Volledig scherm
PREMIUM
Özcan Akyol © Joost Hoving

Twitterhelden verheerlijken geweld alsof ze in een schietspel leven

columnÖzcan Akyol schrijft drie keer per week over wat hem bezighoudt.

Soms denk ik dat veel burgers losgezongen zijn van de realiteit. Vaak wordt dat bevestigd door een actuele gebeurtenis, bijvoorbeeld op geopolitiek niveau. Toen de Iraanse generaal Qassem Soleimani door Amerikaanse milities werd uitgeschakeld, zorgde dat terecht voor grote consternatie, met name bij politieke duiders die vreesden dat de situatie kon escaleren, met gevolgen die niet te overzien zijn.

Op Twitter waren allerlei woorden wereldwijd trending: Trump, Iran, America, Soleimani en het engste van allemaal WWIII. Miljoenen mensen voorspelden of verheerlijkten het scenario dat de pleuris zou uitbreken. Allerlei toetsenbordstrijders, verspreid over de hele planeet, fantaseerden over een nieuwe Grote Oorlog, waarin de Amerikanen korte metten zullen maken met hun rivalen. Andersom gebeurde precies hetzelfde: er moest een vergelding plaatsvinden.

Wat ik me daarbij vooral afvroeg, was of die zolderkamerhelden, met hun telefoontjes en laptops, überhaupt begrepen wat het inhield als er een oorlog van die omvang uitbreekt.