Petra en Terence Polak haar geboorte kunnen aangeven bij de gemeente. Maar het kindje werd doodgeboren en heeft dus nooit bestaan, volgens de wet. Daar leggen haar ouders zich niet bij neer.

Quote

Ik heb haar vastgehou­den en heb slaaplied­jes gezongen

Terence Polak

De babykleertjes liggen opgevouwen op de plank, onder in de kast een rij met piepkleine schoentjes. In de hoek een bedje. Leeg. Petra Polak staart ernaar vanuit een schommelstoel naast de wieg. Dat doet ze wel vaker. ,,En dan denk ik: daar had jij nu horen te liggen.''

Petitie
'Jij' is Raven Polak, de doodgeboren dochter van Petra (34) en Terence (35) Polak uit Helmond. Ze hebben haar vereeuwigd in tatoeages op hun onderarmen. Maar volgens het bevolkingsregister bestaat Raven niet. 'Komt een kind dood ter wereld, dan wordt het geacht nooit te hebben bestaan', staat er letterlijk in de wet. En dat doet pijn. Reden voor het koppel om een petitie te adopteren die half september werd gelanceerd door Mandy Rut en Natasja Geyteman-Bos. Deze is inmiddels bijna duizend keer ondertekend. Doel? Dat ook doodgeboren kindjes een plek krijgen in het geboorteregister.

Vlak voor de zomer neemt hun via ivf bereikte zwangerschap een drastische wending. Tijdens een bezoek bij een kennis voelt Petra plotseling het bloed uit haar gezicht wegtrekken. Haar bloeddruk valt omlaag, ze begint te zweten en heeft erge buikpijn. In het ziekenhuis blijkt dat haar placenta is gescheurd. Op 9 juni, 2 weken voor de oorspronkelijk geplande keizersnede, komt Raven ter wereld. Ze wordt 'stil' geboren.

,,Toch was de bevalling zo'n mooi moment'', probeert Petra de mengeling van verdriet en trots onder woorden te brengen. ,,Ze heeft 8 maanden in mijn buik gegroeid. En je bent ondanks alles zo benieuwd hoe ze eruitziet.''

In levensgevaar
Vlak na de bevalling gaat Petra in gezondheid levensgevaarlijk achteruit als haar maag en darmen stoppen met werken. 6 dagen lang ligt ze in het ziekenhuis, met Terence aan haar bed gekluisterd. Ze mogen hun Raven bij zich houden. ,,Ik heb haar vastgehouden en heb slaapliedjes gezongen'', vertelt Terence. ,,Ik was haar vader."

Precies om die reden voelt het als een klap in het gezicht als blijkt dat Raven niet wordt bijgeschreven in het bevolkingsregister. ,,Als je 24 weken zwanger bent, ben je al verplicht om de baby een naam te geven. En mocht het kindje overlijden, dan ben je ook verplicht tot een begrafenis of crematie. Maar diezelfde overheid vermeldt nergens dat je een dochter hebt gekregen als ze dood wordt geboren'', zegt Petra, die twee kinderen uit een eerder huwelijk heeft.

'Ze bestaat wél'
Terence: ,,We hebben van Raven gehouden. Ze neemt een belangrijke plek in ons leven in. Dan doet het heel veel pijn als de overheid, als de wet, zegt dat ze niet bestaat. Want ze bestaat wél. En ik ben wel degelijk vader geworden.''

De twee hebben hun hoofd al gebroken over de reden waarom de regelgeving is, zoals die is. Petra: ,,Misschien dat na de inschrijving heel de mallemolen op gang komt van een bsn-nummer, een paspoort en kinderbijslag. Dat zou je dan allemaal moeten afbreken. Van de andere kant: dat had ook moeten gebeuren als Raven na de geboorte één keer haar ogen had opengedaan. Want dat is het enige verschil: één keer knipperen.''