'Niet opgeven Kim, er zijn kinderen die je nodig hebben'

NapalmmeisjeKim Phuc is na Anne Frank waarschijnlijk het bekendste oorlogskind uit onze geschiedenis. ,,Ondanks de angst en het geweld waarin zij opgroeide als kind, is Kim een evenwichtige en daadkrachtige vrouw geworden. Dat geeft veel hoop voor de ruim 250 miljoen kinderen die momenteel opgroeien in oorlog''. Tjipke Bergsma, directeur War Child, overdrijft zeker niet als hij haar ontvangt.

Want een generatie kent haar als het huilende 9-jarige meisje. De iconische foto uit de Vietnamoorlog. Met haar broertjes en een neefje rent ze weg voor een zoveelste napalmbombardement. Dat meisje is nu een kersverse grootmoeder, Kim Phuc (spreek uit: Kim Foek). Ze is in Nederland voor de presentatie van de vertaling van haar boek 'Het Napalmmeisje'. En dat doet ze graag bij War Child, een organisatie die ze omarmt omdat die zich inzet om kinderen als zij te helpen bij het verwerken van hun oorlogstrauma's.

Ondanks de pijn die al 46 jaar schuurt en ondanks alle vermoeiende afspraken en interviews, lacht ze. Helemaal als het over haar kleinzoon gaat. Kalel heet de kleine. ,,In het Hebreeuws betekent dat Stem van God”, legt de in 1992 naar Canada gevluchte Vietnamese uit. ,,Hij is nu 17 maanden. Zo’n heerlijk kind. Ik ben zo blij met de blijdschap. Kal-El is ook de naam van Superman. Deze grootmoeder verwent haar kleinkind dus met allemaal Superman-speeltjes. De kleren, de toys, hij is er gek op.” En zij ook. Schaterend klinkt het: ,,Ik wou dat ik eerst een kleinkind had gehad in plaats van kind.''