Volledig scherm
PREMIUM
Na jarenlang trouwe dienst bij de politie kreeg de 51-jarige politieman John Luijsterburg uit Roosendaal de diagnose chronische complexe posttraumatisch-stressstoornis (PTSS). © John Lazaroms

John liep trauma’s op tijdens zijn politiewerk: ‘Genezen zal ik nooit. Ik heb levenslang’

PTSSDaar zit je dan, in Zuid-Spanje. Amper 51 jaar oud en door een chronische complexe posttraumatisch-stressstoornis genoodzaakt al je schepen achter je te verbranden. PTSS. De diagnose voelde voor agent John Luijsterburg als een bevrijding en als een vonnis. ,,Sommige oud-collega’s zeggen smalend dat ik hier elke dag vakantie vier. Ik zou alles inleveren om weer gezond terug te kunnen. De realiteit? Genezen zal ik nooit. Ik heb levenslang.”

Hij is 24 jaar als hij bij de politie gaat. ,,Ik wilde vechten tegen onrecht.” Die mentaliteit kenmerkt veel politiemensen. Een groot gevoel voor goed en fout. Een enorm arbeidsethos. Altijd vooruit, nooit dat stapje terug. Het zal, zo zal later blijken, ook de achilleshiel van John Luijsterburg zijn.

De jonge Roosendaler begint zijn carrière in 1991 in Rotterdam. In Groot IJsselmonde, later Barendrecht. ,,In West-Brabant waren geen vacatures. Dus werd het ‘de andere kant van de sloot’. Heftig? Nou ja, ik heb uiteindelijk in Brabant de meeste van mijn gediagnosticeerde trauma’s opgelopen. Bij mijn vorm van PTSS komen allerlei incidenten uit mijn verleden als een film regelmatig terug. Dissociaties noemen ze dat. Tijdens mijn behandeling hebben ze zes hoofdtrauma’s vastgesteld. Maar goed, daar zitten wel allerlei andere trauma’s aan vast. Je maakt zo ontzettend veel mee.”