Volledig scherm
© Jan de Groen/Hans van der Woerd/Facebook

Voor deze mensen had 2015 een droomstart, hoe gaat het nu?

DroomstartEen nieuw jaar is een nieuw begin. Deze site sprak aan het begin van 2015 drie mensen voor wie dit jaar een droomstart had. Hoe ging het toen met hen en hoe gaat het nu, aan de vooravond van 2016?

Volledig scherm
De kleine Samuel © Jan de Groen

Toen: eerste nieuwjaarsbaby
Marko van der Rest (32) en Charell Rombouts (26) uit Dordrecht hebben een neus voor bijzondere data en een goede timing. Dochter Ivana is geboren op 20-10-2010. En nu kunnen ze er een bijzondere datum aan toevoegen: 1 januari 2015. De dag dat zoon Samuel Tomislav wordt geboren.

Er verschijnen die dag vanuit het hele land tweets van verloskundigen en ziekenhuizen. Over de eerste Houtense nieuwjaarsbaby. De eerste in Doetinchem. In Ede. In Friesland. Maar niet in Dordrecht. Tót Charell om 16.10 ter wereld komt.

Quote

We hebben toen niet echt kunnen genieten, maar dat halen we nu dubbel zo hard in

Charell Rombouts
Volledig scherm
© Jan de Groen
Quote

Ik zat op de bank en opeens trok hij zichzelf omhoog en stond hij voor mijn neus

Charell Rombouts

Nu: eerste stapjes
Het jaar kon niet beter beginnen voor Marko en Charell. Hun Samuel was de eerste nieuwjaarsbaby van het Albert Schweitzer ziekenhuis in Dordrecht. Drie dagen later sloeg de vreugde om in angst en verdriet toen het ventje met spoed naar het ziekenhuis moest.

Moeder Charell voelde 's ochtends al aan dat het mis was. Haar zoontje was eng stilletjes en wilde niet drinken. In het ziekenhuis bleek Samuel een ernstige darmziekte te hebben, waardoor hij per direct geopereerd moest worden en een stoma kreeg.

,,Volgens de artsen had het geen uur langer moeten duren. Zijn bloedwaarden waren heel snel gezakt. Het was verschrikkelijk om ons zoontje, nog zo klein, te zien liggen op het IC." Een nacht vol zenuwen volgde, maar Samuel kwam die goed door.

Ondanks dit goede nieuws wachtten Charell en Marko nog een paar weken met het versturen van de geboortekaartjes. ,,Tot het weer wat beter met Samuel ging. Pas toen konden we ook de drukte van kraamvisite aan." In maart werd het ventje opnieuw geopereerd en werd driekwart van zijn dikke darm verwijderd.

,,Daar valt gelukkig goed mee te leven. De eerste maanden waren heel zwaar, vol zorgen, maar nu is het een ontzettend vrolijk mannetje. We hebben toen niet echt kunnen genieten, maar dat halen we nu dubbel zo hard in," vertelt zijn moeder.

Met als hoogtepuntje deze week: Samuel ging voor het eerst staan. ,,Ik zat op de bank en opeens trok hij zichzelf omhoog en stond hij voor mijn neus. Je merkt gelukkig nergens aan dat de start zo moeilijk is geweest."

Quote

Of ik ga internetda­ten? Hoe moet ik dat aanpakken? Na 30 jaar ben ik wel een beetje roestig geworden

Arthur Philipp

Toen: geen relatie, wel een huis
Zij kreeg de bank, hij de fauteuils. Zij kreeg het bed, hij het dressoir. Zij kreeg de wasmachine... Oh ja, een wasmachine. Die moet Arthur Philipp (51) nog kopen, nu hij net is verhuisd naar een appartement in Rotterdam. 

Na 30 jaar zijn hij en zijn vriendin uit elkaar. Samen woonden ze in Dordrecht. ,,Zij wilde weg. Ze trok het niet meer, zei ze. Ze was niet meer gelukkig."

De zelfstandig ondernemer - hij heeft een bouwkundig teken- en adviesbureau - moet nog even 'orde in de chaos scheppen' in zijn nieuwe huis. ,,Dit huis voelt wel echt als een nieuw begin. Al loop ik nog een beetje verdwaasd rond. Ik kan niks vinden."

