Volledig scherm
© 112Midden-Zeeland

Zeeuws plaatsje verbouwereerd: honderden wietplanten in dorpshuis

De politie heeft vanochtend een hennepkwekerij ontdekt in dorpshuis De Meiboom in het Zeeuwse plaatsje Krabbendijke. Het gaat om 504 jonge wietplantjes, die zeer geraffineerd waren verstopt. Er is nog niemand aangehouden.

De kwekerij bevindt zich onder het podium van de grote zaal, waar wekelijks kerkdiensten en andere activiteiten worden gehouden.. Onder meer ventilatieroosters waren met purschuim afgedicht om de geur te maskeren. Het schuim was zwart gemaakt om dat niet te laten opvallen.

Meerdere eenheden van de politie kwamen ter plaatse na een melding vanuit de gemeente. Ook nutsbedrijf DNWG kwam ter plaatse om de stroom af te sluiten. De politie heeft bij de huizen rondom het dorpshuis aangebeld om te informeren of iemand iets heeft gezien. De brandweer werd ook opgeroepen om het pand te controleren. 

Hoge energierekening

De gemeente Reimerswaal, eigenaar van het dorpshuis, besloot het pand door te laten lichten naar aanleiding van hoge energierekeningen. Volgens burgemeester José van Egmond werd meteen serieus rekening gehouden met de aanwezigheid van een hennepkwekerij. ,,Het is altijd bitter wanneer er hennepkwekerijen in de gemeente worden aangetroffen.  Dat dit pand een maatschappelijke functie heeft, maakt het wel extra zuur.”

Er wordt waarschijnlijk al langere tijd hennep gekweekt onder het dorpshuis. Waaruit dat geconcludeerd wordt, wil de politie niet zeggen. De lichting plantjes van nu staan er maximaal twee weken. De ruimte onder het podium, ongeveer 180 centimeter hoog, heeft maar één toegang. Die zit verstopt achter een dichte, houten trap van vijf treden. Wie daar wil komen, moet serieus werk verzetten. 

Extra zuur

De burgemeester heeft de bevoegdheid om panden waar een hennepkwekerij wordt aangetroffen voor drie maanden te sluiten. Van Egmond wil nog niet vooruitlopen op de vraag of ze de 'Wet Damocles’ toepast.

,,Ik wacht eerst het politierapport af. Daarna gaan we in kaart brengen wat de consequenties zijn. Het dorpshuis wordt wekelijks gebruikt voor kerkdiensten en misschien heeft de beheerder over twee weken wel een bruiloft in de agenda. Die maatschappelijke impact gaan we  bestuderen.”

In tegenstelling tot andere dorpshuizen in de gemeente, zit er geen aparte stichting tussen de gemeente (eigenaar van de dorpshuizen) en de beheerder. Van Egmond heeft geen contact gehad met de beheerder van de Meiboom. ,,Dat is het enige wat ik er nu over kan zeggen.”

Verbijsterd

Gebruikers van het dorpshuis weten niet wat ze horen. Han Mellegers klinkt oprecht verbijsterd. ,,Dat ben ik ook’’, roept hij uit. ,,Ik kom regelmatig in het dorpshuis, maar heb er nooit iets van gemerkt. Het is de laatste plaats waar ik zou denken dat er een hennepkwekerij is. Ik stap zo eerst even op de fiets om te gaan kijken.” Weer valt hij even stil. ,,Nou ja. Iedere dag zijn ze er aan het biljarten. Er worden kerkdiensten gehouden, er gebeurt zoveel. En niemand heeft ooit iets gemerkt.”

Samen met Kees Geuze zit hij een een groep van gebruikers die met de gemeente praat over de toekomst van het dorpshuis. Als Geuze het nieuws hoort, valt ook zijn mond open van verbazing. ,,Wat?” Hij moet het nieuws duidelijk even verwerken. ,,Ik ben verbouwereerd. Een week of zes geleden heb ik samen met de heer Mellegers, de beheerder en medewerkers van de gemeente een rondgang door het dorpshuis gemaakt. We keken toen naar de staat van onderhoud. We zijn overal geweest, behalve onder het podium.”

‘Zoiets moet je ruiken’

Na een korte stilte klinkt ook bij hem oprechte verbazing. ,,Maar zoiets moet je toch ruiken? Ik ben er zondag nog geweest voor de kerkdienst. Ik zat een paar meter van het podium, maar heb niets bijzonders geroken.”  Beheerder Cees Coremans van het dorpshuis is niet bereikbaar voor een reactie. 

Harry Coremans, vader van Cees, komt bijna dagelijks in het dorpshuis vertelt hij. ,,Ik heb totaal geen idee hoe dit heeft kunnen ontstaan. Ik heb ook nog nooit iets geroken. Gisteravond heeft mijn vrouw alle glazen nog eens door de vaatwasser gehaald. Ik snap er helemaal niks van. Wist ook niet dat je onder dat podium kon komen.’’

Coremans vervolgt: ,,We hebben wel eens een verstopt toilet gehad. Die leidingen liepen onder het toneel, maar we wisten niet hoe we er konden komen. Die trap kun je niet zomaar even weghalen. Mijn zoon is op de hoogte. Zijn reactie? Brullen, brullen, brullen. Ik weet niet zeker of hij er veel mee te maken heeft. Daar kan ik niet over oordelen. Misschien een paar foute vrienden. Dat weet je maar nooit. Laten we het niet hopen.”

Volledig scherm
© 112Midden-Zeeland