Volledig scherm
Stukken van het vliegtuig vielen midden in het dorpje neer. © ap

Bewoners dorpje nabij crashsite aan lot overgelaten

Al voor de crash van vlucht MH17 in het oosten van Oekraïne, was de toestand in het dorpje Petropavlivka, niet ver van waar Boeing 777 van Malaysia Airlines crashte, deplorabel, zegt burgemeester Natalya Voloshina (43) in de Wall Street Journal.

Volledig scherm
© reuters
Volledig scherm
© ap
Volledig scherm
© reuters

Ambtenarensalarissen, energie- en andere rekeningen konden niet betaald worden omdat de geldstromen vanuit Kiev stilvielen. Ook de lokale kolenmijn, waar haar echtgenoot werkt kwam stil te liggen. Elke dag kwam het oorlogsgeweld dicht naar het dorpje toe.

Toen kwam de fatale 17de juli, de dag waarop delen van het toestel op het dorpje vielen. In de boom tegenover het gemeentehuis hangt een deel van de cabine, koffers en andere projectielen landden in tuinen van de verbijsterde bewoners, die een veilig heenkomen probeerden te zoeken omdat ze dachten dat de oorlog hun dorp bereikt had.

Trauma
Voloshina slaapt niet meer sinds ze het onderlichaam van een van de slachtoffers vlakbij haar kantoor aantrof. Met trillende handen vertelt ze het verschrikkende relaas van wat de bewoners van Petropavlika overkwam. Tientallen lichamen kwamen op klaarlichte dag uit de lucht vallen, sommige vielen door daken, de bewoners een levenslang trauma bezorgend.

Als door een wonder raakt geen enkele dorpsbewoner gewond. Toch slaat de ramp ook op de grond diepe wonden bij de dorpelingen. Pas 24 uur na de ramp komt de eerste aarzelende hulp, maar door niemand wordt een reddings- of bergingsoperatie opgestart. De reden: Door het oorlogsgeweld is Petropavlivka amper bereikbaar van buitenaf. 'We vroegen aan Kiev wat we moesten doen, maar het bleef doodstil aan de andere kant van de lijn', aldus Voloshina. Het gevolg is dat een week na de ramp het dorp nog altijd niet is opgeruimd.

Gevaar
Ten langen leste probeert ze in het 800 zielen tellende dorpje, vrijwilligers te vinden om de slachtoffers te bergen en wellicht de schade te herstellen. Enige kennis hoe dit te doen is er nauwelijks. De temperaturen zijn boven de 30 graden, waardoor er, door de ontbindende lichamen, acuut gevaar is voor de volksgezondheid.

Hulp komt van de lokale mijnwerkers, die uiteindelijk de lijken in plastic zakken stoppen. Overigens zonder dat er enig onderzoek op de grond is gedaan. De toestand maakt het noodzakelijk om te beginnen met de berging.

Dozen
Vanuit het gemeentehuis probeert de burgemeester de zaak te coördineren. Ze waakt over de dozen met persoonlijke bezittingen van de slachtoffers, die zijn gevonden en ze hoopt dat hulpverleners spoedig in haar dorp aan het werk kunnen.

Ondertussen kijkt ze voor de zoveelste keer het raam van het gemeentehuis uit, naar de brokstukken, die nog altijd niet zijn opgeruimd. Ze verzucht: 'Ook onze mensen lijden zwaar onder deze ramp, het is moeilijk om er niet depressief van te worden.'

  1. Wetenschapster pronkt met indrukwekkend cv, maar onderzoekers zetten grote vraagtekens

    Wetenschap­ster pronkt met indrukwek­kend cv, maar onderzoe­kers zetten grote vraagte­kens

    De 31-jarige Griekse Eleni Antoniadou werd de afgelopen jaren internationaal geroemd om haar wetenschappelijk werk. Ze verwierf faam als onderzoekster bij NASA, astronautentrainer, expert in regeneratieve geneeskunde en producente van innovatieve kunstmatige organen. Griekse academici stellen echter dat Antoniadou wel heel creatief omging met de waarheid als het ging om haar professionele en wetenschappelijke verdiensten.