Volledig scherm
Storm werd op brutale wijze overvallen. © Bram van de Biezen

'Flats! Ei op de voorruit en pats, daar lag ik dan'

Er viel ineens iets op de voorruit van Storm van Wijk, waarna hij niets meer zag. Wat doe je dan? Auto aan de kant. ,,Een tel later kreeg ik een enorme klap." Het 'iets' was een ei en de klap van overvallers.

Quote

En iedereen rijdt gewoon door hè, alsof je gek bent

Storm van Wijk

Maandagavond, ongeveer 22.30 uur. Storm van Wijk (18) heeft gewerkt in een restaurant in Hierden, nog een drankje gedaan met collega's, en is op weg naar huis. Muziekje aan, niks aan de hand. Hij passeert op de Harderwijkerweg, de doorgaande weg richting Nunspeet, hotel-restaurant het Koetshuis. Spletsj! Plots zit er iets op de voorruit van zijn zwarte Fiat Seicento. ,,Uit een reflex heb ik de ruitenwissers aangezet. Toen zag ik gelijk niets meer. Verderop was een parkeerplaats langs de weg, daar heb ik de auto maar neergezet.''

Terwijl Storm naar het knopje reikt om de alarmlichten aan te zetten, klinkt een enorme knal. De ruit in het bestuurdersportier wordt ingetikt en hij krijgt een oplawaai. ,,Vanaf dat moment weet ik het even niet meer... Ineens lag ik op de grond. Midden op de weg. Ik zal wel uit de auto zijn getrokken. Ik werd nog op m'n borst gestompt, kreeg een klap in m'n nek. En toen was ik weer weg. Toen ik er weer was kwam overal bloed uit. M'n wenkbrauwen, m'n wang. Alles zat eronder. En iedereen rijdt gewoon door hè, alsof je gek bent."

De Hulshorstenaar weet zich in zijn auto te hijsen. Maar wat dan? "Ik ben maar domweg gaan toeteren. Er staan daar huizen. Dan worden ze maar wakker, dacht ik.''

Bont en blauw
Wonder boven wonder komt op dat moment zijn eigen broer Boris langsrijden. Die ziet de Fiat van Storm met een kapotte ruit en bedenkt zich geen moment: 112 bellen. Binnen een paar minuten komen vier politieauto's naar de plaats delict gescheurd. Agenten willen een ambulance bellen, maar Storm houdt ze tegen. Niet nodig, zegt hij. ,,'s Nachts ben ik nog wel met m'n vader naar het ziekenhuis gereden. Ik was helemaal bont en blauw,'' vertelt de 18-jarige terwijl hij de butsen en bulten laat zien.

Voor hij naar de eerste hulp rijdt, zit hij een paar uur op het politiebureau in Nunspeet om een verklaring af te leggen. Op dat moment komen herinneringen boven, die twee dagen later alweer zijn vervaagd. Een wit busje, stemmen.

Of ze het op hem hadden gemunt? ,,Mijn auto is wat getuned. Ze zullen wel hebben gedacht: zulke jongens hebben een dikke geluidsinstallatie. Nou, ik heb het goedkoopste van het goedkoopste. Ze hebben m'n radio eruit getrokken en in mijn portemonnee zaten nog 5 tientjes. Meer niet.''

Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement