Volledig scherm
AD-verslaggever Arno Gelder. © Joost Hoving

'Ik beken: ik heb in de stoptrein in mijn broek geplast'

ColumnDe aankondigde urinoir-actie gaat tóch door, maar dan op een andere locatie.  AD-verslaggever Arno Gelder vindt ook dat er meer openbare toiletten moeten komen. Ooit plaste hij in zijn broek bij gebrek aan een wc. Hij schrijft in een column openhartig over dit voorval. 

'Ik heb in de stoptrein in mijn broek geplast'

Volledig scherm
Een openbaar urinoir. © ANP

Ik moet u iets bekennen. In de stoptrein Rotterdam-Den Haag heb ik in mijn broek geplast. Het gebeurde tussen Schiedam Centrum en Delft-Zuid. Een flinke plas in een, godzijdank, diep donkerblauwe broek. Ik keek gegeneerd om mee heen en drapeerde met gespeelde nonchalance het AD op mijn kruis. Ik passeerde grazende koeien in uitgestrekte weiden met zeeën van ruimte voor een plas of vlaai. 

Misschien is het in uw ogen een al te intieme onthulling, maar ik kon er niks aan doen. Ooit besloot de NS Sprinters uit te rusten zonder wc. En daar zit je dan, met tergende aandrang. Je bent overgestapt uit een intercity, waarin een rode sticker op de wc-deur met Defect je laatste restje hoop op een plas heeft weggevaagd. 

Dus maak je de afweging: durf ik de expeditie aan naar de toiletten in de stationshal (volle roltrap af, uitchecken, trap op, 70 cent in de automaat) of waag ik de gok richting Delft, waar een afspraak wacht? Het werd de laatste, fatale keuze.

Ik ben 59, niet incontinent, maar te oud om mijn blaas in volle toestand te controleren. Hoe kan het dat je in dit beschaafde land jezelf in zo'n deplorabele toestand terugvindt? Het antwoord is eenvoudig: Nederland kent veel te weinig openbare wc-voorzieningen.

Niet alleen in de trein, waarvan de toiletten ogen en ruiken alsof er een kudde buffels doorheen is gejaagd. Ook in de stad (dorpen kennen gelukkig bosschages en oude eiken) is een humane toiletgang nagenoeg onmogelijk. Mensen in nood zoeken hun heil in cafés waar bij wc-gebruik een consumptie verplicht is. Hollandse koopmansgeest in zijn treurigste vorm.

Het ouderwetse pissoir is destijds zijnde 'onhygiënisch' uit het straatbeeld verdwenen. Nederland innovatieland? Wat onze meest primaire behoefte betreft zijn we terug in de middeleeuwen. Toen pisten we ook in de gracht.

Arno Gelder

Heb jij ook weleens hoge nood als er geen toilet te bekennen is? Hoe heb je dat opgelost? Hoe ziet jouw lokale urinoir eruit?  Mail persoonlijke plasverhalen en -foto's naar oproep@ad.nl We zijn benieuwd!