Volledig scherm
Aviël Ragamin © Jan de Groen

Joodse student: Ik kan hier niet zijn wie ik wil zijn

Frans Timmermans stelt dat Europa voor de 'immense uitdaging' staat een massale uittocht van joden te voorkomen. Ook in Nederland groeit het gevoel van onveiligheid en beperkte vrijheid. De 21-jarige student geneeskunde Aviël Ragamin overweegt na zijn studie te vertrekken. Zijn jongere broer David gaat in september al naar Israël.

Quote

Dat ik bijna dagelijks word beschimpt, raakt me niet eens. Die dreiging wel.

David Ragamin

Aviël Ragamin juicht uitbundig voor het Nederlands elftal, noemt sinterklaas het mooiste feest uit zijn kindertijd en is op straat onmogelijk als jood te herkennen, omdat hij geen keppeltje draagt. Toch voelt de 21-jarige student geneeskunde uit Rotterdam zich steeds onveiliger, door toenemend antisemitisme in Nederland.

Nee, Aviël heeft zijn koffer nog niet gepakt. Zijn jongere broer David wel. Die vertrekt in september. Hij verklaart: ,,Als ik voor een stoplicht sta, kijk ik naar links en rechts, uit angst dat iemand gas geeft, omdat ik een keppeltje op heb. Is nooit gebeurd, maar dat gevoel van onveiligheid is te sterk geworden. Dat ik bijna dagelijks word beschimpt, raakt me niet eens. Die dreiging wel.''

Aviël, voorzitter van de jongerenorganisatie van het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIJO), wordt niet fysiek belaagd. Hij doet zijn best zo onherkenbaar mogelijk door Rotterdam te gaan. Zijn vader heeft hem op het hart gedrukt geen Hebreeuws te spreken op straat en geen keppel of ketting te dragen met een davidsster. ,,Ik voel me Nederlander, maar voel me niet vrij om te zijn wie ik wil zijn,'' zegt Aviël. ,,Zeker in Rotterdam, waar je een heel kleine joodse gemeenschap hebt. Als ik naar Israëlische televisiezenders kijk, waar uitvoerig aandacht is voor antisemitisme, zie ik dat dit groeit in Europa. Er staat bewaking bij onze synagoge, zelfs de vuilniszakken worden gecontroleerd, om te kijken of er geen bom in zit. Dat zijn zorgwekkende signalen.''

Volledig scherm
Aviël Ragamin © Jan de Groen

Terugkeren naar Israël, waar hij als peuter een jaar woonde, is een serieuze optie. ,,Als ik nu moet kiezen, zeg ik dat ik na mijn studie vertrek. Dat is dit moment, kort na de aanslagen in Brussel en Parijs. Ik denk goed na over hoe de situatie in Nederland over 25 jaar zou kunnen zijn, de wereld waarin mijn kinderen zouden opgroeien. De groeiende onrust in Nederland drijft me langzaam weg.''

Keppeltje
Het land Israël trekt, vooral de vrijheid voor hemzelf en zijn eventuele kinderen, om zich te uiten zoals ze dat zelf willen. ,,Mijn jongste broertje draagt een keppeltje, maar verbergt die onder een pet of muts. Ik draag er geen, uit religieuze overwegingen. Een ander broertje zou een keppeltje willen dragen, maar doet het niet omdat hij zich daarmee onveilig voelt.''

Aviël neemt al een voorschot op een terugkeer naar Israël. ,,Wie daar als arts aan de slag wil, moet er een jaar coschappen hebben gelopen. De kans dat ik dat in Israël ga doen, is groot.'' Zijn broer David vertrekt dus al. Hij verklaart: ,,Ik heb een jaar op een school in Israël gezeten, kwam vorig jaar juni terug. Voor die tijd gebeurde er bijna nooit iets, na mijn terugkeer kreeg ik dagelijks met verwensingen te maken. De afgelopen weken heb ik de beslissing genomen om toch weer naar Israël te gaan.''

Frans Timmermans, vicevoorzitter van de Europese Commissie, stelt dat joden in sommige lidstaten van de Europese Unie er niet meer zeker van zijn dat ze daar een toekomst hebben. Aviël herkent dat, zegt niet de enige jonge joodse Nederlander te zijn die nadenkt over een aliyah, een terugkeer naar Israël. ,,Bij een bezoek aan een middelbare school zei zeker de helft in de leeftijd tussen 16 en 18 erover na te denken.''

Cijfers
Aviël stelt dat het antisemitisme dat hij ondervindt in Rotterdam, vaak komt van mensen met een arabisch uiterlijk. ,,Maar ik laat liever de cijfers spreken. Afgelopen zomer, tijdens het conflict in Gaza, kwam 40 procent van de scheldincidenten die bij het CIDI werden gemeld, uit autochtone hoek. Daar is antisemitisme echt niet weg.'' Makkelijk is het niet, zegt hij, een terugkeer naar Israël. Er worden geen vreugdedansjes gemaakt als een immigrant landt in Tel Aviv. ,,Je komt in een andere cultuur terecht. De huizenprijzen zijn hoog. Het is geen stap die je eventjes zet.''

Quote

Als ik voor een stoplicht sta, kijk ik naar links en rechts, uit angst dat iemand gas geeft, omdat ik een keppeltje op heb

David Ragamin