Volledig scherm
Riet Bross (69) en Ronald Wolbeek (60) tijdens hun droomreis over de wereld. © Foto AD

Overvallen zeiler stierf in de armen van zijn vriendin

Nog één keer samen de wereld over zeilen. Het was de ultieme droom van Ronald Wolbeek (60) en Riet Bross (69) uit Edam. Vorig jaar begonnen ze aan hun reis, maar voor de Braziliaanse kust maken drie brute overvallers abrupt een einde aan hun levensgeluk als ze Wolbeek dood schieten.

Volledig scherm
De Lios Alvas in de haven van Saõ Luís waar de overvallers toesloegen. © Foto AD
Volledig scherm
Ronald Wolbeek maakt zijn boot klaar voor zijn wereldreis © Foto AD
Quote

Ronald werkt al twintig jaar aan dit schip en heeft het helemaal vanaf casco opgebouwd. Nu was het moment om er van te genieten en dat deden ze ook met volle teugen.

Goede vriend Ben Gortworst
Volledig scherm
Ronald Wolbeek is altijd 'aan het rommelen bij zijn zeiljacht © Foto AD
Volledig scherm
De Lios Alvas op volle zee. © Foto AD

Het huiveringwekkende verhaal van de twee Noord-Hollandse zeil-fanaten begint als ze met hun zeiljacht Lios Alvar net de Atlantische oceaan zijn overgestoken en op adem komen in de haven van São Luís.

Het is een klein paradijsje met zandstranden zover het oog reikt. Dit is de ansichtkaart waar Wolbeek en Bross zo naar hadden uitgekeken. Waarvoor ze al die vrije uren in het opknappen van hun zeiljacht hadden gestopt, weet goede vriend Ben Gortworst. ,,Hij werkt al twintig jaar aan dit schip en heeft het helemaal vanaf casco opgebouwd. Nu was het moment om er van te genieten en dat deden ze ook met volle teugen.''

Verjagen
Maar afgelopen weekend slaat de droomreis om in een nachtmerrie. In een emotionele mail aan vrienden beschrijft Riet Bross hoe twee mannen midden in de nacht hun boot beklimmen en naar binnen proberen te komen. Het liefdeskoppel wordt wakker van het alarm en probeert de belagers te verjagen. Wolbeek slaat met zijn handen op de traptreden en roept dat ze zijn boot af moeten, maar een van de overvallers schrikt zo dat hij schiet. ,,Ronald zei auw en ging naar beneden,'' vertelt ze.

Bross bedenkt zich geen moment. Ze pakt een groot mes, begint te schreeuwen en rent achter de overvallers aan. Ze schieten nog een keer, maar Bross laat zich niet afschrikken. Over de reling haalt ze nog eens uit naar de overvallers. ,,Maar ja, iemand startte de motor al en ze vertrokken het meer op.''

Bross haalt opgelucht adem. Denkt dan nog dat er met een klappertjespistool is geschoten omdat het zo'n klein ding is. Maar terug bij haar partner krijgt ze de schrik van haar leven. ,,Ik zag bloed van zijn armen tot aan zijn tenen.''

Vechten voor zijn leven
Snel pakt ze een washandje en een emmer met koud water. Ze wast zijn gezicht en borst. Wolbeek knapt er niet van op. Het gaat alleen maar slechter. Hij hijgt. En hijgt. Bross denkt dat Wolbeek zijn stem kwijt is van de schrik, maar al snel komt het besef dat hij vecht voor zijn leven. Het zweet gutst over zijn gezicht. Zijn ogen worden spleetjes. ,,Ik pak hem bij zijn gezicht en schudt. Ron, laat me niet in de steek. Alsjeblieft blijf hier,'' schrijft ze.

Bross weet niet meer wat ze moet doen. Ze zendt een noodsignaal uit, maar er komt geen antwoord. Vrienden op Skype krijgt ze niet te pakken. Ze moet hulp halen. Met een kleiner bootje dat op hun jacht ligt de kant zien te bereiken. ,,Ik heb alles los gemaakt, maar het lukte me niet om te roeien. De stroom was te sterk en de wind blies me richting zee. Ik hoorde de golven al. Toen heb ik mijn rugzak met telefoons en creditcard in de boot gegooid en ben gaan zwemmen. Op al mijn krachten. Ik heb erin gegooid wat ik kon. Tot ik ineens zand voelde aan mijn knieën. Ik wilde opstaan, maar ging tegen de grond. Ik zei: Riet, doorgaan. En heb de boot vast gemaakt en ben gaan lopen.''

Intriest
Bross gaat op zoek naar iemand die de politie voor haar kan bellen, maar die komt er juist aan. Uren later is er eindelijk hulp. Maar dat mag voor haar grote liefde niet meer baten. Hij is overleden. Het nieuws dompelt goede vriend Ben Gortworst in diepe rouw. Voordat ze de oversteek waagden, trok hij er geregeld met Wolbeek en Bross op uit. Drie jaar geleden waren ze nog samen in Frankrijk. ,,Veel zeilers dromen ervan om zelf naar de bounty-strandjes te varen. Bij de meesten komt het er niet van. Maar zij hadden het al lang in hun hoofd en deden het ook echt. Dat het dan zo moet aflopen is in en in triest.''

Wolbeek en Bross ontmoetten elkaar zo'n tien jaar geleden in de haven van Edam. De Lios Alvar is voor Wolbeek dan al zijn lust en zijn leven. Hij heeft geen huis meer, maar woont er permanent. Bross komt er terecht nadat haar partner is overleden. ,,Het was liefde op het eerste gezicht,'' zegt Gortworst.

Wolbeek is dan al jaren besmet met het 'zeilvirus' en droomt nog maar van één ding: samen de wereld over. Aan dat idee moet Bross eerst nog wennen. Ze komt uit de horeca. Maar uitstapjes naar Schotland en Engeland smaken naar meer. Ook zij ziet zichzelf wel oud worden in het Caribisch gebied. Elk vrij uurtje besteden ze aan de voorbereiding van hun wereldreis. ,,Ze waren altijd aan het rommelen,'' zegt voormalig havenmeester Klaas Springer. Voordat ze vertrokken dronk hij nog een biertje met ze. ,,Pas maar op met al die kapingen voor de Afrikaanse kust, zei ik nog tegen ze. Ik zoek het niet op, zei Wolbeek. Maar nu worden ze gepakt door overvallers. Triest.''