In gevangenissen is de regel dat gedetineerden die hoesten, verkouden zijn of koorts hebben in ‘medische afzondering’ gaan en geen contact kunnen hebben met andere gedetineerden. Ook kunnen ze niet meer meedoen aan het werk of sociale activiteiten binnen de gevangenis. Deze maatregel wordt door gedetineerden beschouwd als een forse straf, en daarom weigeren veel van hen om klachten door te geven, vertellen meerdere bronnen binnen de gevangenismuren aan deze nieuwssite. ,,Niemand wil geïsoleerd worden, dus daarom besluiten mensen klachten niet door geven’’, stelt een bron.

Een ander probleem dat momenteel speelt in de gevangenissen is de verplichte 1,5 meter afstand die door het kabinet wordt gepredikt. Dit blijkt in gevangenissen niet of nauwelijks mogelijk te zijn. Te meer omdat in een aantal gevangenissen gedetineerden met zijn tweeën op één cel verblijven. De Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) van het ministerie van Justitie en Veiligheid stelt zorgvuldig om te gaan met deze situatie. ,, Signalen van mogelijke gezondheidsklachten worden direct opgevolgd, waarbij topprioriteit wordt gegeven aan de gezondheid van de gedetineerden en het voorkomen van verspreiding van corona. Dat betekent dat gedetineerden bij ziekteverschijnselen direct van elkaar worden gescheiden en afgezonderd’’, laat een woordvoerder weten.

Maar uit een mail van de directie van de PI Zaanstad, in handen van deze nieuwssite, komt een ander beeld naar voren. Daaruit blijkt dat als een van de twee gedetineerden ziekteverschijnselen heeft, de andere celgenoot ook wordt afgezonderd. Ze moeten dan allebei in hun eigen cel blijven. ,,Door dit soort maatregelen voelen gedetineerden zich gestraft en melden ze gezondheidsklachten niet meer bij de gevangenisleiding’’, stelt een bron. Jaap Brandligt van de belangenvereniging voor (ex-)gedetineerden zegt het geschetste beeld te herkennen. ,,Dit is heel erg problematisch. De perspectieven zijn pessimistisch. Het virus giert letterlijk door de gevangenissen, en zie het er maar eens uit te krijgen.”

Brandligt maakt zich grote zorgen over het welzijn van gedetineerden, en wijst erop dat het uitbannen van een virus in een gesloten instelling moeilijk is. ,,Gedetineerden zijn op deze manier erg kwetsbaar. Ze hebben nauwelijks contact met de buitenwereld omdat bezoek niet welkom is. En probeer in de nauwe gangen van een gevangenis maar eens 1,5 meter afstand te bewaren. Dat gaat echt niet lukken.”