Volledig scherm
Het asielzoekerscentrum (azc) in Gilze. © ANP

Een vluchteling in huis? Geen denken aan!

Honderdduizenden mensen reageren ontzet op de hartverscheurende beelden van gestrande vluchtelingen. Toch ziet merendeel van de Nederlanders het niet zitten een vluchteling in huis op te nemen. Liever verzamelen ze hulpgoederen, draagdoeken of toilettassen. Dat blijkt uit een poll van het AD.

Poll

Zou jij een vluchteling in huis nemen?

  • Ja, zonder twijfel (9%)
  • Ja, mits de overheid het financiert (9%)
  • Nee, geen denken aan (62%)
  • Nee, ik durf het niet aan (20%)
15726 stemmen
Volledig scherm
Presentator Jeroen Pauw behandelde het vluchtelingenprobleem in zijn talkshow © ANP Kippa

In de politiek wordt gepleit geld vrij te maken om mensen over te halen een vluchteling in huis te nemen. Ook ontstaan er steeds meer initiatieven met hetzelfde doel. Toch zegt meer dan zestig procent van de 12.000 mensen die de AD-poll invulden 'Nee, geen denken aan' bij de gedachte van een Syriër op de slaapbank in een overgebleven kamertje. Iets meer dan 20 procent geeft toe het niet aan te durven.

Niet verwonderlijk, stellen critici. ,,Er kleven niet alleen praktische bezwaren en problemen aan. Je weet niet wat je in huis haalt. Deze mensen hebben de gruwelen van een overtocht meegemaakt, waar we elke dag nare beelden van zien. Ze zijn gevlucht uit een oorlogsgebied. Dat zijn niet de meest ontspannen huisgenoten. Daarnaast kun je denken 'kom ik hier ooit nog vanaf?", zo omschreef presentator Jeroen Pauw het weerwoord. Ook zelf zou hij niet zo snel een vluchteling in huis nemen.

Quote

Ze zijn gevlucht uit een oorlogsge­bied. Dat zijn niet de meest ontspannen huisgeno­ten

Jeroen Pauw, presentator
Volledig scherm
Erika Mauritz zette een facebookpagina op om zoveel mogelijk Nederlandse hulpgoederen te verzamelen © Screenshot Facebook

Hulpkaravaan
Slechts 11 procent van de ondervraagden neemt zonder twijfel een vluchteling in huis, nog eens tien procent zegt dat te doen als de overheid het financiert.

Ondertussen komen er steeds meer initiatieven bij van mensen die zich op een andere manier inzetten voor vluchtelingen. Zo dacht Erika Mauritz uit Amsterdam eraan om een auto of twee, drie vol hulpgoederen te rijden naar vluchtelingen die de Griekse kust hebben bereikt: De Hulpkaravaan. ,,Maar inmiddels overwegen we serieus of we een vliegtuig kunnen inzetten, vol met door Nederlanders ingezamelde spullen."

Op veertig adressen in Nederland worden nu spullen ingezameld: stevige schoenen, dekbedden, medicijnen, mutsen, warme jassen (voor later dit jaar), maandverband, luiers. In oktober wil ze de spullen brengen. Mauritz: ,,Als de politiek het niet doet, gaan wij wel hulp bieden."

Volledig scherm
Amsterdamse yogaschooleigenaren Steffi de Pous (32) en Anna Smit (36) komen met een wel heel bijzondere vorm van hulp: draagdoeken. © AD

Draagdoeken en toilettassen
En dat denken veel meer Nederlanders. Sinds eind vorige week, sinds de chaos op het station van Boedapest, sinds de iconische foto van het dode jongetje op het strand van Bodrum, komt Nederland massaal in actie. Amsterdamse yogaleraressen zamelen draagdoeken voor baby's in en willen die naar Griekenland brengen.

In Apeldoorn vullen inwoners toilettassen voor de 400 vluchtelingen in de zojuist geopende noodopvang in de stad. Tientallen BN'ers die in een krantenadvertentie vragen 'Wat kunnen we doen?' De NPO overlegt over een gezamenlijke aanpak of actie op radio en televisie.

En dan zijn er nog de tientallen mensen die zich aanmelden voor vrijwilligerswerk of persoonlijk spullen willen brengen naar een asielzoekerscentrum. Het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) blijft mensen adviseren eerst contact op te nemen met het opvangcentrum bij hun in de buurt, voordat ze met spullen langskomen. Zo kan voorkomen worden dat er veel spullen gebracht worden naar locaties waar daar geen behoefte aan is.

Verloren
Danny van Rossum uit De Meern gooide het over een andere boeg. Hij schreef een gedicht dat op op Facebook zette, waarin hij laat zien wat het beeld van het verdronken jongetje Aylan (3) in Turkije met hem doet. ,,Ik kreeg er kippenvel van, dus ik liep naar boven naar mijn jongens en zette dit daarna op papier", legt hij uit.

Kleine jongen op het strand.
De grip verloren van je vaders hand.
Ik zie hoe je daar ligt na een korte verloren strijd. 
Hee.. Zo slaapt mijn zoontje ook altijd. 
Even kijken of hij nog warm ligt. 
Ja.. Hij ligt lekker te dromen met zijn oogjes dicht. 
Ik denk met kippenvel aan jouw vader en geef hem nog maar een extra zoen.. 
Want jouw vader zou dat nooit meer bij jou kunnen doen.

Volledig scherm
Danny van Rossum uit De Meern schreef een aangrijpend gedicht © Screenshot Facebook