Volledig scherm
Bram en Sara nemen een cheque in ontvangst van de directeur van SDK Kinderopvang © AD/Bram Verbrugge

Minuut stilte voor Tijn

Logboek van SaraSara, de twee jaar oude dochter van Emine en Bram Verbrugge, heeft de zeldzame spierziekte MDC1A waarvoor geen behandeling bestaat. Vader Bram doet verslag. Vandaag deel 18.

Emine en Bram zijn uitgenodigd voor een feestje, maar Emine is ziek. Die dag overlijdt Tijn Kolsteren en maken meerdere mensen de vergelijking tussen Tijn en Sara. Tot verdriet van Bram.

Volledig scherm
Ali B vraagt om stilte voor Tijn © Daphne Krijgsman/BOD Events
Quote

Ja, ons meisje is ook ongenees­lijk ziek, maar ik wil er niet aan denken dat ze zo jong overlijdt

Met een vriendin was ik onderweg naar een feestje toen ik op de radio hoorde dat Tijn was overleden. Zonder nadenken zette ik een andere zender op; dit wilde ik niet horen. Die kleine held van 6 jaar oud die heel Nederland ontroerde met zijn nagellakactie. Een dag voor zijn overlijden haalde hij nog een miljoen euro op voor onderzoek naar hersenstamkanker. De afgelopen maanden keek ik met bewondering naar Tijn. Zo kwetsbaar en zo sterk tegelijk.

Dat ongeneeslijke zieke jongetje inspireerde Emine en mij. Ook wij halen geld op, voor onderzoek naar een andere klote ziekte.

Die middag kregen we een cheque overhandigd van de directeur van Sara’s kinderdagverblijf. Ik wist dat honderden kinderen, ouders en leidsters hun best hadden gedaan om ons te helpen het onderzoek naar Sara’s ziekte verder te helpen. Bij de lieve woorden van de directeur moest ik slikken. Of iedereen me vandaag aan het huilen wil krijgen, dacht ik.

Die dag maakten meer mensen de vergelijking tussen Tijn en Sara. ‘Super, nog een heldin erbij zoals Tijn (rust zacht)’, schreef iemand in een reactie op onze Facebookpagina. Lief bedoeld, ongetwijfeld, maar het berichtje maakte mij verdrietig en boos. Ja, ons meisje is ook ongeneeslijk ziek, maar ik wil er niet aan denken dat ze zo jong overlijdt.

Die avond waren Emine en ik uitgenodigd voor het festival Breda Live, maar Emine was ziek. ,,Echt ziek of trekt ze het even niet meer’’, vroeg een vriendin. Echt ziek, zei ik, want ik had haar die nacht boven het toilet zien hangen. ,,Hebben we eindelijk een uitje, word ik ziek’’, verzuchtte Emine vlak voordat ik vertrok. Mij gaf ze de opdracht te genieten.

Dat lukte best aardig. Ik lachte, danste en sprong op de klanken van Mental Theo. Maar toen Ali B een minuut stilte vroeg voor Tijn was er geen ontkomen aan. De oorverdovende stilte van de duizenden bezoekers was indrukwekkend. Voor de derde keer die dag vocht ik tegen mijn tranen.

Toen de muziek weer begon, vluchtte ik naar het toilet. Een vriend kwam mij achterna. ,,Gooi het er toch eens uit’’, zei hij. ,,Je hoeft je voor ons niet groot te houden. Iedereen snapt het als je een potje moet janken.’’

Om twee uur ’s nachts zette de vriendin mij thuis af. In die donkere auto kwamen de tranen alsnog. Voor die kleine held Tijn. Voor Sara. En een beetje voor mijzelf. Het luchtte op. Eventjes.

Bram en Emine hebben de Stichting Voor Sara op­gericht om te strijden voor ­onderzoek naar de zeldzame spierziekte MDC1A. Meer informatie staat op voorsara.nl.

Lees ook:

Samen dansen, met stralende Sara in mijn armen

‘Vreemd dat ik er nog ben’

Het leven vieren

Verwendag tussen de hulphondjes

Wat een gedoe, zo'n aanvraag voor een rolstoel

Begrafenis van een kind doet ons vrezen voor Sara

Op bezoek bij lotgenoten

Wat kiezen we voor Sara: een hond of een kat?