Volledig scherm
© Privéfoto

Vrienden Hagenaar rouwen: 'Rein was een gouden gozer'

Rein Specken en zijn vriendin Desiree Zantkuijl vertrokken een week geleden voor een droomvakantie naar Bali, maar kwamen daar nooit aan. Het noodlot bepaalde dat ze op vlucht MH17 stapten. 'Rein was een intens trouwe vriend. Dit is een groot gemis voor Den Haag.'

196 Nederlanders verloren donderdag 17 juli 2014 het leven bij de vliegramp in Oekraïne. Dat zijn 196 levensverhalen die het verdienen verteld te worden. Dat nemen wij ons voor. De foto's van de slachtoffers worden alleen geplaatst na toestemming van de directe familie.

Quote

Ik heb hem nog net een prettige vakantie kunnen wensen

Ringo Mollinger over zijn vriend Rein
Volledig scherm
Vrienden en familieleden herdenken Rein en Desiree bij het Leemmannetje, dat sinds de vliegramp een rouwband draagt. © AD/Frank Jansen
Quote

Hij was een Hagenees en een Hagenaar tegelijk. Een gouden gozer

Ringo Mollinger over zijn vriend Rein

Floris Groeneveld was 20 jaar bevriend met Rein (31). Ze groeiden samen op in de Archipelbuurt, voetbalden bij Graaf Willem II VAC ('Rein was goed') en fietsten samen met Koen Verver naar Scheveningen, met de surfplank onder hun arm. 'De laatste tijd zag ik Rein wat minder vaak, maar die vriendschap veranderde nooit. Hij stond altijd voor je klaar, ongeacht tijd of plaats. Hij was altijd in voor een gesprek en kon goed luisteren.'

Groenevelds gedachten gingen deze week vaak terug naar de periode dat Rein en hij samen door Australië trokken. 'We hebben gereisd, gesurft en van het leven genoten. Het was een fantastische tijd, waarop we graag terugblikten.'

Den Haag
Rein en Desiree, pedagogisch medewerkster bij een kinderdagverblijf in Utrecht, woonden samen in De Kroon, een woontoren in het centrum van Den Haag. Ze waren trots op hun huisje en hun uitzicht over de stad. Rein plaatste geregeld foto's van de Haagse skyline op zijn facebookpagina. Ook op de tribune bij ADO Den Haag zal hij gemist worden. Rein ging graag met een stel vrienden naar het stadion.

Een van die voetbalmaatjes is Ringo Mollinger. Hij leerde Rein zo'n 15 jaar geleden kennen toen ze op het Haags Montessori Lyceum bij elkaar in de klas kwamen. Hun contact werd nog intensiever toen ze beiden in het Strijkijzer gingen wonen. 'Toen zagen we elkaar bijna dagelijks. Rein hield erg van wolkenkrabbers en andere hoge gebouwen. Hij was zó trots op zijn stad. Hij was een Hagenees en een Hagenaar tegelijk. Een gouden gozer.'

Klagen was aan hem niet besteed. 'Je kunt de bal wel bij iemand anders leggen, maar je kunt er ook zelf een schop tegenaan geven', was Reins motto. 'Hij vond dat je zelf gewoon het initiatief moest nemen,' zegt Mollinger.

En dat dééd Rein, ook op het artistieke vlak. Met zijn vrienden Ringo en Ruiter vormde hij het kunstenaarscollectief LEEM, dat sinds 2009 geregeld de lachers op hun hand kreeg. Zo bouwden ze een vernielde telefooncel aan de Wagenstraat om tot tijdelijke douchecabine. Natuurlijk kwam er geen water uit de snel gemonteerde kranen, maar voorbijgangers keken vol verbazing naar die drie rare snuiters, in hun zwembroek, ingezeept en wel. Het was Haagse street art, bedoeld om mensen een goed gevoel te geven.

Leemmannetje
In datzelfde jaar baarde Rein opzien met zijn Leemmannetje. Dit knaloranje mensfiguurtje, gemaakt van klei en hout, werd door de mannen van LEEM op een dukdalf bij het Zieken gezet. Regen en wind sloegen gaten in de pop, die overigens zonder gemeentelijke vergunning was geplaatst. Want, zo vond Rein, initiatief nemen kon soms ook best zonder toestemming.

Toen de kunstenaars het gehavende Leemmannetje weghaalden, vroegen bewoners van de Stationsbuurt of er weer een nieuwe voor in de plaats zou komen. De buurt was verknocht geraakt aan het mannetje, met zijn gebogen hoofd en zijn gestrekte arm. Twee jaar later plaatste LEEM een nieuw mannetje, van polyester, nu met toestemming van de gemeente. Familieleden en vrienden legden maandagavond bloemen bij het beeld, ter nagedachtenis aan Rein en Desiree.

Zijn vrienden kunnen niet geloven dat de twee niet meer terugkomen. Amper twee weken geleden stonden ze nog met Rein en Desiree in cultuurpodium PIP naar het WK voetbal te kijken. Die feestelijke avonden liggen nog vers in het geheugen. 'Desiree was er ook altijd bij als we wedstrijden van het Nederlands elftal keken,' zegt Mollinger. 'Ze was hartstikke enthousiast. We zullen Rein altijd herinneren als een ontzettend veelzijdige jongen. Hij hield van voetbal, maar ook van kunstexposities. Hij had humor, maar kon ook serieus zijn. Als hij een belangrijke vergadering voor zijn werk had, droeg hij een net pak, maar hij ging er wel op zijn skateboard naartoe.'

Oproep
Mollinger sprak zijn maat nog vlak voordat hij op het vliegtuig naar Kuala Lumpur stapte. 'Ik zat in de auto toen ik zag dat ik een oproep van hem gemist had. Ik heb meteen een parkeerplaats opgezocht om hem terug te bellen. Hij stond op het punt te vertrekken. Ik heb hem nog net een prettige vakantie kunnen wensen,' vertelt Mollinger. 'Later die dag belde zijn zus met het slechte nieuws. Ik wilde het gewoon niet geloven. Het duurde lang voordat ik besefte dat hij nooit meer terug zou komen. Dat besef is er nog steeds niet helemaal. Het is heel heftig om met dit verlies om te gaan. Dit is zo ontzettend groot.'

Floris Groeneveld sprak zijn vriend een maand geleden nog. 'Dat was een mooie ontmoeting. Rein was een intens trouwe, lieve vriend. Hij vertelde toen ook dat-ie zo blij was met zijn meisje. Ze waren pas gaan samenwonen en hadden lang gespaard voor deze vakantie. Op Bali zouden ze lekker van het leven gaan genieten. Ik sprak een rustig en gelukkig mens.'

Lees meer levensverhalen van de 196 Nederlanders via onze interactieve kaart. Lees alles over rampvlucht MH17 in ons dossier.