Volledig scherm
Lideweij Bosman met haar inmiddels overleden partner © Privéfoto

Lideweij verbrak relatie met terminaal zieke vriend

Vlak voor haar grote liefde Sander aan lymfeklierkanker overleed, verbrak Lideweij Bosman (34) de relatie en vertrok naar Hawaï. De strijd tegen zijn ziekte brak ook haar op. Terwijl hij vocht voor zijn leven, maakte zij zich van hem los om zichzelf terug te vinden. Over dat omstreden besluit schreef ze het boek 'Naupaka'.

Quote

Ik kon niet invoelen hoe ziek hij zich voelde. Daar ging ik aan onderdoor

Volledig scherm
Lideweij Bosman © Shody Careman
Quote

Als één partner sterk blijft, kun je nog samen strijden. Maar als beide partners aan de ziekte onderdoor gaan, heb je niks meer om voor te vechten

Sander dacht altijd dat hij niet oud zou worden. Hoogstens 30 jaar. Daarom vierde hij het leven uitbundig. De 30 haalde hij. Maar dat was ook het moment dat bij hem een agressieve vorm van lymfeklierkanker (Hodgkin) ontdekt werd. Dat was het bizarre lot, vertelt Lideweij Bosman. 

'Toch bleven we positief. De eerste chemo's sloegen aan. Hij kreeg zijn levenslust weer terug. Zelfs in het laatste jaar, toen de hoop klein  was, zei hij: ik ga dit overwinnen.' Ook de sterke Sander verliest na 7 jaar de strijd tegen kanker. Vorige zomer overleed hij. Nu zit Lideweij thuis aan de tafel waar ze eind januari 2013 afscheid van elkaar namen. 

Omstreden besluit
Eind januari 2013 neemt Lideweij het omstreden besluit om haar relatie met de doodzieke Sander te verbreken. Het is een maand nadat ze te horen hebben gekregen dat de kanker zich nadrukkelijker manifesteert en zwaardere behandelingen nodig zijn. 'Toen realiseerden we: hij kan doodgaan. Angst en wanhoop kwamen naar boven. Ons leven stond stil. Iedereen was bezig met trouwen en kinderen. Wij zaten thuis in een isolement.' 

Sander voelt dat hij de strijd gaat verliezen. Hij drinkt zich laveloos om de pijn te verzachten en zijn angst voor de dood te verbergen. Dat zorgt voor ruzies. De ziekte van Sander breekt ook Lideweij op. 'Hij was zo bang om dood te gaan. Dat snapte ik wel. Het werd een excuus voor het drinken. Daar kon ik niks mee. Hij was zichzelf niet meer.' 

Wantrouwen
'Ik vond het verschrikkelijk dat mijn grote liefde mij meesleurde en dat ik hem begon te wantrouwen. De liefde was nog steeds groot, maar hij was niet meer de jongen op wie ik ooit verliefd was geworden.' Al die jaren wijkt Lideweij niet van zijn zijde. Sander wil niet met lotgenoten praten. Lideweij is het fundament waarop hij leunt. 

'Sander was een binnenvetter. Als het weer goed ging na een behandeling, ging hij los op housefeesten. Ik kon niet invoelen hoe ziek hij zich voelde. Daar ging ik aan onderdoor.' 

'De psychische hulp, de hele zorg rustte op mijn schouders. Ik ben zelfs langere periodes ziek thuis geweest. Ik was op.' Een gesprek bij het Helen Dowling Instituut (psychologische zorg bij kanker) opent haar ogen. 'De psycholoog zei dat het vaker voorkomt dat geliefden een relatie verbreken als de situatie onleefbaar wordt,' zegt ze. 'Dat was iets wat ik niet uit durfde te spreken, omdat ik Sander niet wilde kwetsen. Hij besefte ook dat het niet meer ging lukken. Sander ging bij zijn ouders wonen. Hij vond het goed zo. Hij wilde mij niet langer pijn doen.' 

De gevoelens zijn tegenstrijdig. De relatie is over, maar de liefde niet. Lideweij laat Sander met zijn diepste angsten achter. 

