Volledig scherm
© ANP

Wat we missen nu we het WK missen

We zijn de risee van Europa. Vier jaar geleden derde op het WK Voetbal, acht jaar geleden finalist en nu zitten ‘we’ thuis. ‘Geniet van deze zomer met veel tijd voor andere dingen.’

‘Waar vlieg je naartoe?’ 

‘Naar Griekenland, vakantie’, antwoordt de Zweed op de luchthaven. ‘En daarna vliegen we door naar Rusland. Wij wel.’ 

In zijn vette knipoog zit vooral veel leedvermaak. Die Nederlanders met hun grote waffel blijven deze zomer thuis. Dat leedvermaak maakt de leegte die veel voetbalfans voelen nog dieper. 

Hoe anders was deze week geweest als Oranje zich wél had gekwalificeerd. Die nieuwe televisie was gekocht, de vrije dagen waren gepland, afspraken om te kijken met vrienden en familie stonden in de agenda en het mini-voetballetje zat ook al om de antenne van de auto. Nu is de voetbalkoorts vervangen door diepe heimwee naar vervlogen tijden.

Uitvergroting

Cultuurfilosoof Ad Verbrugge zegt dat de leegte die veel Nederlanders voelen volkomen begrijpelijk is. ,,Deze mondiale voetbaltoernooien hebben een zingevende functie en kunnen een gevoel van gemeenschap genereren met een bijna rituele invulling. Daar is veel behoefte aan, want die beleving van nationale identiteit hebben we nauwelijks nog. Voetbal is een van de weinige momenten dat we die nationale identiteit voelen. Voetbal is ook een uitvergroting van je eigen leven. Verliezen, winnen, teleurstelling, blijdschap, vallen en weer opstaan. Een overwinning kan je euforisch maken waardoor je even alles vergeet.''

Het gevoel van eenheid kan ook door Max Verstappen bewerkstelligd worden, of door Tom Dumoulin, mocht hij het goed doen in de Tour de France, in juli. Verbrugge: ,,We hebben behoefte om de spanning van sport te ervaren. Dat is bijna existentieel, de strijd van het ene volk tegen het ander. Maar je kunt ook gewoon niet kijken, of op vakantie gaan. Een gemist toernooi is geen reden om neerslachtig thuis te gaan zitten. ,,Ik mag hopen dat er meer in het leven is.''

'Steun ander land'

,,Lang leve deze zomer met tijd voor andere dingen'', vindt rouwdeskundige Daan Westerink. ,,Neem de tijd om te genieten van het voetbalspel en van andere sporten. Iedere voetballiefhebber wist dat we niet goed genoeg meer waren met het oude elftal. Gebruik deze zomer om afscheid te nemen van een periode. Ga iets anders doen of steun een ander land.''

Quote

Als België scoort juichen de Nederlan­ders ook; het zijn ónze Belgen

Jan Hendriks

In 2016 bij het EK waren ‘we’ er niet bij en nu is ook de zomer van 2018 lang en leeg voor de voetbalfans. ,,Té leeg'', zegt Jan Hendriks van café De Pomp in Baarle-Nassau. ,,Vier jaar geleden was het café oranje. Nu hebben we grote schermen met Belgische vlaggen en ballonnen. Zo krijgen we toch de WK-sfeer. Hier zit sowieso altijd een mix van Vlamingen en Nederlanders.''

Op de eerste speeldag van de Rode Duivels - maandag tegen Panama - zal het zwart-geel-rood versierde café ouderwets vol zitten, hoopt Hendriks. ,,En als België dan scoort, wordt er van harte gejuicht, door de Vlamingen maar ook door de Nederlanders. Zeker weten. Het zijn onze Belgen hè, het zijn geen Duitsers.''

De kroeg in de grensstreek is een uitzondering, zegt Koninklijke Horeca Nederland. Massaal gezamenlijk tv kijken is er niet bij. In 2016 onderzocht de branchevereniging wat de gevolgen waren voor de omzet  in de horeca van het mislopen van het EK in dat jaar. 53 procent van de horeca zag een omzetdaling, vooral de cafés omdat daar niet gezamenlijk naar Oranje werd gekeken. Een derde van de horeca - met name de restaurants - zag een omzetstijging omdat mensen in plaats van voetbal kijken juist gezellig uit eten gingen.

Westerink ziet nog een voordeel, nu Oranje de boot heeft gemist. Want het lost ook een probleem op. ,,Misschien is het goed dat we er niet bij zijn. Dan hoeven we ook niet uit te leggen dat we ondanks de MH17 gewoon naar Rusland gaan.''

Volledig scherm
Café De Pomp is bij grote toernooien oranje versierd, maar bij dit WK getooid in de Belgische kleuren. ,,Als onze Belgen scoren, juichen wij ook.'' © Jan Hendriks