Volledig scherm
PREMIUM
Lambert Duijs, gegijzeld bij vliegtuigkaping Entebbe. © Dolph Cantrijn

Potje schaak met een terrorist

vliegtuigkaping EntebbeLambert Duys beleefde in 1976 met zijn vrouw en zoontje de vliegtuigkaping waaraan Israëlische commando's in het Oegandese Entebbe een einde maakten. Geen trauma, geen syndroom. Wel compassie én een kater.

Quote

Ik zei hem dat mensen gijzelen een laffe daad is

Lambert Duys

Het had een pakkende scène in een spannende speelfilm kunnen zijn. Terrorist ziet in het holst van de nacht een vader met zijn zoontje schaken. Met pistool en granaat in de hand komt hij zich met het spel bemoeien, alsof een gijzeling niet de realiteit is. ,,Laat hem maar winnen'', fluistert de vader tegen het zoontje. 

Maar die scène zit dus niet in 7 Days in Entebbe, de Amerikaanse film die donderdag zijn Nederlandse première beleeft. Lambert Duys, de vader, gaat er niet naartoe: ,,Iedereen die erbij was, heeft zijn eigen film. Aan de mijne heb ik genoeg.''

Bij zijn verhaal, dat Duys 42 jaar na dato met enige schroom vertelt, horen twee kanttekeningen. Eén: een trauma hebben ze niet gehad. Samen met zijn vrouw Nancy leidt hij een gelukkig leven in Oisterwijk, al wil hij haar behoeden voor het openkrabben van een oude wond. Ook Björn, hun zoon, is het goed gegaan. Al net zo'n globetrotter als zijn vader, woont hij met zijn gezin in Colombia. Twee: het Stockholm-syndroom is Lambert Duys vreemd. Geen enkele sympathie voor mensen die onschuldigen aan hun ideaal op willen offeren.