Haar uitlaatklep is hardlopen en in de natuur zijn. Daarom wil ze terug naar Hawaï, waar Sander haar een jaar eerder ten huwelijk vroeg. Ze krijgt een baan in een wellnesscentrum. Sander juicht haar reis toe. Hij vraagt wel of ze terugkomt als hij op een dag euthanasie wil. Dat zegt Lideweij toe. 

Op 12.000 kilometer afstand volgt ze de berichten over zijn aftakelende gezondheid. Ze hebben nog chatcontact, tot hij daar de kracht niet meer voor heeft. In de zomer vertellen vrienden dat zijn einde nadert. De laatste fase gaat sneller dan gedacht. 'Strijden, bijna dood...Voorlopig effe niet,' twittert hij vlak voor zijn dood. 

Lideweij besluit om op Hawaï te blijven, tegen de wens van familie en vrienden in. Ze wil op haar eigen manier afscheid nemen, met Hawaïaanse levenslessen en rituelen. 'Ik heb me afgezonderd, en ben bij de zee gaan schreeuwen, schelden en huilen. Tegelijk voelde ik zijn aanwezigheid.' 

Geen contact
De familie van Sander wil geen contact meer. Ze hebben ook grote moeite met het boek. 'Ik begrijp hoe moeilijk het voor hun is geweest.  Sander vond het ook niet leuk dat ik niet terugkwam, maar hij respecteerde mijn besluit. Hij wilde dat ik een nieuwe start maakte.'

Later volgt nog een documentaire, met videoboodschappen die ze gedurende het proces voor elkaar hebben ingesproken. Lideweij beseft dat ze een groot taboe rond relaties en sterftebegeleiding raakt. Daarom begint ze een coachingsplatform om bewustwording bij lotgenoten te versterken.

Taboe
'Met het boek wil ik dat taboe doorbreken en een discussie starten,' zegt ze. 'Als één partner sterk blijft, kun je nog samen strijden. Maar als beide partners aan de ziekte onderdoor gaan, heb je niks meer om voor te vechten. Daarom is het belangrijk dat partners zichzelf niet wegcijferen maar ook hun eigen leven blijven leiden.' 

Of ze zichzelf iets verwijt? 'Ik ben niet boos op mezelf omdat ik Sander in de steek heb gelaten. Ik ben boos omdat ik voor mezelf geen hulp heb toegelaten. Dan was ik sterker geweest en had ik het langer volgehouden en Sander beter kunnen helpen.'  

Naupaka. Het verhaal van een helende reis (Uitgeverij Liinkt) is vanaf vrijdag te koop.

  1. Jongen springt van brug op Efteling-bootje: attractie stilgelegd, beveiligers grijpen in

    Jongen springt van brug op Efteling-boot­je: attractie stilgelegd, beveili­gers grijpen in

    Een minderjarige Efteling-bezoeker heeft zich vanmiddag flink misdragen in en rondom de bekende bootjesattractie Gondoletta. De jongen sprong vanaf een brug op het dak van één van de varende bootjes en bleef daar vervolgens een tijd lang op zitten. Door beveiligers is de baldadige bezoeker naar de uitgang van het pretpark begeleid, bevestigt een woordvoerster tegenover het Brabants Dagblad.
  2. 'Beer van een vent' Chris (31) tilt auto op en redt fietser in Breda: 'Ik heb gewoon een bierbuikje, hoor’

    'Beer van een vent' Chris (31) tilt auto op en redt fietser in Breda: 'Ik heb gewoon een bierbuikje, hoor’

    Een beer van een vent. De verloren zoon van Hercules. Een nakomeling van De Hulk. Op sociale media wordt Chris van den Brug (31) liefkozend gebombardeerd tot superheld zonder cape. De praatgrage Bredanaar tilde gisteravond een auto op en bevrijdde daarmee een fietser die na een aanrijding klem kwam te zitten. Of Chris zichzelf als superheld ziet? ,,Nee joh, ik ben gewoon een lompe boer met een strak bierbuikje.”