Opname met Peter R. de Vries onthult: Khalid Kasem had contact met Ridouan Taghi

In een opgenomen gesprek met Peter R. de Vries vertelt Khalid Kasem dat hij rechtstreeks contact had met Ridouan Taghi, vermoedelijk op een moment dat die nog voortvluchtig was. Presentator en oud-advocaat Kasem ontkende eerder dat hij contacten onderhield met Taghi en zijn organisatie. Ook vertelt hij dat hij optrad als advocaat van Raffaele Imperiale, een maffiabaas en een crimineel zakenpartner van Taghi.

De persconferentie over zijn arrestatie wordt live uitgezonden op televisie. Het nieuws domineert de talkshows in de avond, en de voorpagina’s in de ochtend. Ridouan Taghi, de meest gezochte man van het land, is na een jarenlange klopjacht aangehouden. Het criminele kopstuk is een dag later, 17 december 2019, nog altijd hét gespreksonderwerp bij elke koffieautomaat. Ook op het advocatenkantoor van Peter R. de Vries.

Júist op het advocatenkantoor van Peter R. de Vries. Zijn kantoorgenoot en advocaat Khalid Kasem zat immers tot groep zeven in de klas bij Taghi. Als de twee het er tijdens de lunch over hebben, valt echter een opvallende naam: Raffaele Imperiale. Maffiabaas uit Italië. En daar wil Peter R. de Vries bij nader inzien meer van weten. Dus komen de twee opnieuw samen en schuift ook Royce de Vries, de zoon van Peter, aan. Wat Kasem niet weet, is dat het gesprek wordt opgenomen.

,,Er rijst bij Royce en bij mij toch een beetje de vraag of er dingen zijn gebeurd in het verleden, met jou en de Taghi-clan (...) Waarvan we nu eigenlijk moeten zeggen: dat moeten we weten. Want ik keek er wel van op dat je mij vertelde dat jij die Raffaele Imperiale hebt bijgestaan’’, opent Peter R. de Vries het gesprek. ,,Daar heb ik nooit iets over gehoord. En Royce ook niet. Sterker nog, wij waren in de overtuiging dat je toen in Dubai op vakantie was.’’

Raffaele Imperiale is niet zomaar een naam. De Italiaanse maffiabaas, die op dat moment zit ondergedoken in Dubai, wordt beschouwd als een belangrijke spil in de wereldwijde cocaïnehandel. Bovendien geldt hij als een belangrijk zakelijk contact van Ridouan Taghi. In de media is dan al geschetst dat vanuit Dubai een paar van de grootste drugshandelaren ter wereld samenwerken. Ook op het gebied van liquidaties.

Nu met Ridouan Taghi een van de kopstukken is aangehouden, wil Peter R. de Vries daarom weten wat er allemaal speelt tussen Kasem en ‘de Taghi-clan’, zoals hij het noemt. ,,Ik kan niet in de toekomst kijken, maar wie weet wordt dat nog iets. Of geeft dat gedoe. Vandaar. Ik heb het er met Royce even over gehad. Dat ik zeg van nou ja, als er dingen zijn die wij moeten weten... vertel het ons. Want, dan weten we hoe we ermee om moeten gaan.’’

Volgens Kasem is er niet veel aan de hand. Ja, hij was inderdaad in Dubai op vakantie met zijn vrouw en kinderen, toen hij door een cliënt van hem – een handelaar in horloges – werd benaderd om de Italiaan te helpen. Niet om Imperiale bij te staan in een strafzaak, maar om hem bij te staan in een familierechtelijke kwestie. De Italiaan woonde jarenlang in Amsterdam, bestierde een coffeeshop in de binnenstad, is getrouwd volgens de Nederlandse wet en zijn kinderen zijn er geboren. ,,Rechttoe rechtaan werk dat ik eigenlijk voor iedere cliënt zou doen.’’

