Volledig scherm
PREMIUM
Bondskanselier Merkel feliciteert voetballer Mesut Özil in 2012 na de winst van Duitsland op Turkije. © AFP

Als je hart Duits klopt, maar ook Turks

De Turkse president Erdogan komt op de thee in Berlijn. Van de Turkse Duitsers wordt verwacht dat ze kleur bekennen, maar doen ze dat?

Quote

We hebben de laatste vijftig jaar niet zo'n leider gehad als hij, zo sterk en krachtig. We mogen trots zijn

Mehmet (55)

Je kunt maar duidelijk zijn, zal de waard gedacht hebben. Het hangt groot op de muur: 'Zachtjes praten, niet boos worden, geen politiek'. En anders? ,,Anders word IK boos.''

Dus dan maar heel zachtjes, hier in theehuis Baba'min Yeri, en stiekem toch een beetje politiek. Mehmet Arslan knikt, en hij roert in zijn thee. Hij weet dat president Recep Tayyip Erdogan morgen en zaterdag in Duitsland is voor een bezoek aan Berlijn. En al kijkt Mehmet (55) wat droevig de wereld in, hij is zeer te spreken over meneer de president. ,,We hebben de laatste vijftig jaar niet zo'n leider gehad als hij, zo sterk en krachtig. We mogen trots zijn.''

'We'? Mehmet heeft net verteld dat hij sinds 1973 in Gelsenkirchen woont, meer dan een half leven lang. Hij kwam als 11-jarig jongetje uit Anatolië naar hier, en kan zich van die tijd nog herinneren dat hij 's middags niet mocht buitenspelen, omdat hij van zijn ouders Duits moest leren. Later voetbalde hij als semi-prof bij SG Wattenscheid 09, een club hier in de buurt, en werkte hij in de staal en de textiel. En dan toch dat 'we' als het over Turkije gaat. ,,Maar ik zeg ook 'we' als ik het over Duitsland heb, hoor'', zegt hij. ,,Ik vind dat niet raar.''