Volledig scherm
Marleen Damen met haar zeven opgezette honden. © AD/Arie Kievit

Marleen heeft huis vol met opgezette honden

Het waren vrienden voor het leven, de honden van Marleen Damen (47). Maar de liefde van de Eindhovense voor haar trouwe viervoeters reikt verder dan de dood. Voor altijd aan haar zijde, tot in het hiernamaals. 'Ik knuffel nog dikwijls m'n dode honden. Ze gaan ook mee het graf in.'

Wie de woonkamer van Marleen Damen (47) binnenkomt, wordt aangestaard door zes paar ogen. Verspreid door het leefgedeelte staan Mechelse herder Nicky, labrador Mandy, maltezer Woepie, bastaard Toby, herder Nicky en ihasa apso Wammes.

Bijten doen ze niet, want de honden zijn opgezet. Na jarenlange trouwe dienst zijn ze nog steeds een maatje van Damen. Het begon ooit 22 jaar geleden met Nicky. Hij was oud, overleed, maar Damen wilde hem na jaren trouwe dienst niet kwijt. Toch besloot ze hem te begraven.

'Waarom niet?'
'Op internet las ik even later dat je dieren ook kon opzetten. Toen dacht ik: waarom niet.' Damen pakte de schop waarmee ze haar hond in de tuin had begraven nogmaals, nu om Nicky op te graven. Ze bracht hem naar een preparateur, die de hond ontleedde en opzette. Er volgden zes andere honden. 'Het is een fijn gevoel om ze bij mij te hebben. Het voelt niet meer leeg.'

Als het Eindhovense baasje thuiskomt, knuffelt ze niet alleen haar levende 4-jarige jack russel Lady, maar ook Nicky, Mandy, Woepie, Toby , Nicky2 en Wammes. Ze staan verspreid door het huis. Er ligt er zelfs een in de kast. Hond nummer zeven, herder Rex, komt net van de preparateur. Damen wilde niet zonder hem op de foto, dus heeft de preparateur uren overgewerkt om het beestje zo snel mogelijk bij de Eindhovense te krijgen. 'Ja ik weet het, mijn liefde voor honden gaat ver.'

Steeds vaker laten Nederlanders hun huisdier opzetten. Waren er tien jaar geleden nog tientallen aanvragen per jaar, nu zijn dat er circa tweehonderd.