Foto ter illustratie.
Volledig scherm
PREMIUM
Foto ter illustratie. © ANP

Vijf zelfmoorden in tien jaar bij één brandweerkorps: ‘Het is onze eigen schuld’

De Amsterdamse brandweercommandant Tijs van Lieshout maakt zich ernstige zorgen over het hoge aantal zelfmoorden bij het korps, vooral onder de oudere generatie die uitsluitend op adrenaline lijkt te lopen. De hand gaat in eigen boezem: ‘Wij hebben zorgplicht. Deze jongens hebben zichzelf niet gemaakt.’ 

12 reacties

  • Bas De moor

    1 maand geleden
    Heb een tijdje voor mijn werk met de brandweer van Amsterdam gewerkt. Ben toen echt geschrokken van de cultuur binnen het korps. Ik weet wel dat deze mensen veel meemaken ,wat je niet zomaar opzij kan zetten. Maar ze laten ook niemand toe die verandering wil binnen het korps.
  • Fred Barendse

    1 maand geleden
    De vraag is of je wel 40 jaar Brandweermens, Politiemens, Zorgmedewerker etc.etc. kunt "spelen". De Bangerikken zijn de grootste "pesters". Vooral stoer doen en veel "zuipen". (42 jaar politie-ervaring 020)
  • L. Vrauwdeunt

    1 maand geleden
    Eindelijk eens iemand die niet wegloopt voor zijn verantwoording, maar vol de confrontatie aangaat om misstanden recht te zetten.
  • M.G. Bults

    1 maand geleden
    @ Pieter Jakob Bijsterveld, maar al te waar. Afgezien van de cultuur binnen de politie, die overigens wel aan het veranderen is, is de politie een afvoerputje geworden van allerlei narigheid door verwarde mensen. Die moeten eigenlijk behandeld worden door professionals in de Zorg. Door de Participatiewet moesten deze mensen opeens voor zichzelf gaan zorgen. Dat was een enorme inschattingsfout die alleen kan ontstaan door gebrek aan kennis en inleving door onze bestuurders.
  • Franklin Joosten

    1 maand geleden
    Het is waar dat als men een extreem beroep uitoefend met een dagelijkse adrenaline rush, het compensatie gedrag oproept in verlof weken. Vaak in de vorm van hard rijden koop gedrag, bepaalde individuele sporten die een vergelijkbaar gevoel opleveren. Het moet dan ook elke dag een feest zijn want het gewone leven is voor zo n persoon erg saai. Het is daarom ook erg moeilijk met werk en lifestyle te stoppen en ook op sociaal vlak sluit iemand zich af omdat toch niemand zijn ervaringen kan delen