Volledig scherm
PREMIUM
Indianenleidster Madonna Thunder Hawk is in Nederland, samen met haar dochter Marcella Gilbert. ,,Ik ben zo blij dat ik hier ben. Aan Nederland bewaar ik goede herinneringen.'' © Koen Verheijden

Het nieuwe zelfvertrouwen van de indianen

Indianen lopen voorop in de milieubeweging. Met dank aan steun uit Nederland. Grand Old Lady Madonna Thunder Hawk dankt vooral haar vriendin Maria Kints. En hoopt met het herwonnen zelfvertrouwen in Amerika een mega-oliepijpleiding tegen te houden.

In een grijs capuchonvest komt de Sioux-stamoudste aanlopen op Schiphol. Haar benen zijn stram, de reis vanuit South Dakota was lang. Maar zodra ze begint te praten, is van enige vermoeidheid bij de Grand Old Lady van de indiaanse protestbeweging niets meer te merken. ,,Ik ben zo blij dat ik hier ben. Aan Nederland bewaar ik goede herinneringen.‘’

Madonna Thunder Hawk (78) was in 1973 een van de bezetters van Wounded Knee. Activisten van de American Indian Movement namen het dorp over waar in de negentiende eeuw een bloedbad onder indianen had plaatsgevonden. De spectaculaire veldslag met de Amerikaanse autoriteiten trok wereldwijde media-aandacht. De hit die de band Redbone erover schreef, We were all wounded at Wounded Knee, stond ook in ons land wekenlang op nummer één in de Top 40.

In 2006 gebeurde iets soortgelijks bij Standing Rock. Duizenden indianen zetten daar een kamp op, uit protest tegen de aanleg van een oliepijpleiding. De strijd, waar Madonna wederom een van de leidsters van was, sloeg over naar internationale milieuorganisaties. Onder druk van hun boycotacties trokken financiers, waaronder de Nederlandse banken ING en ABN Amro zich terug uit het miljardenproject.

Madonna Thunder Hawk is deze week in Nederland voor wederom een strijd: tegen de Keystone XL oliepijpleiding. Ook die bedreigt land van indianen. Met Shell, politici, non-gouvernementele organisaties (ngo's) en grote beleggers praat ze over de gevolgen. Maar de indiaanse activiste is vooral naar Nederland gekomen om een laatste eer te bewijzen aan de nalatenschap van haar oude vriendin, Maria Kints. Een Rotterdamse huisvrouw die tijdens de bezetting van Wounded Knee sympathie opvatte voor de indianen en te hulp schoot.