Maar zo rechttoe rechtaan lijkt dat niet te zijn.

Het viel Kasem zelf ook op dat hij in Dubai niet zomaar naar de Italiaan toe kon gaan. Op weg naar zijn eerste ontmoeting moest hij overstappen in een andere auto, blikt hij terug in het gesprek met Peter R. de Vries. Op een later moment tikte hij de naam van Imperiale in op Google, en kwam er zo achter dat de maffiabaas eigenaar was van twee gestolen Van Gogh-schilderijen. ,,Maar ik heb toen geen link gezien tussen hem en Taghi. Er zijn meer boeven natuurlijk in Dubai.’’

Toch denkt Kasem, legt hij uit aan De Vries, dat Taghi wel een rol heeft gespeeld in het koppelen van Imperiale aan hemzelf. ,,Hij (Imperiale, red.) heeft het ook nooit over Taghi gehad met mij. Later ben ik wel gaan invullen, van hoe is dat nou precies gegaan dat hij bij mij terecht is gekomen? Toen dacht ik van, dat zal misschien daarmee te maken hebben.’’ Zelf zag hij dus in eerste instantie geen connectie tussen Imperiale en Taghi. En de betaling van Imperiale aan Kasem, voor zijn werkzaamheden? Die ging via Kasems klant, de horlogehandelaar.

,,Maar verder speelt er denk ik niets’’, zegt Kasem.

Vervolgens gaat het gesprek over het justitie-onderzoek ‘26Koper’. Die zaak draait om de grootste wapenvondst ooit in Nederland. In de zomer van 2015 stuit de recherche op een enorme verzameling wapens, die later van Taghi blijkt te zijn. Op dat moment is Taghi bij het grote publiek nog een volslagen onbekende en hebben opsporingsdiensten hem nog amper op de korrel. Dat is binnen het criminele circuit wel anders. Daar weet men van zijn meedogenloze reputatie en zijn dodelijke mantra: wie praat, die slaapt.

De arrestatie van negen verdachten in het Koper-onderzoek leidt echter wel tot paniek bij Taghi, blijkt uit later ontsleutelde berichten. Hij wil zo snel mogelijk weten waar ‘zijn’ mannen van worden verdacht, en – belangrijker nog – of dat uiteindelijk zal leiden tot een klopjacht op hemzelf. Hij wil dat een goede vriend bij advocaten gaat informeren wat er speelt. Hij moet Taghi van belangrijke informatie voorzien, zodat ze politie en justitie alsnog te slim af kunnen zijn.

Er is echter een belangrijk obstakel: alle verdachten en hun advocaten zijn door de officier van justitie beperkingen opgelegd. Dat betekent dat ze niet met de buitenwereld kunnen of mogen spreken over de inhoud van het dossier. Een van de advocaten in de zaak is Taghi’s oud-klasgenoot Khalid Kasem. En bij hem staat Taghi’s vriend op de stoep. Hij vraagt om het dossier, geeft Kasem toe in het gesprek met Peter R. en Royce de Vries.

,,Maar eigenlijk heb ik daar toen niks mee gedaan. Zij wilden informatie hebben, ik heb geen dossier willen verstrekken. Dat hebben ze wel gevraagd aan mij. Ik heb daarin niks gedaan’’, houdt Kasem voor aan vader en zoon De Vries. Taghi’s vriend had toen al heel veel dossierkennis van het Koper-onderzoek, aldus Kasem. Ook vertelt hij dat hij via-via het verzoek kreeg om een opgepakte Koper-verdachte in de gevangenis te bezoeken. Het verzoek kwam van Taghi, vertelt Kasem. De verdachte heeft hij niet bezocht, zegt hij. ,,Ik heb gezegd: dat kan ik niet doen. (...) Dat zou gek staan.’’

