Volledig scherm
Grensrechter Richard Nieuwenhuizen werd in 2012 doodgeschopt na een jeugdvoetbalwedstrijd door spelers van Nieuw Sloten B1 uit Amsterdam. © ANP

Veroordeelde 'doodschopper' van grensrechter wil Nederland niet uit

UpdateEen 22-jarige man heeft bij de bestuursrechter in Amsterdam bezwaar gemaakt tegen uitzetting naar Marokko en een inreisverbod. Ibrahim C. werd in 2013 veroordeeld voor betrokkenheid bij de gewelddadige dood van grensrechter Richard Nieuwenhuizen uit Almere in 2012. Volgens zijn advocaat verdient hij nog een kans, omdat hij in het verleden niet de juiste hulp heeft gehad.

Hij was 'de verklikker' destijds, Ibrahim C. In verklaringen bij de politie wees hij ongeveer alle andere zeven verdachten aan als de personen die grensrechter Richard Nieuwenhuizen op 2 december 2012 na een jeugdvoetbalwedstrijdje in Almere zo hard in elkaar schopten dat hij overleed. Ibrahim C. was de aanvoerder van Nieuw Sloten B1 uit Amsterdam. Nieuwenhuizen was grensrechter bij Buitenboys B3, waar ook zijn zoon in voetbalde.

Toen officier van justitie Zeilstra destijds de verklaringen voorlas van Ibrahim, werd het onrustig tussen alle verdachten in de rechtbank in Lelystad. Ibrahim zelf ontkende dat hij Richard Nieuwenhuizen had geschopt.  ,,Daar ben ik 100 procent zeker van. Ik heb daar niks gedaan.'' Terwijl uit onderzoek bleek dat hij tot twee keer toe de op de grond liggende grensrechter (41) had geschopt. Maar goed, ontkennen deden ze zo ongeveer allemaal. Ibrahim werd wel schuldig bevonden. Zestien jaar was hij toen, minderjarig nog. Veertien maanden cel kreeg hij uiteindelijk. 

Aardbeving

Ibrahim had als enige van de verdachten toen al een strafblad. Na vijf dagen rechtszaak begin juni 2013, kregen de verdachten het slotwoord. ,,Deze zaak heeft een 'aardbeving' veroorzaakt. Ik hoop dat het de ogen opent van iedereen die een mishandeling wil plegen'', reageerde Ibrahim toen. Hij zei al eerder te hebben vastgezeten. ,,Ik was net vrij. Wilde mijn moeder niet meer teleurstellen. Ik kijk af en toe nieuws en zie dan dat wij geen emoties hebben. Maar van binnen gaan wij stuk,'' aldus Ibrahim, die uit een gebroken gezin komt en licht verstandelijk beperkt is.

Hij wilde zijn moeder niet teleurstellen, maar het is de jaren daarna niet écht veel beter gegaan met Ibrahim. De Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) heeft hem twee jaar geleden verteld dat zijn verblijfsvergunning niet wordt verlengd en hij een inreisverbod van tien jaar krijgt. Ibrahim is in Nederland geboren en getogen, maar heeft alleen de Marokkaanse nationaliteit. 

Toekomst somber

Quote

De IND tilt hier heel zwaar aan omdat dit zo'n mediagevoe­li­ge zaak is

Advocaat Marjon Peeters

Op zijn strafblad staan nog meer misdrijven en bij een recente veroordeling zag de rechtbank zijn toekomst somber in, zei de advocaat namens de IND. Bovendien ging Ibrahim, zelfs nadat hij te horen had gekregen dat hij het land uit moet, toch weer de fout in. Geen delicten van het 'kaliber Nieuwenhuizen' gelukkig. Geen geweldsdelicten zelfs. ,,Het gaat om een diefstalletje en bezit van softdrugs,'' zegt zijn advocaat, Marjon Peeters. ,,Pas ná dat hij te horen kreeg dat hij het land uit moet. De IND tilt hier vooral heel zwaar aan omdat dit een mediagevoelige zaak is. Ibrahim heeft een heel moeilijke jeugd gehad, hij heeft nooit de goede hulp gehad. Hij komt toch altijd zijn afspraken na. Hij heeft het hier echt heel erg moeilijk mee.''

Quote

Waar moet mijn kind heen, hij spreekt de Marokkaan­se taal niet goed en als hij van het vliegveld komt, is hij dakloos

Moeder

Ibrahim was ook duidelijk geëmotioneerd tijdens de zitting, zegt zelf dat hij zijn leven wel degelijk heeft gebeterd. Hij verklaart dat hij afstand heeft genomen van de mensen met wie hij omging. ,,Ik ben een meeloper, ik loop mee zonder dat ik het weet'', zei hij tegen de bestuursrechter. 

Volgens zijn advocaat Marjon Peeters heeft hij zelf hulp gezocht en krijgt hij momenteel intensieve begeleiding. Zijn psychiater zei tijdens de zitting dat uitzetting naar Marokko mogelijk zelfs tot zelfmoord zou kunnen leiden.

Ook zijn moeder nam kort het woord: ,,Waar moet mijn kind heen, hij spreekt de Marokkaanse taal niet goed en als hij van het vliegveld komt, is hij dakloos.''

De uitspraak volgt over maximaal zes weken.