Wat 2015 hem precies gaat brengen, weet hij niet. Goede voornemens? ,,Een wasmachine kopen," zo lacht hij. Sowieso zal hij meer huishoudelijke taken op zich moeten nemen, want dat verdeelden ze voorheen. ,,Of ik ga internetdaten? Dat weet ik nog niet. Hoe moet ik dat aanpakken? Na 30 jaar ben ik wel een beetje roestig geworden. Ik kan wel goed alleen zijn, maar ik moet zeggen dat het gezelliger is om samen te zijn. Het is leuk om elkaar te vertellen hoe je dag is geweest of om samen een hapje te eten in de stad."

Quote

Aan het begin van het jaar heb ik echt wel eens door mijn nieuwe huis gelopen en gedacht: hoe ben ik hier terecht gekomen?

Arthur Philipp

Nu: een relatie én een huis
Het was een sombere start van 2015, maar nu, een jaar later, lacht het leven Philipp weer tegemoet. Het leukste bewijs prijkt op de kast in de woonkamer: een klein fotootje van zijn nieuwe liefde, Yvonne. Op aanraden van een vriendin schreef Philipp zich afgelopen voorjaar in op een datingsite. Eerlijk gezegd, met de nodige twijfel.

Zijn eerste en enige date was met Yvonne, een Rotterdamse die bij hem in de buurt woont. Hij haalde haar thuis op, nam haar mee uit eten naar een pizzeria en sprak nog eens af. Ze was verrassend leuk. Inmiddels zien ze elkaar elk weekend en vieren de twee samen kerst. Op het menu staat rollade.

,,Wie had dat kunnen denken? Aan het begin van het jaar heb ik echt wel eens door mijn nieuwe huis gelopen en gedacht: hoe ben ik hier terecht gekomen? Het was een soort rouw. Het oude heb ik moeten afsluiten." Dat deed hij door veel te werken. Philipp is zelfstandig ondernemer, hij heeft een bouwkundig teken- en adviesbureau.

De laatste dozen heeft hij laatst nog uitgepakt. Die hebben bijna een jaar in de schuur gestaan. ,,Alles staat nu wel zoals ik het hebben wil." Philipp had begin 2015 één voornemen: gelukkig worden. Want, zei hij in deze krant, 'je moet zelf de slingers ophangen'. Nu: ,,Dat is gelukt. Je moet niet blijven somberen."

Quote

Met muziek kun je mensen blij maken en verbinden en dat is nodig in deze wereld

Amer Shanati
Volledig scherm
© Hans van der Woerd

Toen: mijn muziek maakt blij
Het jaar 2014 begon voor de Syrische Amer Shanati met een vlucht voor de dood en eindigde met een optreden in het Concertgebouw in Amsterdam met het Nederlands Blazers Ensemble. Tijdens zijn vlucht uit Syrië kon de muziekleraar niet veel meenemen, maar zijn zo gekoesterde luit moest en zou mee.

Na een hachelijke, eenzame vlucht in een auto naar Turkije, twee maanden overleven en een reis per vrachtwagen belandde hij in Nederland. ,,Ik moest ruim 4000 euro aan mensenhandelaren betalen.'' Eenmaal hier werd Shanati opgevangen in het nagelnieuwe asielzoekerscentrum in Onnen. Daar speelde hij met grote regelmaat op zijn luit voor zijn mede-vluchtelingen en voor de bewoners van het dorpje onder de rook van Groningen.

Speciaal voor hen bracht hij zijn versie van het liedje Potje met vet ten gehore. In het Nederlands. Het Nederlands Blazers Ensemble kwam hem op het spoor via Stichting de Vrolijkheid die muziekactiviteiten in asielzoekerscentra promoot. Vlak voor de jaarwisseling kreeg Shanati zijn zo vurig gewenste verblijfsvergunning. Voor 5 jaar.

,,Ik ben er heel blij mee. Voor mij is het een nieuwe start. Ik heb altijd muziek gemaakt en muziekles gegeven aan kinderen. Eerst wil ik de taal leren, daarna hoop ik een huisje te krijgen en de kinderen in Nederland les te geven. Met muziek kun je mensen blij maken en verbinden en dat is nodig in deze wereld.''