Ik heb geen banden met de organisatie van Ridouan Taghi

Khalid Kasem

Toen het AD in 2020 over de kwestie schreef en de officier van justitie tijdens een zitting deze verdenking herhaalde, ontkende Kasem dat hij dossierstukken had doorgespeeld. Sterker nog, in zijn publieke verdediging zei hij: ,,Ik heb geen banden met Ridouan Taghi. Ik heb geen banden met de organisatie van Ridouan Taghi.’’ In de Volkskrant zei hij later dat hij het gevoel had dat hij het slachtoffer was van ‘een soort guilty by association’, en dat de puzzelstukjes als gevolg van zijn achtergrond ‘wel erg makkelijk worden ingevuld’.

De Amsterdamse deken – de toezichthouder op de advocatuur – deed onderzoek naar het lekken van informatie uit het Koper-onderzoek en concludeerde dat niet was vast komen te staan dat Kasem de informatie had verstrekt, door het ontbreken van steunbewijs. Van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen was daardoor geen sprake, aldus de deken. In een interview noemde de deken het later ‘een technische vrijspraak’.

Khalid Kasem: ,,Dat ze het lastig vonden dat ik dat weigerde. Toen heb ik wel gezegd: ik wil wel een keer met Inez Weski erover spreken, als dat jullie geruststelt. Maar ik kan geen stukken verstrekken.’’

Peter R. de Vries: ,,Nee. Goed gedaan.”

Khalid Kasem: ,,Dus ik heb het er een keer met Inez over gehad. En dat is het. Want Inez speelde toen nog geen rol in het strafproces (...). En later, heel snel daarna, kreeg Inez twee verdachten in die zaak. Dus toen hadden zij toegang tot het dossier.’’

Het is onduidelijk waarom Kasem aanbood om met Weski te gaan praten. Op dat moment, de zomer van 2015, was zij nog niet actief als advocaat in de Koper-zaak. Ook was zij niet bekend als raadsvrouwe van Taghi. Kennelijk was Kasem wel zo goed ingevoerd, dat hij wist dat hij bij haar moet zijn om ‘jullie gerust te stellen’. Bovendien mocht Kasem, vanwege de beperkingen, helemaal niet met Weski over de zaak praten.

Het zijn allemaal jongens waarmee ik opgegroeid ben. Dus dat maakt het wel gek

Khalid Kasem over Taghi en diens handlangers

Halverwege het gesprek met Peter R. en Royce graaft Kasem door zijn herinneringen aan zijn jeugdvrienden. ,,Het is een feit dat ik ze allemaal ken’’, zegt hij over leden uit Taghi’s criminele organisatie. Hij gaat er een heel stel af. Enkele van hen zitten in de gevangenis, op verdenking van betrokkenheid bij liquidaties. Zo blijkt ook Shurandy S., de moordenaar van de broer van kroongetuige Nabil B., een jeugdvriend van Kasem te zijn. Andere jeugdvrienden werden juist het slachtoffer van een liquidatie.

Het staat haaks op het beeld dat hij later in interviews schetst over zijn contact met Taghi. Dat van een toevallige klasgenoot op de basisschool, die hij uit het oog is verloren. ,,Als ik me goed herinner, ben ik Ridouan T. later, in 2005 of 2006, op straat nog weleens tegengekomen, en hebben we even gekletst. Maar verder weet ik niks van hem’’, vertelde Kasem tegen de Volkskrant. ,,Hij is inmiddels in de beeldvorming larger than life geworden, een figuur van onmenselijke proporties bijna.’’

Enkele dagen later kwam De Vries met opmerkelijk nieuws: hij had een brief gekregen van Taghi. Daarin schreef Taghi dat De Vries niets van hem te vrezen had. ,,Met schrik en verbazing las ik het nieuws dat ik volgens politie en justitie opdracht heb gegeven om jou te laten liquideren. Daar is niets van waar. Dat is een regelrecht verzinsel! Pure onzin! (...) Nogmaals: er is niets maar dan ook niets van waar. Ik reageer nooit ergens op, maar naar jou toe wil ik dit rechtzetten.’’

