Volledig scherm
PREMIUM
Een groep ijsberen vechten om de resten van een Groenlandse walvis © EPA

Dorpje in Alaska overspoeld met hongerige ijsberen én toeristen

Een ijsbeer, zoals de naam al doet vermoeden, hoort op het ijs. De pooldieren gaan alleen 's zomers aan land, als het zee-ijs smelt en ze hun jachtgebied verliezen. Door het veranderende klimaat in het Noordpoolgebied duurt die ijsvrije periode steeds langer. Natuurwetenschappers en klimatologen luiden de noodklok, maar een dorpje in Alaska spint garen bij de aanwezigheid van 's werelds grootste landroofdieren.

IJsberen hebben zich altijd rond Kaktovik opgehouden. Vroeger was dat vooral op het zee-ijs, waar de beren op zeehonden jagen. Zodra het ijs smelt, zoeken de witte reuzen noodgedwongen het vasteland op. De vrouwtjes maken een hol in de sneeuw en werpen er hun kroost. Veel kans om hun lievelingsmaaltje te verschalken is er echter niet. Dus eten ze wat ze tegenkomen en dat is niet bijster veel. De laatste jaren doken regelmatig beelden op van graatmagere ijsberen.

,,Het zijn de grootste roofdieren op aarde maar zodra ze van het ijs af zijn, blijken het waardeloze jagers'', zei ijsbeerexpert Gert Polet van het Wereldnatuurfonds er eerder over. ,,Ze vasten liever aan land dan dat ze op zoek gaan naar eten. Want daarbij raken ze snel oververhit.'' Door de opwarming van de aarde groeit het zee-ijs steeds later weer vast aan het strand, waardood de beren langer met hun poten op de aarde staan. 

Lees verder onder de foto