Volledig scherm
PREMIUM
Anastacia Willemse (18) woont in een begeleid wonenproject in Breda. Pablo Gallas is een van de groepsleiders. © Pix4Profs-Ron Magielse

Het is niet alleen maar kommer en kwel in de jeugdzorg. ‘Echt, we doen ons best’

Bezuinigingen, verwaarlozing, geweld, misbruik: Bij alle verhalen over misstanden in de door bezuinigingen geteisterde jeugdzorg zou je haast vergeten dat er in de sector ook nog veel goed gaat. Vraag het maar aan Pablo of Anastacia. ,,Ik weet niet wat er van mij terecht was gekomen als ik deze opvang niet had gehad.‘’

Waar Pablo is? Kijk maar eens op z’n kantoortje, Daar naar binnen en dan links’’, wijst een jongere die buiten een sigaretje rookt, de verslaggever de weg. Even later steekt een brede gestalte met indrukwekkende tattoo’s op beide armen en een flinke grijns op zijn gezicht, zijn hand uit. ,,Welkom!’’

  1. Een handgranaat maakte het einde aan het leven van Ad (9) en Henk van Bragt (4). ‘Ze hebben nooit anders dan oorlog gekend’
    PREMIUM
    Mijn bevrijding

    Een handgra­naat maakte het einde aan het leven van Ad (9) en Henk van Bragt (4). ‘Ze hebben nooit anders dan oorlog gekend’

    BREDA/TETERINGEN - ,,Kijk”, zegt Jeanne Bastiaanssen-Van Bragt (82) uit Breda. Ze opent een klein hartvormig medaillon. Er verschijnen twee portretjes in zwart-wit. ,,Dit zijn mijn broertjes”, zegt ze. ,,Ad van 9 en Henk van 4.” Ouder zijn ze nooit geworden. Op 2 september 1944 kwam in Teteringen aan hun nog jonge leven abrupt een eind.

In samenwerking met indebuurt Breda