Volledig scherm
PREMIUM
Hugo Borst © Margi Geerlinks

Ma in een rolstoel, vreselijk

Column Hugo BorstHugo Borst schrijft over zijn moeder, die aan alzheimer lijdt. Tijdens een lezing vraagt iemand hem of hij op de hoogte is van een wonderinstrument.

Op de eerste rij zit een oude, kleine man met een boodschappentas. Er zit een pan in of zo. Voor mijn lezing begon, heeft hij me gevraagd of hij straks wat mag vragen. Dat mag, graag zelfs. Na de pauze is er altijd gelegenheid voor het stellen van vragen.

Tijdens het voorlezen dwalen mijn gedachten eventjes af. Vanmiddag zei mijn vrouw, terug van een bezoekje aan ma: ,,Ze kan nu niet meer lopen. We hebben haar in een rolstoel gezet.’’

,,Wat? Mij lukte het zaterdag nog wel. Je moet ma in haar rug ondersteunen als ze achter haar rollator staat, een beetje duwen.
’’

,,Weet ik, maar ze kreeg de ene voet niet voor de andere. Ze wist echt niet meer hoe dat moest.’’