Volledig scherm
© anp

'Ouders stervend kind uitgescholden'

Piet Kats zette deze week zijn meest schrijnende ervaring als motoragent op internet. Hoe ouders die hij langs een file begeleidde naar hun stervende zoon, bij een ongeluk werden bejegend door andere automobilisten. Hij is het geweld tegen hulpverleners spuugzat.

 
'Telkens weer werden we geblokkeerd door automobilisten die hun voertuig keerden om terug te rijden. Diverse automobilisten keken met boze blikken naar het voertuig van de ouders. De woorden die daarbij werden gebruikt, waren ver beneden peil.'
Piet Kats

Het afschuwelijke ongeluk op die provinciale weg, enkele jaren geleden, zal Piet Kats nooit meer vergeten. Het slachtoffer is stervende en de ouders nemen ter plekke afscheid. 'Eigenlijk wil je het niet horen, maar ik stond er bij. Het gaat door merg en been. Dat laat me nooit meer los.'

Schofterig
Het is de ingrijpendste gebeurtenis die de brigadier noodhulp van de politie Rotterdam in bijna 20 jaar heeft meegemaakt. Niet alleen vanwege de afloop, maar vooral ook hoe schofterig medeweggebruikers reageerden.

Op een vroege donderdagochtend kreeg de 44-jarige motoragent een melding van een ernstig ongeluk. Al snel werd duidelijk dat het slachtoffer het niet zou overleven. Kats moest zijn ouders halen, zodat zij ter plekke afscheid konden nemen van hun zoon.

Met spoed loodste Kats de auto met de ouders achter zich langs de file die inmiddels was ontstaan door het ongeluk. 'Ik reed met normale snelheid op de andere weghelft, met de zwaailichten aan.'

Beneden peil
Wat hij meemaakte, gaat het voorstellingsvermogen te boven. 'Telkens weer werden we geblokkeerd door automobilisten die hun voertuig keerden om terug te rijden. Diverse automobilisten keken met boze blikken naar het voertuig van de ouders. De woorden die daarbij werden gebruikt, waren ver beneden peil.'

Eén automobilist weigerde zelfs zijn auto weg te halen en stapte uit. Hij wilde weten waarom de auto met de ouders achter Kats aan mocht rijden. Kats had geen zin in een discussie en sommeerde de weg vrij te maken.

'Ik werd woest'
'Hij weigerde in eerste instantie, en wilde weten waarom dat voertuig mij wél mocht volgen. Of dat soms familie van mij was die ik op deze manier even voorbij de file kon loodsen. Ik werd woest.'

Uiteindelijk stapte de automobilist tergend langzaam en foeterend weer in. Verderop werd de weg weer geblokkeerd. Kats reed daarop via het fietspad verder. Opnieuw verwensingen aan het hoofd van de ouders die achter Kats aan reden.

'Weer was het onbegrip groot. Je wilt niet weten wat voor commentaar er was. Ik heb toen continu mijn zwaailicht en sirene aan gelaten, zodat ik de commentaren niet meer hoorde.'

Toen Kats onlangs op Twitter een advertentie van de campagne 'Handen af van hulpverleners' zag, vond hij het tijd om dit verhaal te delen. 'Want het gebeurt nog steeds. Mensen bemoeien zich overal mee en hebben een mening klaar. Moet ik dan een billboard op mijn rug plakken met de boodschap dat ik met die ouders met spoed naar hun ongeluk moet. Ik hoeft toch niet alles uit te leggen.'

Met zijn blog wil hij inzicht geven in de werk van hulpverleners. Zijn opzet lijkt nu al geslaagd. Het verhaal is op internet een hit.

Gevoel
Nog steeds zijn de dodelijke blikken, verwensingen en beledigingen schering en inslag. 'Ik rij soms maar een blokje om en zet mijn zwaailicht uit, om geen reacties uit te lokken. De samenleving is verhard.'

Onlangs overleed een meisje na te zijn geschept door een auto. De bestuurder reed door, maar Kats wist hem na een achtervolging te stoppen. Terwijl hij hem in de boeien sloeg, bemoeiden omstanders zich ermee.

Motoragent Kats: 'Dat moest hardhandig. Mensen riepen dat het niet normaal was. Ik heb geleerd om het te relativeren. Met mijn blog schrijf ik alles van mij af. Ik heb nooit overwogen om hiermee te stoppen. Ik ben nog steeds trots dat ik dit werk doe.'