Quote

Mijn boodschap van vrede en liefde loopt via de muziek. Via de kinderen.

Amer Shanati
Volledig scherm
© Kos
Quote

De Nederlan­ders hebben mij de gelegen­heid geboden om te zijn wie ik ben. Ik beloof Nederland dan ook dat ik hier mijn best zal doen

Amer Shanati

Nu: 'Wees een muzikant, geen vluchteling'
Amer heeft een bewogen jaar achter de rug. Met zijn muziek brak hij het soms dikke ijs tussen een vreemdeling en de Nederlander. Inmiddels gaat het beter dan ooit met Shanati. Hij is als een razende door de procedures gegaan en woont in een eigen huurhuis in Den Haag.

De ervaringen van de in concertzalen al bekende muzikant in Nederland zijn eigenlijk het best samen te vatten aan de hand van een anekdote. Een kort zinnetje, ooit uitgesproken door een vriend van Shanati: 'Amer, wees een muzikant, geen vluchteling.'

,,Zeventien maanden geleden kwam ik in het asielzoekerscentrum in Onnen aan. Nu heb ik een huis in Den Haag en veel vrienden in Nederland. In die maanden heb ik gespeeld in Amsterdam, Groningen, Arnhem, Den Haag, Eindhoven, Nijmegen, Zwolle en Wageningen. Ik stond op bekende plekken zoals het Concertgebouw in Amsterdam, de universiteit in Den Haag, diverse kerken en al drie keer in het Vredespaleis.''

Shanati heeft een eenvoudige, maar effectieve manier gevonden om een bijdrage te leveren aan de Nederlandse samenleving. Zijn muziek slaat bruggen. Inmiddels heeft hij zich ingeschreven bij het conservatorium in Den Haag en geeft hij Nederlandse kinderen muziekles. In het Nederlands.

,,Ik ben hier om met mijn muziek een brug te slaan tussen mijn volk en het Nederlandse volk. Mijn boodschap van vrede en liefde loopt via de muziek. Via de kinderen. Want de kinderen zijn de toekomst. Zij zullen de toekomst veranderen. Met muziek kun je leven in liefde en vrede.''

Thuis
Shanati heeft wel een antwoord op de toegenomen angst en onrust in Nederland als het om vluchtelingen gaat. ,,Je hebt in ieder land natuurlijk goede mensen en slechte mensen. Dat is normaal. Natuurlijk zijn niet alle vluchtelingen even goed, maar de beveiliging en de politie in Nederland is erg sterk. Ik geloof niet dat je als vluchteling veel slechte dingen kunt doen in dit land. Ik vind dat Nederlanders de vluchtelingen moeten helpen. Als de oorlog over is, dan kunnen zij immers terug om te helpen met de vrede en een goede toekomst voor hun land.''

Ondanks de toegenomen onvrede in Nederland over de vluchtelingen, voelt Shanati zich hier thuis. ,,De Nederlanders hebben mij door deze periode geholpen en daar ben ik ze dankbaar voor. Toen mijn familie vanuit Palestina naar Syrië vluchtte, werden we daar door niemand geholpen. Wij kregen geen eten en geen woning in Syrië. In Nederland geven ze vluchtelingen wel alles en daar ben ik erg dankbaar voor. De Nederlanders hebben mij de gelegenheid geboden om te zijn wie ik ben. Ik beloof Nederland dan ook dat ik hier mijn best zal doen.''

  1. Nederlandse journalist zette Fox-show expres op stelten: ‘Leek wel een verwaande kwast’
    Video

    Nederland­se journalist zette Fox-show expres op stelten: ‘Leek wel een verwaande kwast’

    Journalist en historicus Rutger Bregman, die vorige week werd uitgescholden door Fox News-presentator Tucker Carlson, heeft diens tv-programma opzettelijk ontregeld. Dat vond hij nodig om zijn punt te maken, hoewel hij naar eigen zeggen wel overkwam als een ‘verwaande kwast’. ,,[Want] je entert iemands talkshow en je hebt met voorbedachten rade een plan om de boel op stelten te zetten.’’