Het AD heeft mij een aantal vragen gesteld over een vertrouwelijk gesprek dat plaatsvond tussen Peter R. de Vries, Royce de Vries en mijzelf. Dat gesprek is buiten mijn medeweten opgenomen en heeft plaatsgevonden in de beslotenheid van mijn toenmalige kantoor, tussen geheimhouders. Ik kan vanwege de op mij rustende geheimhouding niet ingaan op vragen over personen en zaken die hier beschreven worden.

Het AD zegt te citeren uit opnamen van vertrouwelijke gesprekken die binnen een advocatenkantoor zijn gevoerd. Dit zijn gesprekken die naar hun aard geheim moeten blijven. In de beslotenheid van elk advocatenkantoor wordt tussen collega’s vrijelijk gesproken over onder meer eigen dossiers en over zaken van derden. Daarbij kunnen zonder enige terughoudendheid gedachten, meningen en speculaties worden uitgewisseld. Het is voor elke advocaat en voor de advocatuur in het algemeen essentieel dat dit soort gesprekken volstrekt vertrouwelijk blijven. Er bestaat in dit geval bovendien geen enkel publiek belang dat zou kunnen rechtvaardigen om daarvan af te wijken.

Mijn vader en ik hebben Khalid een aantal keer bevraagd over contacten die hij in zijn jeugd in Nieuwegein of als strafrechtadvocaat heeft gehad. Khalid heeft in die gesprekken altijd stellig ontkend banden te hebben met personen die terechtstaan in het Marengoproces en/of informatie te hebben gedeeld met deze personen. Een andere conclusie is mijns inziens niet te trekken uit de opname, ook niet op basis van de twee losstaande incidenten die Khalid aan mijn vader en mij beschrijft. Ik stel vast dat in het conceptartikel en de vragen van het AD onjuiste aannames worden gedaan. Mijn geheimhoudingsplicht belet mij helaas om daar concreet op in te gaan, maar mijn vader en ik hadden destijds in ieder geval geen aanleiding om te twijfelen aan de verklaringen van Khalid. Was dat wel het geval geweest, of was gebleken dat Khalid niet de waarheid had verteld, dan hadden wij de samenwerking beëindigd.

De gesprekken met Khalid betreffen (gestolen) geheimhoudersgesprekken, die wij in de beslotenheid van ons kantoor hebben gevoerd. Ik heb mijn vader beloofd dat ik – als hem iets zou overkomen – zo goed als mogelijk zou zorgdragen voor de geheimhouding van zijn vertrouwelijke informatie. Samen met de veiligheidsrisico’s die aan deze publicatie kleven, is dat de reden geweest dat ik mij genoodzaakt voelde om een kort geding te starten. Ik heb niets te verbergen, maar wel veel te beschermen.

Dit artikel is, net als het eerdere artikel over Kasem, gebaseerd op audio-opnamen die door bronnen (‘De Drie Musketiers’) met de redactie van het AD zijn gedeeld. Op het moment dat aan De Vries en Kasem wederhoor vragen werden gesteld, besloot De Vries een kort geding tegen het AD aan te spannen om elke publicatie over de audio-opnamen te voorkomen. Hij voerde onder meer aan dat zijn veiligheid in het geding zou zijn bij publicatie.

Hoewel de rechtbank De Vries gelijk gaf, vernietigde het Amsterdamse gerechtshof in hoger beroep het vonnis. Slechts één persoon mag het AD van het hof niet herkenbaar beschrijven. Volgens het gerechtshof waren de veiligheidsargumenten van De Vries slechts onderbouwd met algemene stellingen. Er was onvoldoende gebleken dat De Vries als gevolg van deze publicatie extra risico zou lopen bovenop de reeds bestaande risico’s, aldus het gerechtshof.