Volledig scherm
© getty

Race om 'enkeltje Mars' gaat verder: 663 kandidaten over

Het begon als een droom, een wilde fantasie. Misschien is het dat nog steeds. Een enkele reis naar Mars. Maar wereldwijd krijgen tientallen kandidaten op 16 februari te horen dat zij mogen blijven hopen op een plek in de Mars One, die in 2024 moet vertrekken voor een vlucht van 300 miljoen kilometer.

Overal ter wereld, van Mozambique tot de Verenigde Staten en van Nederland tot Nieuw-Zeeland, begint een vaag idee steeds meer vorm te krijgen in de hoofden van ruim 600 gewone stervelingen. Stel je voor dat een raket je in 2024 naar Mars brengt en je met drie anderen een bestaan moet opbouwen. Terugkeren is onmogelijk.

663 kandidaten
Hoe gek moet je zijn? Maar toch meldden zich wereldwijd 200.000 kandidaten aan voor Mars One, het project van Nederlander Bas Lansdorp. Daar zijn er na een eerste selectie 663 van over en na een serie vraaggesprekken blijven er vanaf komende maandag waarschijnlijk enkele tientallen in de race.

Zij worden onderworpen aan groepstrainingen, in terrein dat net zo onherbergzaam is als de rode planeet. Het is de bedoeling dat de Engelse productiemaatschappij DSP, een dochter van Endemol, er later dit jaar spannende televisie van maakt. De kandidaat-astronauten, zo wil Mars One, moeten zich gedragen als evangelisten van het fantasieprikkelende project.

Logisch, want de geldmachine moet draaien. Tot dusverre is met crowdfunding 672.382 euro opgehaald. Om de eerste 4 astronauten op Mars te krijgen, is ruim 5,3 miljard euro nodig.

Schimmig selectieproces
Over het selectieproces wordt schimmig gedaan. Ook de drie Nederlandse kandidaten - Wim Dijkshoorn, Nancy Keijzer en Merlijn Fuhrhop - hebben een geheimhoudingsverklaring getekend. ,,Het kost me geld, als ik daar te veel over vertel,'' zegt Dijkshoorn, een 21-jarige student antropologie uit Nijmegen. ,,Maar dat het maandag spannend wordt, is zeker.''

Gesprekken met familie
Ook Dijkshoorn probeert zich in te beelden hoe het leven op Mars zal zijn. Iets wat hij nauwelijks kan bevatten. Hij fantaseerde al over zo maar een dag, in 2051. In een raket stappen, oké. Maar vervolgens is er geen weg terug. Ook niet als je na een dag, een maand of een jaar spijt krijgt. Een reis van 7 maanden, op Mars veroordeeld zijn tot een ruimte van 200 vierkante meter, die je deelt met drie medekolonisten. Alleen in een ruimtepak naar buiten kunnen, de onzekerheid of leven op Mars mogelijk en vol te houden is.

,,Ik ben net terug van een werkstage in India,'' zegt Dijkshoorn. ,,Ik heb op plekken gezeten waar bijna niemand komt. Ik heb er goed kunnen nadenken. Waarom wil ik dit, wat zijn de consequenties? Natuurlijk heb ik er met familie goed over gesproken. Met mijn ouders, mijn twee jongere broertjes en mijn zusje. Mocht ik maandag nog in de race zijn, dan gaan we ongetwijfeld opnieuw zitten. Dan wordt het een stuk concreter.''

Nooit gezoend
Fascinerend is een 10 minuten durend filmpje op de website van de Britse krant The Guardian. Daar zie je Ryan MacDonald, een student astrofysica die zich heeft ontpopt tot één van de gezichten van Mars One. Hij kent het getal Pi tot 90 cijfers achter de komma en onthult nog nooit seks te hebben gehad en zelfs nooit te hebben gezoend. Masturberen doet hij wel, omdat wetenschappelijk is bewezen dat het de kans op kanker verkleint. Geen probleem dat de kans op seks vrij klein is op Mars, wil hij maar zeggen.

Een andere kandidate, Dina Masodi uit de Verenigde Staten, doet luchtig over het vooruitzicht om op miljoenen kilometers van de aarde afgesneden te zijn van de mensheid. Nooit een geliefde vinden, ach. ,,Liefde is een emotionele behoefte, die ik niet heb.''

Hutje op de hei
Dijkshoorn, als antropoloog uiteraard nieuwsgierig naar hoe het zou zijn om op Mars een nieuwe beschaving op te bouwen, kan niet veel met de opmerkingen van de Amerikaanse. ,,Ga dan in een hutje op de hei zitten. Het is cruciaal om met z'n vieren iets op te bouwen.''

Ryan MacDonald ziet zich als een nieuwe Neil Armstrong. De eerste zijn die voet zet op Mars, zou hem onsterfelijk maken. A giant leap...

Onhaalbaar
Het fascineert, de gedachte om te leven op Mars. Maar er zijn critici die niet geloven in de plannen van Lansdorp. De één noemt het technisch en financieel onhaalbaar, de ander stelt dat het hele plan een poging is om veel geld te verdienen aan spannende televisie in de stijl van Utopia. Om vervolgens ergens in 2020 te laten weten dat de plannen helaas wat te ambitieus zijn geweest.

Dijkshoorn, die zich al gedraagt als één van de 'evangelisten', verwerpt die suggestie.

,,Ik ben optimistisch, geloof dat het kan. Al ben ik realistisch genoeg om te beseffen dat het ook kan mislukken. Maar zelfs als ik maandag afval, wil ik bij dit fantastische project betrokken blijven. Nu lijkt het allemaal vreemd, maar misschien zien we dit later als het begin van iets heel bijzonders.''