Extreem realistische robotbaby is schattig én doodeng tegelijk

VideoHet Spaanse bedrijfje Babyclon heeft op een beurs in Bilbao een wel heel realistische robotbaby gepresenteerd. De gemotoriseerde, van siliconen gefabriceerde surrogaatzuigeling kan zelfstandig ademen, de armpjes en beentjes bewegen, kraaigeluidjes maken, je aankijken, drinkbewegingen nabootsen en ook nog plassen. 

,,Doodeng'', vindt speelgoeddeskundige en ontwikkelingspsychologe Lisette van der Poel van de Hogeschool Utrecht. ,,Deze niet van echt te onderscheiden namaakbaby's hebben natuurlijk niks meer met speelgoed te maken. Ze zijn ongeschikt voor kinderen, omdat deze kunststof klonen veel te realistisch zijn om de fantasie te prikkelen. Ze nodigen, omdat ze vrijwel alles kunnen, niet uit om mee te spelen en als kinderen het al zullen, doen zijn ze het waarschijnlijk snel zat. En ze kunnen verward raken of verdrietig worden, omdat de pop weliswaar beweegt maar niet kan communiceren. En dood kan lijken, als de Babyclon is uitgezet.''

Van der Poel vermoedt dat de Babyclon - goedkoopste model 900 euro en de allerduurste variant met veel mogelijkheden bijna 5.000 euro - vooral zal worden aangeschaft door geïnteresseerde verzamelaars en eventueel mensen met een onvervulde kinderwens die hun zorggevoelens op de nepbaby kunnen projecteren. ,,Ik kan me daarnaast voorstellen dat de robotbaby's interessant kunnen zijn voor bij voorbeeld kraamopleidingen. Ze zijn zo levensecht dat je er in principe goed mee zou kunnen oefenen.'' 

Creepy

Volledig scherm
Het goedkoopste model Babyclon kost 900 euro en de allerduurste variant, met veel mogelijkheden, bijna 5.000 euro. © PR
Quote

Wie graag wil verzorgen kan beter een hond nemen. Goedkoper en echter

Lisette van der Poel

Maar de surrogaatzuigelingen blijven hoe dan ook 'een beetje creepy', vindt van der Poel. ,,Mensen hebben tot gemiddeld hun 7de levensjaar de behoefte om met poppen te spelen. Na die leeftijd neemt dat geleidelijk af en volwassenen doen het eigenlijk helemaal niet meer.'' Zelf zou ze nooit een Babyclon kopen of anderen adviseren er één in huis te halen. ,,Wie graag wil verzorgen, kan beter een hond nemen. Goedkoper en echter. Het verzorgen van een robotbaby is verre van realistisch. Je kunt zo'n levensecht ding namelijk is de kast leggen als je er even geen zin in hebt. Al met al weinig educatief en zelfs eng voor kinderen.'' 

Dat laatste onderschrijft pedagoge Marianne de Valck van het landelijke adviesbureau Spelen en Speelgoed. ,,Het is voer voor psychologen waarom volwassenen zo'n pop willen hebben om te vertroetelen. Mogelijk hebben kopers een extreme zorgbehoefte of hunkeren ze naar het aanraken van een baby. Dat zo'n zuigeling namaak is, doet er dan niet zoveel toe.'' Dat er een markt voor de mannelijke en vrouwelijke Babyclons is in alle nationaliteiten, wordt duidelijk op de site van het Spaanse bedrijf dat stelt 'alle wensen te kunnen vervullen'. Zo zijn zelfs 'extra's' verkrijgbaar,  zoals een los te koppelen, al even natuurgetrouwe navelstreng. Wie alle opties wil, moet wel geduld hebben, zo blijkt. Het maken van het duurste model kost circa drie maanden. 

Oefenobject

Volledig scherm
© PR

Volgens De Valck zijn de artificiële baby's jaren geleden in Amerika ontstaan uit een psychologische stroming waarin wordt gesteld dat pubermeiden en -jongens zo'n baby kunnen gebruiken als oefenobject. ,,Ze waren in eerste instantie bedoeld als hulpmiddel om jongeren te waarschuwen om toch vooral niet zwanger worden. Met zo'n pop leerde de doelgroep hoe lastig het is om te zorgen voor een fragiel kleintje en verantwoording te nemen voor een baby. Vervolgens kwamen ze ook op de markt, waarna ze tot op de dag van vandaag door zijn ontwikkeld. Niet meer als testdummy, maar als hebbeding of speelgoed.'' 

De Valck benadrukt, net als Van der Pol, dat de Babyclons veel te technisch zijn om speelgoed te kunnen zijn. ,,Hoe meer bewegingen, emoties en andere details, des te minder kinderen ermee zullen doen en hoe oninteressanter zo'n robotbaby voor ze wordt.'' Ze zou het ouders afraden een bewegende zuigeling voor hun kroost te kopen. ,,Want de Babyclons zijn geen speelgoed, maar vooral een therapieattribuut. En wie toch wil verzorgen, strelen of tutten kan beter een Furby aanschaffen: een in Japan ontwikkelende, educatief bedoelde kruising tussen een wijze uil en een aaibare cavia. Of anders een van de vele verzorgapps voor de smartphone of tablet downloaden. Die zijn stukken leerzamer dan zo'n nepper.''

Volledig scherm
© PR