Ze krijgt de baan van haar leven in 'Team Hillary', zegt Wassila Hachchi. Maar ze vertelt niemand wat voor baan het precies is. ,,Ik moet aannemen dat het betaald werk is," zegt D66-leider Alexander Pechtold. Werk voor de campagne van een Amerikaanse presidentskandidaat is heel vaak vrijwillig. Hachchi gaat toch niet - net als destijds de Groningse burgemeester Peter Rehwinkel - met gebruik van wachtgeld haar hobby uitoefenen? Zelf zwijgt ze in alle toonaarden.

Ook in haar woonplaats Breda weigert ze aan de deur te komen. ,,Ze is thuis," zegt haar moeder Fatima aan de telefoon. Maar de deur blijft gesloten, gordijnen zijn dicht. Bij de ingang van haar kapperszaak laat haar moeder weten dat haar dochter geen commentaar wil geven. Zijzelf evenmin. ,,Ik heb uw briefje aan haar gegeven."

Pechtold ziet nu ook het aanzien van zijn partij beschadigd raken door het zwijgen van de vrouw, die onder zijn leiding ruim 5 jaar politica was. Daarom meldde hij vrijdagmiddag dat Hachchi niet op kosten van de Nederlandse belastingbetaler naar de Verenigde Staten gaat. ,,Ze heeft tegen mij gezegd dat ze geen gebruik maakt van haar wachtgeld."

Maar die verklaring maakt het geheimzinnige vertrek van Hachchi alleen maar vreemder. Vrijheid is verantwoordelijkheid, valt in het Engels te lezen op haar website. Net als de kreet: luister, denk, spreek.

Onberoerd
Haar werkplek liet ze onberoerd achter, telefoontjes worden genegeerd. Verder dan de twee regels uitleg in haar ontslagbrief ('ik ga nu internationaal, naar het campagneteam van Clinton') komt het niet. Opmerkelijk, helemaal voor een partij die transparantie hoog in het vaandel heeft.

Met deze radiostilte laat Hachchi haar partij, de Kamerfractie van D66 en bijna 5.000 kiezers verbijsterd achter. Kersvers Kamervoorzitter Khadija Arib moest deze week haar twaalfregelige afscheidswoorden voordragen zónder iemand om haar woorden toe te richten. ,,De manier waarop dit gaat, verrast mij," zegt Hachchi's voormalige partijgenoot in de Tweede Kamer Kees Verhoeven. ,,Een vreemde gang van zaken,'' zegt een ander Kamerlid met wie ze veel samenwerkte. Onder collega's stond ze bekend als een harde werker, scherp op de inhoud. ,,Vorige week sprak ik haar nog. Toen repte ze met geen woord over een eventueel vertrek."

Zelfs D66'er Sjoerd Sjoerdsma, die ruim 3 jaar een werkkamer met Hachchi deelde, hoorde pas begin deze week dat ze niet terug zou keren. ,,Het afscheidsfeestje doen we later misschien, in elk geval niet in de Kamer. Dat wil ze niet."

Aanval hond
Mogelijk komt het allemaal door een ongeluk, opperen betrokkenen. Joggend op straat werd Hachchi onlangs aangevallen door een grote hond, die een flink stuk uit haar arm beet. ,,Dat heeft er best ingehakt," weet Sjoerdsma. Speciaal om te stemmen op de nieuwe Kamervoorzitter werd ze vorige week per taxi heen en weer gereden. Sjoerdsma: ,,Maar dat was eigenlijk al te veel. Ze zat onder de pijnstillers en voelde zich duidelijk niet goed."

Andere collega's wijzen erop dat Hachchi moeite had met de politieke egocultuur op het Binnenhof. Ze richtte zich liever op de inhoud en de dialoog en vond het maar niets om er hard in te gaan bij debatten. Pechtold denkt er het zijne van: ,,Ze is marine-officier geweest. Bij Defensie gaat het er wel heftiger aan toe dan in een Kamerfractie."

'Geen afscheid'
Wassila Hachchi zat sinds 2010 in de Kamer. Bij de verkiezingen in 2012 werd ze nipt herkozen; ze stond twaalfde op de lijst van D66, precies het aantal zetels dat de partij haalde. ,,Dit is geen afscheid,'' schrijft Hachchi in haar ontslagbrief. ,,Ik zie deze stap in mijn leven niet als afsluiting van de politiek."

Naar verluidt vliegt ze komende week naar Boston.