Volledig scherm
PREMIUM
Annemarie Haverkamp en haar zoon Job. © AH

Thuis durf ik Job niet los te laten, op school moet ik wel

columnAnnemarie Haverkamp schrijft voor De Gelderlander wekelijks een column over het leven met haar gehandicapte zoon Job. 

Met een dienblad vol traktaties stap ik om 08.30 uur de school binnen. Mijn zoon is jarig. In de gang schrik ik. Daar is hij, in zijn rolstoel, helemaal alleen. In slakkenvaart rijdt hij mijn kant op. Hij ziet me niet.

Ik stop en realiseer me dat ik Job voor het eerst onverwacht tegenkom. Hij mag dan 16 zijn, niet eerder zag ik hem in zijn eentje onderweg. 

Er loopt geen begeleider naast hem. Job nadert de schuifdeuren naar buiten. Een wereld vol gevaren wacht.