Het is de stilte in huis die nog het meest confronterend is. Hoe vaak heeft ze haar broertje Tim (15) niet verfoeid als hij lawaai maakte op een van zijn drie gitaren, of tijdens het gamen? ,,Dat kon de hele dag doorgaan. Ga alsjeblieft ergens anders spelen, dacht ik. Nu is het stil in huis. Kon hij hier maar weer lawaai maken."

Gezelligheid
Ooit stond het huis bol van de gezelligheid en drukte. Haar ouders waren fijne mensen met een goed hart. Ze gaven veel aan goede doelen. Jeroen (55) was hoofd locatiebeheer bij Afvalzorg, en ook buiten zijn werk heel actief. Golf was zijn lust en zijn leven. Op vakantie nam hij zijn clubs mee. ,,Stel je voor dat in de buurt een golfbaan zou zijn! Hij hield precies zijn handicap bij. Collega's vonden papiertjes met zijn scores.''

Karin (55) werkte als opleidingskundig consultant bij Triamfloat. Ze had projecten gedaan bij onder meer de politie en Nederlandse Spoorwegen. Karin was een ondernemende moeder, lief en open minded, Ze leerde Katja dingen van een andere kant te bekijken.

Grappenmaker
Tim was haar 'kleine broertje'. Ze konden ook lekker ruziemaken, zoals broers en zussen dat vaak doen. Maar hij was lief, een grappenmaker, een dromer, die weleens in zijn eigen wereld bleef hangen. Zo wist hij nog steeds niet hoe de magnetron werkte. Tim puberde anders dan Katja. Zij rebels, elk weekend op stap. Tim bleef liever met vrienden thuis film kijken en chips eten. In het condoleanceboek staat dat hij altijd blij was, nooit chagrijnig of boos. ,,Dat vind ik mooi om te lezen, maar ook pijnlijk. Had ik dat maar eerder gezien.''

Met haar moeder had ze als puber weleens strijd. De laatste jaren groeiden ze naar elkaar toe. Haar vader was meer gesloten, maar Katja kon altijd op hem rekenen. ,,Toen ik met vriendinnen 's ochtends vroeg uit Parijs kwam, bracht hij ze allemaal thuis. Wat heb ik toch een leuke vader, dacht ik.''

Bijzonder moment
Elk jaar ging het gezin naar Zuid-Duitsland. Dit jaar ging Katja alleen met haar vader. ,,Ik was eigenlijk nooit langer dan een dag alleen met hem. In de auto hadden we een bijzonder moment,'' zegt ze geëmotioneerd. ,,Hij zei: iedereen gaat in zijn leven dingen meemaken die heftig zijn. Ik denk dat jij nuchter en sterk bent. Jij wordt niet hysterisch, maar gaat daar op een volwassen manier mee om. Niet wetende dat dit enkele maanden later zou gebeuren. Ik denk vaak terug aan dat gesprek.''

Het gezin heeft al veel van de wereld gezien. De VS, Canada, Alaska, Mexico, Costa Rica, Zuid-Afrika. Jeroen en Karin waren gek op reizen. Ze leerden elkaar kennen tijdens een groepsreis. Jeroen was reisleider, Karin de vakantieganger. Dit jaar vierden ze hun 20- jarig huwelijksjubileum. Maleisië stond hoog op het verlanglijstje. Pas in het voorjaar boekten ze een drieweekse groepsreis. Katja ging niet mee. Ze heeft al een vakantie met vriendinnen in Portugal geboekt. Een week later zou zij vliegen.

'Het is zo voorbij'
,,Het was de eerste keer dat ik niet meeging met een verre reis. Ik vond het spannend dat ik ze drie weken niet zou zien. Ik ben vaker alleen thuis geweest, maar nu gingen ze naar de andere kant van de wereld. Over Malaysia Airlines had ik niet zo nagedacht. Ik heb altijd een beetje vliegangst gehad. Mijn vader zei: 'Als het vliegtuig crasht, merk je er toch niks van. Het is zo voorbij.'''

Vlak voor vertrek wenste Katja hen via de familie-Whatsapp nog een fijne vakantie. Haar vader appte terug: 'Veel plezier. Ik hou van je. Tot over drie weken.' Katja: ,,Ik heb nooit echt afscheid kunnen nemen, niet kunnen zeggen wat ik nog wilde zeggen. Dat ik heel veel van ze hou, dat ik spijt heb van de dingen die ik niet goed heb gedaan. Ik besef het nog steeds niet. Voor de ramp had ik alles wat mijn hartje begeerde. Nu zijn de drie belangrijkste mensen uit mijn leven weg. Ik ben een wees.''