Volledig scherm
Albert en Henny Bakker in hun rijtjeswoning, die ze graag willen verlaten voor een appartement in het zorgcentrum. © Pedro Sluiter Foto

Echtpaar uit Genemuiden gegijzeld door regeltjes: zorgwoning buiten bereik

Ze staan bovenaan de wachtlijst, het appartement staat al maanden leeg en ze kunnen de huur betalen. Toch lijkt de vurig gewenste verhuizing van Henny en Albert Bakker uit Genemuiden naar een appartement in het zorgcomplex verder weg dan ooit, dankzij het fenomeen 'passend toewijzen'. Ze snappen er niets van. ,,Andere mensen van onze leeftijd zitten er wel. Maar die waren al verhuisd voordat de nieuwe regels ingingen.''

Voor Albert (86) en Henny (82) Bakker was het altijd een geruststellend idee. Zouden ze zich niet meer kunnen redden in hun huurhuis, dan was er altijd nog De Meente. Het zorgcentrum gebouwd voor en door dorpsbewoners. Henny schonk er jarenlang koffie voor de 'oudjes'. Nu behoort ze zelf tot de 'oudjes' maar is voor haar en Albert geen plek in de herberg. 

Tot afgelopen december konden ze zich aardig redden. Albert heeft de ziekte van Parkinson en hartklachten, maar Henny redderde de boel in huis. Tot ze getroffen werd door een cyste in haar knie die niet operabel is. Nu kan ze zich amper meer voortbewegen. De trap op duurt eindeloos. Voetje voor voetje, met Albert in haar kielzog als vangnet.

Naar beneden gaat ze zittend, tree voor tree. 's Nachts even beneden naar de wc is dus geen optie. Gelukkig heeft ze de plas-emmer boven kunnen vervangen door een po-stoel. Maar dan nog. ,,Ik heb een tijd beneden geslapen. Maar dan ligt Albert boven. Als je mekaar 's nachts nodig hebt, is dat een groot probleem.'' 

Het besluit valt: verhuizen naar De Meente. Een mooi appartement komt vrij. Huurprijs: 640,14 euro. Maar met hun inkomen kunnen ze maar maximaal huren tot 597,30 euro. Een gevolg van het 'passend toewijzen' bij huurwoningen, dat in 2016 inging. 

Regels

Het lijkt Henny en Albert geen probleem. Er verandert dan iets in de huurtoeslag maar volgens de berekeningen van hun zoon blijft er per saldo zo'n 45 euro over om te overbruggen. Dat lukt tot in lengte van dagen met hun spaargeld. En anders staan de vijf kinderen wel garant. Maar woningcorporatie Wetland Wonen zegt nee. Regels zijn regels. Naar een eenpersoons appartement kunnen ze wel. Maar dat gaat ze te ver, zegt Henny. Veel te krap voor rolstoel of rollator, en: ,,Een tweepersoons bed past er niet. Dan moet nóg de een in de slaapkamer en de ander in de woonkamer slapen. We zijn zestig jaar getrouwd en wij horen bij elkaar te slapen.''

Eén andere optie is er nog, een aanleunwoning tegenover De Meente. Niet ideaal, zegt Henny. ,,Dan moet ik nog de straat over om bij de voorzieningen van het tehuis te komen. Dan heb ik altijd iemand nodig die me helpt.'' Maar als tussenoplossing volstaat het. Alleen: daar is geen woning vrij. Terwijl het te dure wensappartement ín De Meente al maanden leeg staat. ,,Reken eens uit wat dát al aan huur gescheeld heeft'', foetert zoon Jan die namens zijn ouders al verschillende smeekbedes de deur uit deed. 

,,Mijn vader heeft altijd hard gewerkt voor een laag inkomen. Dat geldt voor een groot deel van de bevolking van Genemuiden. Ik denk dat er wel meer mensen tegen het zelfde probleem aan zullen lopen. Om de woningen vol te krijgen heeft Wetland Wonen de leeftijdsgrens al verlaagd, en biedt huizen ook aan mensen buiten de regio aan. Dat is een kromme situatie.''

'Regelgeving laat weinig ruimte'

Directeur Marcel Timmerman van woningcorporatie Wetland Wonen wil niet ingaan op de situatie van het echtpaar Bakker. In z'n algemeenheid zegt hij: ,,De regelgeving laat ons weinig ruimte om mensen met een beperkt inkomen in een dure woning te laten wonen. Dat is jammer en leidt tot situaties waarbij mensen buiten de boot vallen. Ontzettend vervelend.'' 

Corporaties mogen in sommige gevallen afwijken van de regels om probleemgevallen op te lossen. Bijvoorbeeld door de huurprijs te verlagen. Waarom dat in dit geval niet kan, wil Timmerman niet toelichten. 

Passend toewijzen: hoe zit het?

Woningcorporaties moeten 95 procent van het bezit toewijzen op basis van inkomen en gezinssamenstelling. Zo wordt voorkomen dat mensen met een hoog inkomen te goedkope huizen huren of dat mensen met een laag inkomen te duur huren. Het moet voorkomen dat huurders in betalingsproblemen komen en dat de bedragen voor huurtoeslag te veel oplopen.

Een stel boven de AOW-leeftijd met een inkomen tot 30.400 euro mag tot maximaal 597,30 euro huren. Al bij de invoering van de regels waarschuwden zorg- en corporatiebranche dat dit ouderen met een klein pensioen zou treffen. Ouderenorganisatie ANBO krijgt regelmatig meldingen over situaties als bij het echtpaar Bakker, zegt woordvoerder Renée de Vries. ,,Het blijft een probleem. Wij blijven het onderwerp onder de aandacht brengen en aandringen op de bouw van meer en in huur gevarieerdere woonvormen voor ouderen, zodat iedereen passende huisvesting kan vinden.''